Risk Assessment of Benzoic Acid and Sorbic Acid Exposure from Steamed Pork Sausage Consumption in 10th Public Health Region

Main Article Content

Patcharabhorn Kiatnitiprawat
Charinrat Siritham
Arunee siripee

Abstract

Background: Steamed pork sausage or “Moo Yor” consumption is a popular traditional food gift and famous in northeast Thailand which mainly produced in Ubon Ratchatani provinces and nearby. Notification of the Ministry of Public Health (No. 418) B.E. 2563 Issued on prescribing the principle, conditions, methods and proportion of food additives (No.2) prohibited the use of benzoic acid, but it was able to use sorbic acid lower or equal 1,500 mg/kg in steamed pork sausage. However, according to laboratory surveillance data, it was found that both types of preservatives were still used.


Objectives: To study a situation of the use of benzoic acid and sorbic acid in steamed pork roll products and to study on exposure risk assessment of benzoic acid and sorbic acid from steamed pork sausage.


Methods: Steamed pork sausages 114 samples were collected from production sites and distribution in markets in Ubon Ratchatani, Sisaket, Mukdahan, Yasothon, and Amnat Charoen provinces in Thailand between December 2019 and June 2020. Benzoic acid and sorbic acid in the samples by using the high performance liquid chromatography method. Then, the risk assessment of benzoic acid and sorbic acid from steamed pork sausage consumption of Thai people in each age groups were calculated by using probabilistic estimation method and classified consumers: per capital (all population) group and eater only group.


Results: The 114 samples were detected benzoic acid and sorbic acid at 84 and 10 samples that were the lowest and highest level in range of 108-1,253 and 9-4,168 mg/kg, respectively. Besides, it found one sample which had both benzoic acid and sorbic acid at 442 and 108 mg/kg. Risk assessment results of benzoic acid exposure discovered that it was a low risk among the entire population at average 0.77-3.20 percent of ADI and high level 97.5 percentile at 25.62-85.61 percent of ADI. Moreover, in the eater only group who consumed steamed pork sausage found that they got a row risk as well at 16.74-49.25 percent of ADI. On the other hand, the risk assessment results as 97.5 percentile found that the consumers got a high risk in all age groups by 157.46–579.90 percent of ADI.


Conclusions: There was use benzoic acid which consumers in all age group had the high risk to expose the acid in steamed pork sausage in 10th Public Health Region. As a result, to consumer safety, government agencies should strictly control a food addictive using to follow regulations and laws, also communicate and educate people to decision on buying selection steamed pork sausage in the future.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article

References

1. สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรรม กระทรวงอุตสาหกรรม. มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน มผช.102/2555 หมูยอ [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม; 2555 [เข้าถึงเมื่อ 5 มี.ค. 2562]. เข้าถึงได้จาก: http://tcps.tisi.go.th/pub/tcps0102_55(%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%B9%E0%B8%A2%E0%B8%AD).pdf


2. สุกิจ นววงศ์. Food additives hand book: คู่มือวัตถุเจือปนอาหาร. กรุงเทพฯ: เอมี่ เทรดดิ้ง; 2548.


3. อัญชนา ดุจจานุทัศน์. การยืดอายุการเก็บรักษาหมูยอโดยใช้โซเดียมเบนโซเอต [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพ: ภาควิชาอาหารเคมี คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2545 [เข้าถึงเมื่อ 1 เม.ย. 2564]; 58-66.เข้าถึงได้จาก: http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/65397


4. กระทรวงสาธารณสุข. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 418) พ.ศ. 2563 เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข วิธีการใช้ และอัตราส่วนของวัตถุเจือปนอาหาร (ฉบับที่ 2). ราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศ ทั่วไป เล่มที่ 137, ตอนพิเศษ 278 ง (ลงวันที่ 2 กันยายน 2563).


