ความชุกของประสบการณ์รังแกและโรคร่วมจิตเวชในนักเรียนไทย

ผู้แต่ง

  • Suparat Ekasawin สถาบันราชานุกูล
  • Chomsurang Phothisut โรงพยาบาลศรีธัญญา

คำสำคัญ:

ความชุก, นักเรียน, รังแก, โรคจิตเวช

บทคัดย่อ

          วัตถุประสงค์  ศึกษาความชุก 1 ปี ของประสบการณ์รังแกและโรคร่วมจิตเวชในนักเรียนไทย

          วัสดุและวิธีการ   ข้อมูลทุติยภูมิจากการศึกษาความชุกโรคจิตเวชในนักเรียนไทยอายุ 13-17 ปี ในปี พ.ศ. ๒๕๕๙ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา 3,374 คน จาก 3 เขต กทม. และ 17 จังหวัด เครื่องมือ คือ National Youth Risk Behavior Survey 2015 (YRBS), Thai Youth Checklist: Self-Report  และแบบสัมภาษณ์ Thai Diagnostic Interview for Children and Adolescents-Revised (T-DICA-R) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและ univariate correlation analysis

          ผล   ความชุก 1 ปีของนักเรียนที่มีประสบการณ์รังแกใดๆ หลังถ่วงน้ำหนักเท่ากับร้อยละ 21.0  เป็นชายร้อยละ 55.1 อายุเฉลี่ย 14.8 ปี แยกเป็นกลุ่มเหยื่อ กลุ่มผู้กระทำและกลุ่มผสม ร้อยละ 12.3, 9.0 และ 2.1 ตามลำดับ ความชุกของประสบการณ์รังแกใดๆ ในนักเรียนชายและหญิงร้อยละ 23.4 และ 18.7 ตามลำดับ  กลุ่มเหยื่อเป็นกลุ่มที่พบมากที่สุด นักเรียนที่มีประสบการณ์รังแกใดๆ พบโรคจิตเวชอย่างน้อย 1 โรค ร้อยละ 60.1 และกลุ่มโรคจิตเวชที่พบมาก 3 ลำดับแรกได้แก่กลุ่ม disruptive behavior disorders, anxiety disorders และ mood disorders ตามลำดับ โดยนักเรียนที่มีประสบการณ์รังแกใดๆ จะเสี่ยงต่อโรคจิตเวชอย่างน้อย 1 โรคสูงกว่านักเรียนที่ไม่มีประสบการณ์ 2.6 เท่า โดยเฉพาะกลุ่มผสมจะมีโอกาสพบโรคจิตเวชใดๆ สูงกว่านักเรียนที่ไม่มีประสบการณ์ 8.6 เท่า

         สรุป    ความชุก 1 ปีของประสบการณ์รังแกใดๆ ในนักเรียนไทยระดับมัธยมศึกษา เท่ากับร้อยละ 21.0  และพบโรคทางจิตเวชอย่างน้อย 1 โรคร้อยละ 60.1  และเสี่ยงต่อโรคจิตเวชสูงกว่านักเรียนที่ไม่มีประสบการณ์รังแก 2.6 เท่า การคัดกรองประสบการณ์รังแกของนักเรียนในโรงเรียนทำได้ง่ายจึงควรจัดระบบบริการสาธารณสุขให้เชื่อมต่อกับสถานศึกษา เพื่อป้องกันโรคจิตเวชและเพิ่มการเข้าถึงบริการ

Downloads

Download data is not yet available.

