(บทความวิจัย) การศึกษาช่วงค่าอ้างอิงของ Serum Protein Electrophoresis ในประชากรไทย
คำสำคัญ:
ช่วงค่าอ้างอิง, Serum Protein Electrophoresis (SPEP), Capillary electrophoresis, Gel electrophoresis, ผู้บริจาคโลหิตชาวไทยบทคัดย่อ
การตรวจวิเคราะห์โปรตีนในซีรัมด้วยวิธี serum protein electrophoresis (SPEP) เป็นการตรวจที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการประเมินความผิดปกติของโปรตีนในสิ่งส่งตรวจ อย่างไรก็ตามห้องปฏิบัติการหลายแห่งยังคงใช้ช่วงค่าอ้างอิงจากเอกสารกำกับน้ำยา ซึ่งอาจไม่สอดคล้องกับลักษณะของประชากรท้องถิ่น การกำหนดช่วงค่าอ้างอิง (reference intervals, RIs) ที่เหมาะสมสำหรับประชากรไทยจะช่วยเพิ่มความแม่นยำในการวินิจฉัยโรคที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของโปรตีน เช่น ภาวะไขกระดูกสร้างโปรตีนผิดปกติ (myeloma) โรคตับ และโรคไต ชัดเจนยิ่งขึ้น ลดการวินิจฉัยผิดพลาด และสนับสนุนการติดตามการรักษาได้อย่างแม่นยำ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือเพื่อกำหนดช่วงค่าอ้างอิงของการตรวจวิเคราะห์ SPEP โดยศึกษาในกลุ่มตัวอย่างผู้บริจาคโลหิตชาวไทย จำนวน 409 ราย อายุระหว่าง 17-66 ปี และทำการตรวจวิเคราะห์ระดับ SPEP โดยใช้หลักการ capillary electrophoresis และ gel electrophoresis ข้อมูลที่ได้วิเคราะห์โดยใช้ซอฟต์แวร์ statistical package for social sciences (SPSS 23.0, SPSS Inc., IL, USA) ผลการศึกษาได้ช่วงค่าอ้างอิง SPEP ด้วยหลักการ capillary electrophoresis สำหรับ albumin, alpha-1 globulin, alpha-2 globulin, beta-1 globulin, beta-2 globulin และ gamma globulin คือ 53.3-65.6% (4.13-5.37 g/dL), 2.4-4.1% (0.19-0.33 g/dL), 5.9-10.6% (0.46-0.86 g/dL), 4.7-7.4% (0.37-0.60 g/dL), 3.6-6.9% (0.27-0.56 g/dL) และ 12.8-22.7% (0.94-1.91 g/dL) ตามลำดับ ขณะที่ค่าช่วงอ้างอิงของ SPEP ด้วยหลักการ gel electrophoresis คือ 47.0-61.1% (3.70-4.93 g/dL), 1.9-4.0% (0.15-0.32 g/dL), 6.2-12.0% (0.48-0.98 g/dL), 7.1-11.3% (0.54-0.93 g/dL), 2.8-7.6% (0.22-0.62 g/dL) และ 13.9-25.1% (1.02-2.11 g/dL) ตามลำดับ พบว่า RIs ที่ตรวจด้วยหลักการ capillary electrophoresis และ gel electrophoresis มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นสำหรับ beta-2 globulin ช่วงค่าอ้างอิงดังกล่าวอาจจะสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับประชากรไทยได้อย่างเหมาะสม
เอกสารอ้างอิง
Hanvivatvong O. Basic and clinical immunology. 2 ed. Bangkok: Parbpim Ltd., Part.; 2009. p. 85-6. (in Thai)
Bootdee K, Boonhai S. Detection of paraprotein in immunology laboratory. J Med Biosci 2022; 4: 81-92. doi: 10.14456/jmbs.2022.10.
Horowitz GL, Altaie S, Boyd JC, Ceriotti F, Garg U, Horn P. EP28-A3C Defining, Establishing, and Verifying Reference Intervals in the Clinical Laboratory; Approved Guideline. 3rd ed. San Diego: CLSI; 2010 [cited 2026 Apr 27]. Available form: https://clsi.org/shop/standards/ep28/.
