Factors Relating To Health Promoting Behaviors Among Persons With AIDS, Bumrasnaradura Infectious Diseases Institute.

Main Article Content

พัชรา ตันธีรพัฒน์
น้ำอ้อย ภักดีวงศ์
อำภาพร นามวงศ์พรหม
วารินทร์ บินโฮเซ็น

Abstract

          This descriptive - correlational study aimed to describe health promoting behaviors, and to investigate the relationship between personal factors, perceived self- efficacy, and social support, and health promoting behaviors among persons with AIDS. Pender’s Health promotion model was used as a conceptual framework. A purposive sampling of 210 patients who were treated at out-patient department, Bumrasnaradura Infectious Diseases Institute was recruited for this study. The instruments used for data collection consisted of a Demographic data recording form, a Perceived Self- Efficiency questionnaire, a Social Support questionnaire, and a Health Promoting Behaviors questionnaire. Content validity and internal consistency reliability of the instruments were tested. Descriptive statistics, Chi - Square test, and Spearman-Rho were used in data analyses.


          The result revealed that the subjects had a high level of overall health promoting behaviors. Each domain of health promoting behaviors including health responsibility, nutrition, interpersonal relations, spiritual growth, and stress management were also at a high level. Nevertheless, physical activity was at a moderate level. Regarding personal factors, only income was significantly correlated to health promoting behaviors (p-value < 0.05). Perceived self- efficacy and social support were significantly correlated to health promoting behaviors. (p-value < 0.001)


          These findings can be used as baseline data for health care providers to develop health promoting program emphasizing on improving self - efficacy and social support in persons with AIDS.

Article Details

How to Cite
ตันธีรพัฒน์ พ., ภักดีวงศ์ น., นามวงศ์พรหม อ., & บินโฮเซ็น ว. (2019). Factors Relating To Health Promoting Behaviors Among Persons With AIDS, Bumrasnaradura Infectious Diseases Institute. Journal of Bamrasnaradura Infectious Diseases Institute, 4(2), 1–11. retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/bamrasjournal/article/view/215120
Section
Original Articles

References

1. Pender NJ. Health Promotion in nursing practice. 2nd ed. Connecticut: Appleton & Lange; 1987.

2. WHO, UNAIDS. Report on theGlobal HIV/AIDS Epidemic. In Worldwide HIV & AIDS Estimates. [Internet]. 2006 [Updated 2006 December; cited 2008 July 10]; Available from: http://www.avert.org/wwstafes.html

3. สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. สถานการณ์ผู้ป่วยเอดส์ ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2552. นนทบุรี: สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค; 2552.

4. ประพันธ์ภานุภาค, และคณะ. คู่มือเพื่อการเพิ่มศักยภาพพยาบาลในการบริหารจัดการคลินิกผู้ติดเชื้อเอชไอวีในสถานพยาบาล. กรุงเทพฯ: สำนักโรคเอดส์วัณโรค และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ศูนย์วิจัยโรคเอดส์สภากาชาดไทย; 2548.

5. ไปรมาษฒ์ บิณฑจิตต์. การศึกษาพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ติดเชื้อเอชไอวี [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2544.

6. สุดารัตน์ วรรณสาร. การศึกษาปัจจัยที่มี ผลกระทบต่อพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ติดเชื้อเอชไอวี [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2541.

7. อมรินทร์ หน่อไชยวงค์. ปัจจัยที่มีผลต่อการดูแลตนเองของผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้ป่วยเอดส์ อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ [การค้นคว้าแบบอิสระปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต]. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2545.

8. ภัทรี แสนอุดมโชค. ผลของการปรึกษาตามแนวทฤษฎีปัญญาพฤติกรรมต่อระดับการรับรู้ความสามารถของตนเองและพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพในหญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อเอชไอวี [วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต]. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง; 2544.

9. อัปษรศรี ธนไพศาล. ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการเอาชนะอุปสรรคการตั้งเป้าหมายและพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของวัยรุ่นติดเชื้อเอชไอวี [วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต]. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2551.

10. สุมณฑา กบิลพัตร. ความเครียดการสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมเผชิญความเครียดของมารดาหลังคลอดที่ติดเชื้อเอชไอวี. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2541.

11. สถาบันบำราศนราดูร. รายงานประจำปี. นนทบุรี: สถาบันบำราศนราดูร; 2552.

12. Norwood SL. Research strategies for advanced practice nurses. New Jersey: Practice Hall Health; 2000.

13. วารินทร์ บินโฮเซ็น, และคณะ. รายงานการวิจัยเรื่องพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ป่วยเอดส์. ปทุมธานี: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต; 2552.

14. Brandt PA, Weinert C. Measuring Social Support with the Personal Resource questionnaire. West J Nurs Res 1987;9(4):589-602.

15. จิรภา หงษ์ตระกูล. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยบางประการแรงสนับสนุนทางสังคมกับความสามารถในการดูแลตนเองในผู้ป่วยความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ [วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต]. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2532.

16. ศิวิมล แก้ววิจิตร. พฤติกรรมทางเพศและพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ติดเชื้อ HIV ในจังหวัดนครราชสีมา. [วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม; 2548.

17. อภิรดี เขมะวนิช. การดูแลตนเองในการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อของผู้ติดเชื้อเอชไอวีและหรือผู้ป่วยโรคเอดส์ [การค้นคว้าแบบอิสระปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต]. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2541.

18. Bandura A. Encyclopedia of Human Behavior 1994; 4:71-4.

19. เบญจา ช้างแก้ว. การประยุกต์ทฤษฎีความสามารถตนเองร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมที่มีต่อพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วยเอดส์ อำเภอปากท่อจังหวัดราชบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต]. นครนายก: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ; 2547.