References

1. Larpsombatsiri K. Global School-based Student Health Survey, Thailand 2015 fact sheet. Nontaburi,Thailand: School age and youth health group, Ministry of Public Health; 2015.
2. Currie C, Zanotti C, Morgan A, Currie D, DeLooze M, Roberts C, et al. Social determinants of health and well-being among young people. Health Behaviour in School-aged Children (HBSC) study: International report from the 2009/2010 survey. Copenhagen, Denmark: WHO Regional Offi ce for Europe; 2012.
3. Naylor P, Cowie H, Cossin F, de Bettencourt R, Lemme F. Teachers' and pupils' defi nitions of bullying. Br J Educ Psychol 2006;76:553-76.
4. Hamburger ME, Basile KC, Vivolo AM. Measuring bullying victimization,perpetration, and bystander experiences: a
compendium of assessment tools. Atlanta, GA: Centers for Disease Control and Prevention, National Center for Injury Prevention and Control; 2011.
5. Olweus D. Sweden. In: Smith PK, Morita Y, Junger-Tas J, Olweus D, Catalano R, Slee P, editors. The nature
of school bullying: a cross-national perspective. London: Routledge;1999. p. 7–27.
6. Gladden RM, Vivolo-Kantor AM, Hamburger ME, Lumpkin C. Bullying surveillance: uniform defi nitions and recommended
data elements. Atlanta, GA U.S. Center for Disease Control; 2014.
7. VandenBos GR. APA dictionary of psychology. VandenBos GR, editor. Washington DC: American Psychological Association; 2007.
8. National Association of School Psychologists. Bullying prevention and intervention in schools. Bethesda: National Association of School Psychologists; 2012.
9. Cook CR, Williams KR, Guerra NG, Kim TE, Sadek S. Predictors of bullying and victimization in childhood and adolescence: A meta-analytic investigation. Sch Psychol Q 2010;25:65-83.
10. Vaillancourt T, Trinh V, McDougall P, Duku E, Cunningham L, Cunningham C, et al. Optimizing population screening of bullying in school-aged children. J Sch Violence 2010;9:233–50.
11. Craig W, Harel-Fisch Y, Fogel-Grinvald H, Dostaler S, Hetland J, Simons-Morton B, et al. A cross-national profi le
of bullying and victimization among adolescents in 40 countries. Int J Public Health 2009;54suppl2:216-24.
12. Pengpid S, Peltzer K. Bullying and its associated factors among school-aged adolescents in Thailand. Sci World J 2013:254-83.
13. Copeland WE, Wolke D, Angold A, Costello EJ. Adult psychiatric outcomes of bullying and being bullied by peers in childhood and adolescence. JAMA Psychiatry 2013;70:419-26.
14. Luukkonen AH. Bullying behaviour in relation to psychiatric disorders, suicidality and criminal offences : a study of under-age adolescent inpatients in Northern Finland [Doctoral Dissertation]. Finland: University of Oulu; 2010.
15. Kumpulainen K, Rasanen E. Children involved in bullying at elementary school age: their psychiatric symptoms and deviance in adolescence. an epidemiological sample. Child Abuse Negl 2000;24:1567-77.
16. Centers for Disease Control and Prevention. Youth Risk Behavior Surveillance System (YRBSS): high school questionnaire.Centers for Disease Control and Prevention; 2015. Available from: https://www.cdc.gov/healthyyouth/
data/yrbs/questionnaires.htm [3 Aug 2015].
17. Brunstein Klomek A, Marrocco F, Kleinman M, Schonfeld IS, Gould MS. Bullying, depression, and suicidality in adolescents. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2007;46:40-9.
18. Menesini E, Modena M, Tani F. Bullying and victimization in adolescence: concurrent and stable roles and psychological
health symptoms. J Genet Psychol 2009;170:115-33.
19. Ford R, King T, Priest N, Kavanagh A. Bullying and mental health and suicidal behaviour among 14 to 15 year olds in a representative sample of Australian children. Aust N Z J Psychiatry 2017;51:897-908.
20. Sakarinkhul C, Wacharasindhu A. Prevalence of bullying and associated psychosocial factors among lower secondary