Siest G. Study of reference values and biological variation: a necessity and a model for Preventive Medicine Centers. Clin Chem Lab Med 2004; 42: 810-6. doi: 10.1515/CCLM.2004.134.
Schellenberg F, Wielders JP. Evaluation of capillary electrophoresis assay for CDT on SEBIA’s Capillarys System: intra and inter laboratory precision, reference interval and cut-off. Clin Chim Acta 2010; 411: 1888-93. doi: 10.1016/j.cca.2010.07.015.
Henskens Y, de Winter J, Pekelharing M, Ponjee G. Detection and identification of monoclonal gammopathies by capillary electrophoresis. Clin Chem 1998; 44: 1184-90.
Jellum E, Dollekamp H, Brunsvig A, Gislefoss R. Diagnostic applications of chromatography and capillary electrophoresis. J Chromatogr B Biomed Sci Appl 1997; 689: 155-64.
Bossuyt X, Lissoir B, Mariën G, et al. Automated serum protein electrophoresis by Capillarys. Clin Chem Lab Med 2003; 41: 704-10. doi: 10.1515/CCLM.2003.107.
Jolliff CR, Blessum CR. Comparison of serum protein electrophoresis by agarose gel and capillary zone electrophoresis in a clinical setting. Electrophoresis 1997; 18: 1781-4.
Thormann W, Wey AB, Lurie IS, et al. Capillary electrophoresis in clinical and forensic analysis: Recent advances and breakthrough to routine applications. Electrophoresis 1999; 20: 3203-36. doi: 10.1002/(SICI)1522-2683(19991001)20:15/16<3203::AID-ELPS3203>3.0.CO;2-E.
Ihara H, Toya N, Kakinoki T, et al. Reference ranges for serum protein fractions as determined by capillary zone electrophoresis. Jpn J Electroph 2001; 45: 69-74. doi:10.2198/sbk.45.69.
Petrini C, Alessio MG, Scapellato L, Brambilla S, Franzini C. Serum proteins by capillary zone electrophoresis: approaches to the definition of reference values. Clin Chem Lab Med 1999; 37: 975-80. doi: 10.1515/CCLM.1999.144.
Thorel M, Roman Y, Leclerc A. Plasma protein electrophoresis in the white stork (ciconia ciconia): agreement between agarose gel versus capillary zone methods and development of reference intervals. J Zoo Wildl Med 2024; 55: 330-40. doi: 10.1638/2022-0101.
Bikila D, Lejisa T, Tolcha Y, et al. Establishment of Reference Intervals for Serum Protein Electrophoresis of Apparently Healthy Adults in Addis Ababa, Ethiopia. Int J Gen Med 2022; 15: 6701-11. doi: 10.2147/IJGM.S376450.
Kyle RA, Therneau TM, Rajkumar SV, et al. Prevalence of monoclonal gammopathy of undetermined significance. N Engl J Med 2006; 354: 1362-9. doi: 10.1056/NEJMoa054494.
Gonsalves WI, Rajkumar SV. Monoclonal Gammopathy of Undetermined Significance. Ann Intern Med 2022; 175: Itc177-itc92. doi: 10.7326/AITC202212200.
Kyle RA, Larson DR, Therneau TM, et al. Long-Term Follow-up of Monoclonal Gammopathy of Undetermined Significance. N Engl J Med 2018; 378: 241-9. doi: 10.1056/NEJMoa1709974.
Tanenbaum HC, Birmann BM, Bertrand KA, et al. Identifying monoclonal gammopathy of undetermined significance from electronic health records. Cancer Rep (Hoboken) 2023; 6: e1755. doi: 10.1002/cnr
1755.
Cicero KI, Joffe M, Patel M, et al. Prevalence of Monoclonal Gammopathy of Undetermined Significance in Black South African Men. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2022; 31: 2192-8.
doi: 10.1158/1055-9965.EPI-22-0525.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารเทคนิคการแพทย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