5. Food and Agriculture Organization of the United Nations, World Health Organization. Evaluations of The Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA) [Internet]. Geneva, Switzerland. 2017 [cited 2019 Mar 2]. Available from: https://apps.who.int/food-additives-contaminants-jecfa-database/search.aspx


6. สุวรรณี ธีรภาพธรรมกุล และคณะ. การประเมินความเสี่ยงของกรดเบนโซอิคและกรดซอร์บิคในอาหารต่อคนไทย. วารสารวิชาการสาธารณสุข [อินเทอร์เน็ต]. 2559 [เข้าถึงเมื่อ 21 ส.ค. 2562]; 25(1):49-59. เข้าถึงได้จาก: https://www.thaidj.org/index.php/JHS/article/view/224/216


7. นงคราญ เรืองประพันธ์ และคณะ. การใช้วัตถุเจือปนอาหารและการดื้อยาต้านจุลชีพของเชื้อ Staphylococcus aureus และ Salmonella spp. ที่ปนเปื้อนในผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์แปรรูปใน 15 จังหวัดประเทศไทย. วารสารอาหารและยา [อินเทอร์เน็ต]. 2563 [เข้าถึงเมื่อ 10 พ.ค. 2563]; 27(1):27-40. เข้าถึงได้จาก: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/fdajournal/article/view/240388/163688


8. ปวีณ์ดา ศรีพนารัตนกุล, เวณิกา เบ็ญจพงษ์, ปิยนุช วิเศษชาติ, ปราณี พัฒนกุลอนันต์, วีรยา การพานิช. การประเมินความเสี่ยงของการได้รับสัมผัสกรดเบนโซอิกและกรดซอร์บิกจากการบริโภคอาหารประเภทไส้กรอกและหมูยอของคนไทย. วารสารพิษวิทยาไทย [อินเทอร์เน็ต]. 2552 [เข้าถึงเมื่อ 12 ก.ค. 2562]; 24(1):27-36. เข้าถึงได้จาก: https://li01.tci-thaijo.org/index.php/ThaiJToxicol/article/view/243810/166429


9. บุญสงค์ ลี้สุรพลานนท์. การศึกษาสถานการณ์การใช้วัตถุเจือปนอาหารในผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ จังหวัดนครราชสีมา 2560. วารสารอาหารและยา [อินเทอร์เน็ต]. 2561 [เข้าถึงเมื่อ 8 ส.ค. 2562]; 25(1):58-66. เข้าถึงได้จาก: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/fdajournal/article/view/140345/104105

10. วันทนีย์ ขำเลิศ. การวิเคราะห์ปริมาณกรดเบนโซอิก กรดซอร์บิก และซัคคารินในผลไม้แปรรูป. วารสารกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ 2535;34(1):31-36.


11. สำนักงานมาตรฐานสินค้าและระบบคุณภาพ. ข้อมูลการบริโภคอาหารของประเทศไทย [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์; 2559. [เข้าถึงเมื่อ 5 มี.ค. 2562]; เข้าถึงได้จาก: http://www.thaincd.com/document/file/info/non-communicable-disease/Thai_Food_Consumption_Data_2016.pdf


12. กระทรวงสาธารณสุข. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 389) พ.ศ.2561 เรื่อง วัตถุเจือปนอาหาร.
ราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศ ทั่วไป เล่มที่ 135, ตอนพิเศษ 178 ง (ลงวันที่ 25 กรกฎาคม 2561).


13. ยศยา ทุริสุทธิ์, อรรณพ ทัศนอุดม, ลัดดา วัฒนศิริธรรม, ฆรณี ตุ้ยเต็มวงศ์, วราภา มหากาญจนกุล. การ
ต้านทานกรดเบนโซอิกของ Aspergillus flavus ในน้ำพริกตาแดง. วารสารวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น [อินเทอร์เน็ต]. 2559 [เข้าถึงเมื่อ 1 เม.ย. 2564]; 44(1):11-23. เข้าถึงได้จาก:
http://scijournal.kku.ac.th/files/Vol_44_No_1_P_111-123.pdf


