The Development of Community Based Treatment and Care Model for Drug User
Keywords:
Treatment, Drug, Community base, Model development, Drug userAbstract
This study is Participatory Action Research (PAR) aims to develop a model and study the effectiveness of the community-based drug user rehabilitation model. There were 60 participants in this study. In-depth interviews, focus group, and participatory planning techniques were used the collect data. The PAR process consists of 1) Problem analysis and planning to develop 2) Action 3) Observation 4) Reflection for development. Data were analyzed using descriptive statistics, paired t-test and content analysis.
The results showed that PAR used a community-based process to solve the problem. It is the use of resources from the community to develop the community's potential to be able to think, analyze, plan, implement, and follow up to solve community problems in a concrete way. The rehabilitation therapy model has four activities: 1) search and screening, 2) rehabilitation therapy, 3) training, and 4) follow-up. Results of implementing the model (1) mean score on stress level of drug user, after using the Community Based Treatment and Care Model was statistically significantly lower (M = 7.4, SD = 2.0) than before (M = 12.1, SD = 4.1) at the 0.05 level, and mean score on quality of life level of drug user, after using the Community Based Treatment and Care Model was statistically significantly higher (M = 106.0, SD = 7.72) than before (M = 96.13, SD = 11.31) at the 0.05 level (2)The rate of complete treatment according to the criteria is as high as 100%. (3) The rate of stopping continued use for 1 month and 3 months is 80 percent and 66.66 percent, respectively.
In conclusion, rehabilitation therapy using community-based, drug users showed positive behavioral changes and got more accepted by family and community. This model should be extended to other communities and adapted to suit that local context.
References
กระทรวงสาธารณสุข, กรมการแพทย์. (2565). แนวทางการคัดกรอง การประเมินความรุนแรง การบำบัดรักษา การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด สำหรับศูนย์คัดกรอง สถานพยาบาลยาเสพติด และสถานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด. https://www.chiangmaihealth.go.th/document/221101166727744069.pdf
กระทรวงสาธารณสุข, กองบริหารการสาธารณสุข, สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติด. (2565). แนวทางการการดำเนินงานการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดตามประมวลกฎหมายยาเสพติด. https://phdb.moph.go.th/main/index/detail/31037
ชโลธร อัญชลีสหกร. (2558). กระบวนการบำบัดฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนกรณีศึกษาสารภีโมเดล อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
ณฐพร ผลงาม. (2564). การพัฒนารูปแบบการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยยาเสพติด โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนจังหวัดระยอง. วารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม, 1(2), 49-71.
นันทา ชัยพิชิตพันธ์. (2558). การพัฒนารูปแบบการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพในผู้ป่วยเสพติดยาบ้า: การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
รอฮานิ เจะอาแซ, ฮัสณาฐ์ โต๊ะพา, คอลีเยาะ เจะแว, ปารี่ด๊ะ บิลล่าเต๊ะ, สุไฮดาร์ แวเตะ, เจ๊ะยารี เย๊าะ เจะโซ๊ะ, และฉมาพร หนูเพชร. (2561). การพัฒนารูปแบบการป้องกันการใช้สารเสพติดโดยใช้มัสยิดเป็นศูนย์กลาง: กรณีศึกษาชุมชนมุสลิมในจังหวัดปัตตานี. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 10(1), 67-76.
โรงพยาบาลอ่าวลึก, กลุ่มงานสุขภาพจิตและจิตเวช. (2565). สรุปผลการดำเนินงานยาเสพติด.
วีรวัต อุครานันท์ และนันทา ชัยพิชิตพันธ์ (บ.ก.). (2562). แนวทางการดำเนินงานการบำบัดฟื้นฟูโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนและแนวปฏิบัติที่ดี. สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราช-ชนนี และโรงพยาบาลธัญญารักษ์ภูมิภาค.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2564). รายงานผลการดำเนินงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติดยาเสพติดประจำปี 2564. สำนักยุทธศาสตร์, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2562). แผนปฏิบัติการป้องกันและแก้ไขปัญหา ยาเสพติดปี 2561. สำนักยุทธศาสตร์, สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.
สุณี อาวรณ์, และวิทยา โครตท่าน. (2563). การพัฒนารูปแบบบริการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้เสพยาเสพติดในสถานประกอบการอำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ, 1(2), 72-85.
สุรีรัตน์ ปราณี. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการบำบัดผู้ติดยาเสพติดกรณีศึกษาศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี. ใน 3rd National and International Conference on Administration and Management; 26-27 มกราคม 2560 (หน้า 72-79). มหาวิทยาลัยรังสิต.
สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล, รวิวรรณ ตัณติพิวัฒนสกุล, และวนิดา พุ่มไพศาลชัย. (2545). เครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL-BREF-THAI). โรงพยาบาลสวนปรุง.
สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล, วนิดา พุ่มไพศาลชัย, และพิมพ์มาศ ตาปัญญา. (2541). การสร้างแบบวัดความเครียดสวนปรุง. วารสารสวนปรุง, 13(3), 1-20.
อาภาศิริ สุวรรณานนท์. (2558). การศึกษารูปแบบการดำเนินงานด้านการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 11(2), 213-222.
เอกรัตน์ หามนตรี. (2561). ความสำเร็จของชุมชนในการปูองกันและแก้ไขปัญหาเยาวชนที่มีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดยาเสพติดในจังหวัดอ่างทอง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(2), 434-451.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1998). The action research planer (3rd ed.). Deakin University.
United Nations Office on Drugs and Crime. (2022). World drug report 2022. https://www.unodc.org/res/wdr2022/MS/WDR22_Booklet_1.pdf
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Journal of Boromarajonani College of Nursing, Surin

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่หรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ ก่อนเท่านั้น



