ผลของโปรแกรมวิดีทัศน์ตัวแบบส่งเสริมแรงจูงใจทางสังคมต่อทักษะทางสังคม ในเด็กออทิสติกวัยเรียน
คำสำคัญ:
โปรแกรมวิดีทัศน์ , ตัวแบบส่งเสริมแรงจูงใจทางสังคม , ทักษะทางสังคม , เด็กออทิสติก , เด็กวัยเรียนบทคัดย่อ
การศึกษานี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมวิดีทัศน์แสดงตัวแบบส่งเสริมแรงจูงใจทางสังคมต่อทักษะทางสังคมของเด็กออทิสติกวัยเรียน กลุ่มตัวอย่าง คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจากผู้มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดคือ เด็กออทิสติกวัยเรียนที่มีความบกพร่องทักษะทางสังคม จำนวน 42 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 21 คน เครื่องมือวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน 1) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ 1. โปรแกรมวิดีทัศน์แสดงตัวแบบส่งเสริมแรงจูงใจทางสังคม 2) เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1. แบบสังเกตทักษะทางสังคมของเด็กออทิสติกวัยเรียน 2. แบบประเมินแรงจูงใจทางสังคม โดยใช้แบบประเมิน SSDS 1.0 (Stanford Social Dimensions Scale) โดยแบบสังเกตทักษะทางสังคม และแบบประเมินแรงจูงใจทางสังคม มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .89 และ .98 ตรวจสอบความเชื่อมั่น ได้เท่ากับ .92 และ .92 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย และสถิติทดสอบที
ผลการศึกษาพบว่า เด็กออทิสติกวัยเรียนที่ได้รับโปรแกรมวิดีทัศน์แสดงตัวแบบส่งเสริมแรงจูงใจทางสังคม มีคะแนนเฉลี่ยทักษะทางสังคมหลังเข้าร่วมโปรแกรมเท่ากับ 13.81 (SD = 2.63) สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมที่มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 10.24 (SD = 1.89) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = -8.82) เมื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยทักษะทางสังคมหลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม พบว่า กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 13.81 (SD = 2.63) สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ ซึ่งมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 9.38 (SD = 1.46) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 6.60) ดังนั้นโปรแกรมวิดีทัศน์แสดงตัวแบบส่งเสริมแรงจูงใจทางสังคมสามารถนำมาใช้เป็นแนวทางในการส่งเสริมทักษะทางสังคมของเด็กออทิสติกวัยเรียน
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2567). รายงานข้อมูลสถิติคนพิการประจำเดือน. ระบบงานออกบัตรประจำตัวคนพิการ กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ (พก.). https://ecard.dep.go.th/nep_all/stat.php
แก้วตา นพมณีจำรัสเลิศ, ประพา หมายสุข, และฒามรา สุมาลย์โรจน์. (2559). การติดตามผลการรักษาเด็กออทิสติกที่ใช้แนวทาง DIR/ฟลอร์ไทม์. วารสารกุมารเวชศาสตร์, 55(4), 284-292.
ณัฐวัฒน์ งามสมุทร, ศิริรัตน์ อุฬารตินนท์, และพราวพรรณราย มัลลิกะมาลย์. (2562). สังคมศึกษา. Kidteracy.
ดารณี อุทัยรัตนกิจ. (2545). การจัดการเรียนรวมสำหรับเด็กออทิสติกในโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ใน ดารณี อุทัยรัตนกิจ (ประธาน), การประชุมวิชาการระดับชาติ เรื่อง ครู หมอ พ่อแม่ : มิติแห่งการพัฒนาศักยภาพบุคคลออทิสติก ออทิซีมในประเทศไทย:จากตำราสู่ประสบการณ์. โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นาถลดา ตะวันกาญจนโชติ. (2559). ทักษะทางสังคมของเด็กออทิสติกวัยเรียน. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 30(2), 1-21.
โรงพยาบาลยุวประสาไวทโยปถัมภ์. (2567). งานบริการผู้ป่วยออทิสติก. https://ycap.go.th/our-services/322-งานบริการผู้ป่วยออทิสติก.