14. เวณิกา เบ็ญจพงษ์ และคณะ. การประเมินการได้รับ สัมผัสกรดเบนโซอิกจากการบริโภคเนื้อสัตว์และสัตว์น้ำแปรรูป ขนมอบและเครื่องดื่มในผลิตภัณฑ์กลุ่มเสี่ยงที่ประชากรไทยนิยมบริโภค. วารสารพิษวิทยาไทย
[อินเทอร์เน็ต]. 2556. [เข้าถึงเมื่อ 1 เม.ย. 2564]; 28(2):1-16. เข้าถึงได้จาก:
https://li01.tci-thaijo.org/index.php/ThaiJToxicol/article/view/244085/166680


15. อุไรพร สอนสุภาพ, อนุสรา ศรีภา, จิรา คงปราณ, ประเสริฐ มากแก้ว. การประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพ
ของการได้รับสัมผัสกรดเบนโซอิกและกรดซอร์บิกจากการบริโภคก๋วยเตี๋ยวในนักศึกษามหาวิทยาลัย.
[อินเทอร์เน็ต]. 2563. [เข้าถึงเมื่อ 1 เม.ย. 2564]; เข้าถึงได้จาก: https://li01.tci-thaijo.org/index.php/ThaiJToxicol/article/download/245021/167508


16. กิตติมา โสนะมิตร์, วันทนีย์ ขำเลิศ. ปริมาณโซเดียมเบนโซเอตและสีอินทรีย์สังเคราะห์ในอาหาร.
วารสารกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ [อินเทอร์เน็ต]. 2522. [เข้าถึงเมื่อ 1 เม.ย. 2564]; 51(2):170-175.
เข้าถึงได้จาก: http://bqsf.dmsc.moph.go.th/bqsfWeb/wp-content/uploads/2017/Publish/Research/ปี%202552/6-2552%20Sodium%20Benzoate%20and%20Synthetic%20Organic%20Colors%20in%20Food.pdf



17.อลิสรา เรืองขำ. พัชรินทร์ วัฒนสิน. การประเมินความเสี่ยงของการได้รับสัมผัส วัตถุกันเสีย สีอินทรีย์
สังเคราะห์และเชื้อจุลินทรีย์จากการบริโภคเนื้อสัตว์แปรรูปประเภทเนื้อหมักในจังหวัดตรัง.วารสารวิชาการ
สาธารณสุข [อินเทอร์เน็ต]. 2563 [เข้าถึงเมื่อ 1 เม.ย. 2564]; 29(5):830-838. เข้าถึงได้จาก:
https://thaidj.org/index.php/JHS/article/view/9474/8714


18.พัชริดา พิชัย, นฤมล ขันตีกุล. การประเมินการได้รับสัมผัสของกรดเบนโซอิกในน้ำพริกหนุ่มที่จำหน่ายใน
จังหวัดเชียงใหม่ ปี พ.ศ. 2553-2556 [อินเทอร์เน็ต]. 2558 [เข้าถึงเมื่อ 1 เม.ย. 2564]; ฉบับพิเศษ 2: 198-207. เข้าถึงได้จาก: http://dmsc.moph.go.th/dmscjournal/knowledge_detail.php?cid=22&id=132


19. พัจนภา วงษาพรหม, เวณิกา เบ็ญจพงษ์, วีรยา การพานิช, ปราณี พัฒนกุลอนันต์. การประเมินความ
เสี่ยงของการได้รับสัมผัสกรดเบนโซอิกและกรดซอร์บิก จากการบริโภคเครื่องแกงเผ็ดของประชากรในเขต
กรุงเทพมหานคร และสุพรรณบุรี. วารสารพิษวิทยาไทย [อินเทอร์เน็ต]. 2552 [เข้าถึงเมื่อ 1
เม.ย. 2564]; 24(1):17-26. เข้าถึงได้จาก: https://li01.tci-
thaijo.org/index.php/ThaiJToxicol/article/view/243809/166428