ภาระโรคจิตเวชและความผิดปกติของพฤติกรรมใช้สุราสารเสพติดในประเทศไทย ปี พ.ศ. 2557

ผู้แต่ง

  • Khanitta Kusreesakul สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ
  • Phunnapa Kittirattanapaiboon สถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์
  • Nuttapat Makka สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ
  • Kanitta Bundhamcharoen สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ

คำสำคัญ:

การสูญเสียปีสุขภาวะ, จำนวนปีที่สูญเสียจากการตายก่อนวัยอันควร, จำนวนปีที่มีชีวิตอยู่กับความบกพร่องทางสุขภาพ, โรคจิตเวช, ความผิดปกติของพฤติกรรมใช้สุราและสารเสพติด

บทคัดย่อ

          วัตถุประสงค์ แสดงภาระโรคจิตเวชและความผิดปกติของพฤติกรรมใช้สุราสารเสพติดในประเทศไทยด้วยค่าการสูญเสียปีสุขภาวะ (DALYs) เพื่อสะท้อนการจัดลำดับความสำคัญงานสุขภาพจิตในนโยบายสุขภาพ

          วัสดุและวิธีการ ใช้ข้อมูลจากการศึกษาภาระโรคและการบาดเจ็บของประชากรไทย พ.ศ. 2557 นำเสนอด้วยค่า DALYs ที่เป็นผลรวมของจำนวนปีสูญเสียสุขภาวะจากการตายก่อนวัยอันควร (YLLs) กับจำนวนปีที่มีชีวิตอยู่กับความบกพร่องทางสุขภาพ (YLDs) ประมาณค่าตามระเบียบวิธีขององค์การอนามัยโลกที่ปรับให้สอดคล้องกับประเทศไทย ศึกษาใน 7 กลุ่มโรคหลัก ได้แก่ โรคซึมเศร้า โรคอารมณ์สองขั้ว โรคจิตเภท โรควิตกกังวล ความผิดปกติของพฤติกรรมดื่มสุรา ความผิดปกติของพฤติกรรมใช้สารเสพติด และกลุ่มโรคจิตเวชอื่น ๆ

          ผล โรคจิตเวชและความผิดปกติของพฤติกรรมใช้สุราสารเสพติดเป็นเหตุของความสูญเสีย DALYs ในประชากรไทยประมาณ 1,020.5 พันปีหรือร้อยละ 6.8 ของ DALYs จากทุกสาเหตุ โดยเกิดจาก YLLs 91.4 พันปี (ร้อยละ 0.9 ของYLLs) และ YLDs 929.1 พันปี (ร้อยละ 19.3 ของYLDs) จัดเป็นสาเหตุอันดับหนึ่งของความสูญเสียจาก YLDs จากทุกกลุ่มโรคโดยผู้ชายพบความสูญเสียสูงสุดจากความผิดปกติของพฤติกรรมดื่มสุราและผู้หญิงจากโรคซึมเศร้า (ร้อยละ 13.1 และร้อยละ 5.2 ของ YLDs ตามลำดับ) ช่วงอายุที่มีอัตราความสูญเสียจาก YLDs สูงที่สุดคือ 30-44 ปีในผู้ชาย และ 15-29 ปีในผู้หญิง

          สรุป โรคจิตเวชและความผิดปกติของพฤติกรรมใช้สุราสารเสพติดเป็นสาเหตุสำคัญของความสูญเสียปีสุขภาวะ สะท้อนถึงความสำคัญลำดับต้นในการขับเคลื่อนงานสุขภาพจิตภายใต้นโยบายสุขภาพเพื่อลดภาระโรค

Downloads

Download data is not yet available.