สุภลักษณ์ ประคุณหังสิต, และวิรงรอง อรัญนารถ. (2562). ระดับของทักษะทางสังคมในเด็กกลุ่มอาการออทิซึม. เวชสารแพทย์ทหารบก, 72(4), 247-253.
สุรเชษฐ์ ฆังนิมิตร. (2566). 25 How to อยู่กับคนออทิสติกอย่างเข้าใจ. ไรเตอร์โซล.
อัจจิมา ศิริพิบูลย์ผล. (2552). ทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัยออทิสติกที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเลียนแบบร่วมมือ. [ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อาริสรา ทองเหม, และประพิมพ์ใจ เปี่ยมคุ้ม. (2560). การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการส่งเสริมพัฒนาการเด็กออทิสติกที่สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 6(2), 21-36.
Alzyoudi, M., Sartawi, A., & Almuhiri, O. (2014). The impact of video modelling on improving social skills in children with autism. British Journal of Special Education, 42(1), 53-68. https://doi.org/10.1111/1467-8578.12057
American Psychiatric Association. (2022). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed.). https://doi.org/10.1176/appi.books.9780890425787
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Prentice-Hall.
Chevallier, C., Kohls, G., Troiani, V., Brodkin, E. S., & Schultz, R. T. (2012). The social motivation theory of autism. Trends in Cognitive Sciences, 16(4), 231–239. https://doi.org/10.1016/j.tics.2012.02.007
Constantino, J. N., & Gruber, C. P. (2012). Social responsiveness scale-second edition (SRS-2). Western Psychological Services.
Hudson, C. C., Hall, L., & Harkness, K. L. (2019). Prevalence of depressive disorders in individuals with autism spectrum disorder: A meta-analysis. Journal of Abnormal Child Psychology, 47(1), 165–175. https://doi.org/10.1007/s10802-018-0402-1
Itskovich, E., Zyga, O., Libove, R.A., Phillips, J.M., Garner, J.P. and Parker, K.J. (2020), Complex interplay between cognitive ability and social motivation in predicting social skill: A unique role for social motivation in children with autism. Autism Research, 14(1), 86-92. https://doi.org/10.1002/aur.2409
Kiep, M. L., Spek, A. A., & Hoeben, L. (2015). Mindfulness-based therapy in adults with an autism spectrum disorder: Do treatment effects last?. Mindfulness, 6, 637-644. https://doi.org/10.1007/s12671-014-0299-x
Martin, A. P. (2022, April 20). The Effects of Parenting on the Behavior of Children with Autism: A Meta-analysis. scholarly commons. https://web.archive.org/web/20240302153813/https://scholarlycommons.obu.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1849&context=honors_theses
Mason, R. A., Rispoli, M., Ganz, J. B., Boles, M. B., & Orr, K. (2012). Effects of video modeling on communicative social skills of college students with Asperger syndrome. Developmental Neurorehabilitation, 15(6), 425–434. https://doi.org/10.3109/17518423.2012.704530
Phillips, J. M., Uljarević, M., Schuck, R. K., Schapp, S., Solomon, E. M., Salzman, E., Allerhand, L., Libove, R. A., Frazier, T. W., & Hardan, A. Y. (2019). Development of the Stanford social dimensions scale: Initial validation in autism spectrum disorder and in neurotypicals. Molecular Autism, 10, 48. https://doi.org/10.1186/s13229-019-0298-9
Quill, K., & Brusnahan, L. S. (2017). Do-watch-listen-say: Social and communication intervention for autism Sspectrum disorder (2nd ed.). Brookes Publishing. https://www.perlego.com/book/500691/dowatchlistensay-pdf
Shkel, J., Geng, A., Pilchak, E., Millan, M. E., Schwartzman, J. M., Schuck, R., Bundang, M. V., Barnowski, A., Slap, D. M., Stratford, S., Hardan, A. Y., Phillips, J. M., & Gengoux, G. W. (2025). A Pilot Randomized Controlled Trial of Motivation-Based Social Skills Group Treatment with Parent Training. Journal of Autism and Developmental Disorders, 55(4), 1215–1228. https://doi.org/10.1007/s10803-024-06302-9
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่หรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ ก่อนเท่านั้น