school students in Muang, Chiangmai. J Psychiatr Assoc Thailand 2014;59:221-30.
21. Ekasawin S, Pothisat J, Chomcheun R. The prevalence of psychiatric disorders in Thai students aged 13-17 years. J Ment Health Thai 2016;24:186-98.
22. Suwanmaitree S, Ekasawin S. The study of psychometric property and norm of Thai Youth Checklist: self-report. Rajanukul Institute Journal 2016;31:13-24.
23. Ekasawin S, Pothisat J, Chomcheun R. Validity of Thai diagnostic interview for psychiatric disorders in children and adolescents (T-DICA-R): adolescent version. J Ment Health Thai 2016;24:29-39.
24. Musikphan W, Yongchin S, Chancharoen S. A study project on management cyberbullying with family participation. Bangkok: Mahidol University; 2011.
25. Sittichai R, Smith PK. Bullying in south-east asian countries: a review. Aggress Violent Behav; 2015.
26. Laeheem Kasetchai. Factors relatd to students’ bullying behavior in islamic private schools, Songkla province. JHSS 2014;6:14-7.
27. Tapanya S.Bullying among Thailand school student. 2006; Available from: http://www.thaihealth.or.th [9 Aug 2017].
28. Pellegrini AD. Sampling instances of victimization in mile school: a methodological comparison. In: Juvonen J, Graham
S, editors. Peer harassment in school: the plight of the vulnerable and victimized. New York: Guilford Press; 2001.
29. Petrosino A, Guckenburg S, DeVoe J, Hanson T. What characteristics of bullying, bullying victims, and schools are associated with increased reporting of bullying to school offi cials? : National Center for Education Evaluation and Regional Assistance; 2010.
30. Beran T. Stability of harassment in children: analysis of the Canadian National Longitudinal Survey of Children and Youth data. J Psychol 2008;142:131-46.
31. Marsh HW, Nagengast B, Morin AJS, Parada RH, Craven RG, Hamilton LR. Construct validity of the multidimensional structure of bullying and victimization: an application of exploratory structural equation modeling. J Educ Psychol 2011;103:701–32.
32. Kokkinos C, Panayiotou G. Predicting bullying and victimization among early adolescents: associations with disruptive behavior disorders. Aggress Behav 2004;30:520–33.
33. Spriggs AL, Iannotti RJ, Nansel T R, Haynie DL. Adolescent bullying involvement and perceived family, peer and school relations: commonalities and differences across race/ethnicity. J Adolesc Health 2007;41:283–93.
34. Farmer TW, Petrin R, Robertson D, Fraser M, Hall C, Day S, et al. Peer relations of bullies, bully-victims, and victims: the two social worlds of bullying in second-grade classrooms. ESJ 2010;110:364–92.
35. Kumpulainen K, Rasanen E, Puura K. Psychiatric disorders and the use of mental health services among children involved in bullying. Aggress Behav 2001;27:102-10.
36. Kaltiala-Heino R, Rimpela M, Rantanen P, Rimpela A. Bullying at school--an indicator of adolescents at risk for mental disorders. J Adolesc 2000;23:661-74.
37. Ivarsson T, Broberg AG, Arvidsson T, Gillberg C. Bullying in adolescence: psychiatric problems in victims and bullies as measured by the Youth Self Report (YSR) and the Depression Self-Rating Scale (DSRS). Nord J Psychiatry 2005;59:365-73.
38. Thomas HJ, Connor JP, Lawrence DM, Hafekost JM, Zubrick SR, Scott JG. Prevalence and correlates of bullying victimisation and perpetration in a nationally representative sample of Australian youth. Aust N Z J Psychiatry 2017;51:909-20.
39. Sourander A, Jensen P, Ronning JA, Elonheimo H, Niemela S, Helenius H, et al. Childhood bullies and victims and their risk of criminality in late adolescence: the Finnish from a boy to a man study. Arch Pediatr Adolesc Med 2007;161:546-52.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2017-05-31

ฉบับ

บท

นิพนธ์ต้นฉบับ

Most read articles by the same author(s)