ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ทางสุขภาพจิตของผู้สูงอายุ ที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี

บทคัดย่อ

บทนำ: แม้ว่าการเสริมสร้างความรอบรู้ทางสุขภาพจิตจะเป็นเครื่องมือสำคัญในการดูแลตนเองของผู้สูงอายุแต่ในปัจจุบันยังไม่มีการพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ทางสุขภาพจิตสำหรับผู้สูงอายุโดยตรง เพื่อรองรับบริบทสังคมสูงวัยอย่างเป็นระบบ

วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ทางสุขภาพจิตของผู้สูงอายุ

ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยเป็นแบบกึ่งทดลองสองกลุ่มวัดผลก่อน–หลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุเข้ารับบริการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 30 คน โดยใช้เครื่องมือ ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความรอบรู้ทางสุขภาพจิต ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ (IOC = 1.00) และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .79 และโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ทางสุขภาพจิต จำนวน 8 กิจกรรม ดำเนินการเป็นเวลา 4 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติ Independent t-test และ Paired t-test กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05

ผลการวิจัย: คะแนนเฉลี่ยความรอบรู้ทางสุขภาพจิตในระยะหลังการทดลองของกลุ่มทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -10.89, p = < .001) โดยกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรอบรู้ทางสุขภาพจิตหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 5.00, p < .001)

สรุปผล: โปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ทางสุขภาพจิตมีประสิทธิผลในการพัฒนาความรอบรู้ทางสุขภาพจิตในการดูแลสุขภาพจิตของผู้สูงอายุ

ข้อเสนอแนะ: ควรนำโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ทางสุขภาพจิตไปใช้ในชุมชนและหน่วยบริการปฐมภูมิเพื่อพัฒนาทักษะการรับรู้และการเข้าถึงบริการของผู้สูงอายุอย่างเป็นระบบ