References

1. World Health Organization. Mental health global action programme: scaling up care for mental, neurological and substance use disorders. Geneva: World Health Organization; 2008.
2. Murray C, Ezzati M, Flaxman A, Lim S, Lozano R, Michaud C, et al. Comprehensive systematic analysis of global epidemiology: definitions, methods, simplification of DALYs, and comparative results from the global burden of disease study 2010. Lancet 2012;380:2063-6.
3. Burden of disease Thailand working group. Disability – adjusted life years (DALYs) 2014. Nonthaburi: International Health Policy Program, Ministry of Public Health; 2017. (in Thai)
4. Bundhamcharoen K, Tangcharoensathien V. Burden of disease: disability adjusted life year and health adjusted life expectancy in Thailand. Journal of Health Science 2016;25:342-50. (in Thai)
5. Whiteford HA, Degenhardt L, Rehm J, Baxter AJ, Ferrari AJ, Erskine HE, et al. Global burden of disease attributable to mental and substance use disorders: findings from the global burden of disease study 2010. Lancet 2013;382:1575–86.
6. Bundhamcharoen K,Odton P, Phulkerd S, Tangcharoensathien V. Burden of disease in Thailand: changes in health gap between 1999 and 2004. BMC Public Health 2011;11:53. doi: 10.1186/1471-2458-11-53.
7. Burden of disease Thailand working group. Disability – adjusted life years (DALYs) 2011. Nonthaburi: International
Health Policy Program, Ministry of Public Health; 2014. (in Thai)
8. Kittirattanapaiboon P, Tantirangsee N, Chutha W, Tanaree A, Kwansanit P, Assanangkornchai S. Prevalence of mental
disorders and mental health problems: Thai national mental health survey 2013. Journal of Mental Health of Thailand 2017;25:1–19. (in Thai)
9. Barendregt JJ, Oortmarssen GJ, van, Vos T, Murray CJL. A generic model for the assessment of disease epidemiology: the computational basis of DisMod II. Popul Health Metr 2003;1:4. doi: 10.1186/1478-7954-1-4.
10. Murray CJL, Lopez AD, Mathers CD, Stein C. The global burden of disease 2000 project: aims, methods and data sources. GPE Discussion Paper No. 36. Geneva: World Health Organization; 2001.
11. World Health Organization. The ICD-10 classification of mental and behavioural disorders: clinical descriptions and diagnostic guidelines. Geneva: World Health Organization; 1992.
12. Administrative Committee for Substance Abuse Research Network (ACSAN). Status of substance abuse 2016: national household survey. Bangkok: Office of Narcotics Control Board; 2016. (in Thai)
13. Stouthard MEA, Essink-Bot ML, Bonsel GJ. Disability weights for disease: a modified protocol and result for a western Europe region. Eur J Public Health 2000;10:24-30.
14. Ngui EM, Khasakhala L, Ndetei D, Roberts LW. Mental disorders, health inequalities and ethics: a global perspective. Int Rev Psychiatry 2010;22:235–44.
15. World Health Organization. Mental health atlas 2014. Geneva: World Health Organization; 2015.
16. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders. 4th ed. (Text Revision). (DSM-IV-TR). Washington, DC: American Psychiatric Publishing; 2000.
17. Hasin DS, O’Brien CP, Auriacombe M, Borges G, Bucholz K, Bedney A, et.al. DSM-5 criteria for substance use disorders: recommendations and rationale. Am J Psychiatry 2013;170:834–51.
18. American Psychiatric Association. Diagnostic and statistical manual of mental disorders. 5th ed. (DSM-5). Washington,
DC: American Psychiatric Publishing; 2013.
19. Information and Communication Technology Center, Ministry of Public Health. Number of psychiatric patients
receiving outpatient service defined by disease groups and health insurance 2017 [Internet]. Nonthaburi:Ministry
of Public Health; 2017 [cited 2018 Apr 26]. Available from: https://hdcservice.moph.go.th/hdc/reports/report.
php?source=pformated/format_fix_col2.php&cat_id=ea11bc4bbf333b78e6f53a26f7ab6c89&id=67ce3cd10f4ed5d2b35
17f1373ef273d.
20. Rehm J, Imtiaz S. A narrative review of alcohol consumption as a risk factor for global burden of disease. Subst
Abuse Treat Prev Policy 2016;11:37. doi: 10.1186/s13011-016-0081-2.
21. Murray CJL, Vos T, Lozana R, Naghavi M, Flaxman AD, Michaud C. Disability-adjusted life years (DALYs) for 291
disease and injuries in 21 regions, 1990-201: a systematic analysis for the global burden of disease study 2010. Lancet 2012;380:2197-223.
22. Kongsuk T, Supanya S, Kenbubpha K, Phimtra S, Sukhawaha S, Leejongpermpoon J. Service for depression and
suicide in Thailand. WHO South-East Asia Journal of Public Health 2017;6:34-8.
23. World Health Organization. Depression: Let's talk [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2017 [Update
2017; cited 2018 May 12]. Available from: http://www.who.int/campaigns/world-health-day/2017/en/.
24. Chong HY, Teoh SL, Kotirum S, Chiou CF, Chaiyakunapruk N. Global economic burden of schizophrenia: a systematic
review. Neuropsychiatr Dis Treat 2016;12:357–73.
25. Santesteban-Echarri O, Paino M, Rice S, Gonzalez-Blanch C, Mc Glorry P, Gleeson J, et al. Predictors of functional
recovery in first-episode psychosis: a systematic review and meta-analysis of longitudinal studies. Clin Psychol
Rev 2017;58:59-75.
26. Soongkhang I, Prukkanone B. Effectiveness of the mental health gap action program in Thailand. Journal of Health
Science 2014;23:427-36. (in Thai)
27. Department of Mental Health. Department of mental health annual report 2016. Nonthaburi: Department of
Mental Health, Ministry of Public Health; 2016. (in Thai)
28. Institute for Health Metrics and Evaluation. GBD compare [Internet]. Seattle, WA: University of Washington; 2016
[cited 2018 Mar 6]. Available from: https://vizhub.healthdata. org/gbd-compare/.
29. Vigo D, Thornicroft G, Atun R. Estimating the true global burden of mental illness. Lancet Psychiatry 2016;3:171-8.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2018-01-31

ฉบับ

บท

นิพนธ์ต้นฉบับ

Most read articles by the same author(s)

> >>