การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลันในหน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉิน โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนานี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและศึกษาผลลัพธ์ของการพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลันในหน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉิน โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ ดำเนินการระหว่างเดือนมกราคม 2564 - กันยายน 2564 กลุ่มตัวอย่าง คือ

1. 
   

   พยาบาลวิชาชีพจำนวน 23 คน

   
   


2. 
   

   ผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน ก่อนและหลังการพัฒนากลุ่มละ 78 คน

   
   

การศึกษาแบ่งเป็น 4 ระยะ ได้แก่

1. 
   

   ศึกษาและวิเคราะห์การดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลันในหน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉิน

   
   


2. 
   

   พัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน

   
   


3. 
   

   นำระบบการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลันที่พัฒนาขึ้นไปใช้

   
   


4. 
   

   ประเมินผล

   
   

เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย แบบประเมินความรู้และทักษะในการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน แบบสอบถามความคิดเห็นของพยาบาลวิชาชีพต่อแนวทางการปฏิบัติ และแบบประเมินความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพต่อการพัฒนา วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ด้วยความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติทดสอบที (t-test) และแมนวิทนีย์ยู (Mann-Whitney U test)

ผลการศึกษาแบ่งเป็น 2 ส่วน ได้แก่

1. 
   

   ระบบการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน แบ่งเป็น 3 ด้าน ดังนี้

   
   
   • 
     

     ด้านมาตรฐานการดูแล: จัดทำแนวทางการปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน

     
     
   
   
   • 
     

     ด้านบุคลากร: อบรมเชิงปฏิบัติการในหัวข้อการกำหนดข้อวินิจฉัยทางการพยาบาล การเขียนบันทึกทางการพยาบาล และการปฏิบัติตามแนวทาง

     
     
   
   
   • 
     

     ด้านการบริหารจัดการ: จัดทำแบบบันทึกและจัดตั้งทีมการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน

     
     
   
   


2. 
   

   ผลลัพธ์ของการพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน พบว่า พยาบาลวิชาชีพมีค่าเฉลี่ยความรู้และทักษะการดูแลผู้ป่วยวิกฤตเฉียบพลัน มากกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ($p < .01$) ค่าเฉลี่ยระยะเวลาที่ผู้ป่วยอยู่ในหน่วยงานอุบัติเหตุฉุกเฉินของกลุ่มหลังการพัฒนาเท่ากับ 70.92 นาที ($S.D. = 36.96$) ซึ่งน้อยกว่ากลุ่มก่อนการพัฒนาที่มีค่าเฉลี่ย 80.71 นาที ($S.D. = 48.76$) และค่าเฉลี่ยระยะเวลารอพบแพทย์ของกลุ่มหลังการพัฒนาเท่ากับ 1.40 นาที ($S.D. = 2.52$) ซึ่งน้อยกว่ากลุ่มก่อนการพัฒนาที่มีค่าเฉลี่ย 4.01 นาที ($S.D. = 4.93$) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ $< .01$ และความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพต่อการพัฒนาเท่ากับ 4.73 ($S.D. = .32$) จากคะแนนเต็ม 5