การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยเด็ก ห้องผู้ป่วยหนักกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลสระบุรี

Main Article Content

วิไลวรรณ แสงธรรม
โสภา เกิดพิทักษ์
ธนันณัฏฐ์ มณีศิลป์
สุรีย์ จินเรื่อง

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ


การวิจัยและพัฒนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลลัพธ์แนวปฏิบัติการพยาบาลหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยเด็ก ห้องผู้ป่วยหนักกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลสระบุรี วิธีการดำเนินงานมี 4 ขั้นตอน คือ (1) วิเคราะห์สถานการณ์ (2) พัฒนาแนวปฏิบัติ (3) นำแนวปฏิบัติไปใช้ (4) ประเมินผล กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ประกอบด้วยพยาบาลวิชาชีพ 12 คน ผู้ป่วยเด็ก 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แนวปฏิบัติและคู่มือการพยาบาลหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยเด็ก เครื่องมือรวบรวมข้อมูล ได้แก่ 1) แบบทดสอบความรู้ตามแนวปฏิบัติ 2) แบบประเมินทักษะตามแนวปฏิบัติ 3) แบบสอบถามความคิดเห็นของพยาบาลต่อแนวปฏิบัติ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ดูแล และ 5) แบบบันทึกผลลัพธ์ทางคลินิกจากการใช้แนวปฏิบัติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย พบว่า แนวปฏิบัติ ประกอบด้วย (1) ระยะ Pre-weaning การประเมินความพร้อมในการหายใจเอง (2) ระยะ Weaning การทดสอบการหายใจเองและการหย่าเครื่องช่วยหายใจ (3) ระยะ Weaning outcome การพยาบาลขณะถอดท่อช่วยหายใจและการประเมินความสำเร็จ ผลลัพธ์มีดังนี้ 1) ด้านผู้ให้บริการพบว่าพยาบาลมีความรู้ก่อนและหลังการใช้แนวปฏิบัติแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P < .05) มีทักษะในการปฏิบัติตามแนวปฏิบัติครบ 57 กิจกรรมร้อยละ 92 ความคิดเห็นของพยาบาลต่อแนวปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด (X̄ = 4.93, S.D. = .24) 2) ด้านผู้ใช้บริการพบว่าความพึงพอใจของผู้ดูแลอยู่ในระดับมาก (X̄ = 4.29, S.D. = .51) อัตราการหย่าเครื่องช่วยหายใจสำเร็จเพิ่มจากร้อยละ 69.23 เป็น 96.67 อัตราการใส่ท่อช่วยหายใจซ้ำ (Re-intubation) ลดจากร้อยละ 6.67 เป็น 3.33 อัตราการเกิดปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใส่เครื่องช่วยหายใจลดจาก 9.63 เป็น 3.33 ครั้ง/1,000 วันใส่เครื่องช่วยหายใจ จำนวนวันใส่เครื่องช่วยหายใจลดจาก 13.77 วัน เป็น 6.26 วัน ค่ารักษาพยาบาลลดจาก 99,821 บาท เป็น 71,199 บาท และจำนวนวันในการนอนรักษาเฉลี่ยลดจาก 15.24 วัน เป็น 10.52 วัน
สรุปการนำแนวปฏิบัติมาใช้ในการพัฒนาการดูแลทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีและสามารถเพิ่มคุณภาพการดูแลผู้ป่วยเด็กได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แสงธรรม ว. ., เกิดพิทักษ์ โ. ., มณีศิลป์ ธ. ., & จินเรื่อง ส. . (2026). การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลหย่าเครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยเด็ก ห้องผู้ป่วยหนักกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลสระบุรี. วารสารกองการพยาบาล, 48(3), 52–68. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JND/article/view/290450
ประเภทบทความ
บทความการศึกษาวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง (References)

Valenzuela J, Araneda P, Cruces P. Weaning from mechanical ventilation: state of the art. Arch Bronconeumol. 2014;50(3):105-12.

Meligy BS, Kamal S, El Sherbini SA. Mechanical ventilation practice in Egyptian pediatric intensive care units. Electron Physician. 2017;9(5):4370-7.

Sánchez-Maciá M, Miralles-Sancho J, Castaño-Picó MJ, Pérez-Carbonell A, Maciá-Soler J. Reduction of ventilatory time using the multidisciplinary disconnection protocol: Pilot study. Rev Lat Am Enfermagem. 2019;27:e3215.

Kuladnarm C, Pookboonmee R, Orathai P. Effects of nurse-led mechanical ventilator weaning protocol on ventilator duration and weaning success in preterm infants with ventilator-nasal continuous positive airway pressure. Rama Nurs J. 2017;23(2):129-44. Thai.

National Health and Medical Research Council. How to put the evidence into practice: implementation and dissemination strategies Handbook series on preparing clinical practice guidelines. [Internet]. 2020 [cited 2020 June 30]. Available from: https://www.nhmrc.gov.au

American Association of Critical-Care Nurses. AACN protocols for practice: care of mechanically ventilated patients. 1994.

AGREE Collaboration. Development and validation of an international appraisal instrument for assessing the quality of clinical practice guidelines: the AGREE project. Qual Saf Health Care. 2003;12(1):18-23.

Hughes MR, et al. Effect of a weaning protocol on ventilated pediatric intensive care unit (PICU) patients. Top Health Inf Manage. 2001;22(2):35-43.

Foronda FK, Troster EJ, Farias J, Barbas CS, Ferraro AA, Faria LS, et al. The impact of daily evaluation and spontaneous breathing test on the duration of pediatric mechanical ventilation: A randomized controlled trial. Pediatr Crit Care Med. 2011;39(11):2526-33.

Randolph AG, Wypij D, Venkataraman ST, Hanson JH, Gedeit RG, Meert KL, et al. Effect of mechanical ventilator weaning protocols on respiratory outcomes in infants and children. JAMA. 2002;288(20):2561-8.

Keogh S, Courtney M, Coyer F. Weaning from ventilation in pediatric intensive care: an intervention study. Intensive Crit Care Nurs. 2003;19:186-97.

Srisuda Assawapalanggool, Mongkol Surimuang. Effectiveness of coaching on adherence towards guidelines for prevention of ventilator-associated pneumonia and clinical outcomes. Rama Nurs J. 2020;26(2):138-54. Thai.

Udonlak Tiasawat, Donwiwat Saensom, Acharawun Namuangchan, Supaporn Tansura, Yuwadee Boonloy, Apisara Songserm. A development of a clinical nursing practice guideline for mechanically ventilated patients in critical care department of a tertiary care hospital. Journal of Nursing and Health Care. 2017;13(1):194-206. Thai.

Amornrat Chumnongphak, Kittiporn Nawsuwan. The development of mechanical weaning program. Journal of Prachomklao College of Nursing Phetchaburi Province. 2020;3(2):89-106. Thai.

Yupayong Puttham. Effectiveness of weaning mechanical ventilator protocol in pediatric patients Udonthani Hospital. Udonthani Hospital Medical Journal. 2017;25(1):105-11. Thai.

Chanphen Niamwan, Deanram Reangsan, Waratip Kankarn. The professional nurses' competencies in nursing patients using mechanical ventilation. Journal of Nursing and Health Care. 2020;38(1):6-14. Thai.

Watcharaphan Wongkhamphan. Effect of clinical nursing practice guideline of weaning in intensive care unit patients at Detudom Crown Prince Hospital. Health Science Journal. 2019;3(2):56-71. Thai.