การพัฒนาระบบการพยาบาลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด กลุ่มงานผู้ป่วยหนัก โรงพยาบาลยโสธร

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบและศึกษาผลของระบบการพยาบาลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดกลุ่มงานผู้ป่วยหนัก โรงพยาบาลยโสธร โดยใช้กรอบแนวคิดของโดนาปีเดียน ร่วมกับการใช้แนวคิดของการจัดการผู้ป่วยรายกรณี ศึกษาระหว่าง เดือนพฤศจิกายน 2563 - กุมภาพันธ์ 2564 ดำเนินการ 4 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสถานการณ์ ระยะที่ 2 พัฒนาระบบการพยาบาล ระยะที่ 3 นำสู่การปฏิบัติ ระยะที่ 4 ประเมินผล กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย กลุ่มผู้ให้บริการ ได้แก่ พยาบาลวิชาชีพ จำนวน 48 คน ที่ปฏิบัติงานในแผนกอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน 12 คน หอผู้ป่วยไอซียูอายุรกรรม 1 จำนวน 12 คน หอผู้ป่วยไอซียูอายุรกรรม 2 จำนวน 12 คน หอผู้ป่วยหนักศัลยกรรม จำนวน 12 คน และกลุ่มผู้รับบริการ ได้แก่ ผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด จำนวน 50 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือประกอบด้วย 1) เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย ได้แก่ แนวทางการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด และแนวทางการพัฒนาสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพ ตรวจสอบความตรงโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 คน ได้ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา เท่ากับ 1.00 และ 1.00 ตามลำดับ 2) เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินผลการวิจัย ได้แก่ (1) แบบบันทึกตัวชี้วัดคุณภาพการรักษาพยาบาล (2) แบบสอบถามความพึงพอใจของบุคลากร ทดสอบความเชื่อมั่น ได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคทั้งฉบับ 0.81 (3) แบบวัดความรู้ของบุคลากร มีค่าความยากง่ายรวม เท่ากับ 0.6 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา paired t-test, Independent t-test และ Chi-square

ผลการวิจัย พบว่า ระบบการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด ประกอบด้วย 2 องค์ประกอบ คือ 1) แนวทางการพัฒนาสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพ 2) รูปแบบการจัดการผู้ป่วยรายกรณี ผลลัพธ์ของระบบการพยาบาล ประกอบด้วย ผลลัพธ์ด้านองค์การ ได้แก่ 1) วันนอนโรงพยาบาลหลังการพัฒนาลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ค่ารักษาพยาบาล ก่อนและหลังการพัฒนาไม่แตกต่างกันทางสถิติ 3) อุบัติการณ์เสียชีวิตหลังการพัฒนาลดลงแต่ไม่แตกต่างกันทางสถิติ ผลลัพธ์ด้านผู้ให้บริการ ได้แก่ 1) ความรู้ของพยาบาลวิชาชีพหลังพัฒนาอยู่ในระดับดี มีความรู้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความพึงพอใจของพยาบาลต่อระบบทุกด้านและโดยรวมอยู่ในระดับสูงมาก 3) การปฏิบัติตามแนวทางการพยาบาลทุกขั้นตอนมากกว่าร้อยละ 80 ผลลัพธ์ด้านผู้รับบริการ ได้แก่ 1) การเจาะเลือดส่งเพาะเชื้อ ผู้ป่วยได้รับการเจาะเลือดส่งเพาะเชื้อ ร้อยละ 88 2) การได้รับยาปฏิชีวนะ ผู้ป่วยได้รับยาภายใน 1 ชั่วโมงร้อยละ 84 3) การได้รับสารน้ำภายใน 1 ชั่วโมงร้อยละ 84 4) ภาวะช็อคระหว่างการรักษาร้อยละ 8 5) ภาวะช็อคเมื่อครบเป้าหมายการรักษา 6 ชั่วโมง ร้อยละ 12 6) ภาวะช็อค ลดลง ร้อยละ 88 สรุปได้ว่าระบบการพยาบาลที่พัฒนาขึ้นทำให้มีการพัฒนาสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพและแนวทางการพยาบาล ทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีกับองค์การ ผู้ให้บริการและผู้รับบริการ