การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้ป่วยโรคตุ่มน้ำพองใส สถาบันโรคผิวหนัง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลการใช้รูปแบบการสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้ป่วยโรคตุ่มน้ำพองใส กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพเลือกแบบเจาะจง 19 คน และผู้ป่วยโรคตุ่มน้ำพองใสเลือกแบบสุ่มอย่างง่าย 68 คน กลุ่มทดลอง 34 คน กลุ่มควบคุม 34 คน ดำเนินการ 4 ระยะ คือ (1) วิเคราะห์สถานการณ์ (2) พัฒนารูปแบบ (3) ทดลองใช้ (4) ประเมินผล เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย (1) แนวทางการสัมภาษณ์ (2) แบบฟอร์มวิเคราะห์ความรอบรู้ด้านสุขภาพ (3) แบบบันทึกการระดมสมอง (4) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป (5) แบบวัดความรู้เรื่องโรคตุ่มน้ำพองใส (6) แบบวัดความรู้และความเข้าใจหลักความรอบรู้ด้านสุขภาพ (7) แบบวัดความรู้ของผู้ป่วย (8) แบบวัดความรอบรู้ด้านสุขภาพ (9) แบบวัดคุณภาพชีวิต (10) แบบวัดพฤติกรรมการดูแลตนเอง ตรวจสอบความเที่ยงโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 คน ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ .76, .67, .72, .96, .85, และ .77 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย t-test, Wilcoxon signed ranks test และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย พบว่า รูปแบบการสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพ ประกอบด้วย (1) การกำหนดนโยบายและสมรรถนะของพยาบาล (2) ความรู้ด้านโรคและการเข้าถึงบริการ (3) การกำกับตนเอง และ (4) การสื่อสารและการสนับสนุนทางสังคม ผลลัพธ์ด้านพยาบาล พบว่า พยาบาลมีความรู้เรื่องโรค และหลักการความรอบรู้ด้านสุขภาพก่อนและหลังการพัฒนาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P <.05) ด้านผู้ป่วย พบว่า มีความรู้ ความรอบรู้ด้านสุขภาพ และพฤติกรรมการดูแลตนเอง หลังการพัฒนาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P <.05) ยกเว้นคุณภาพชีวิต ด้านคลินิก พบว่า กลุ่มทดลองมีอาการระดับเล็กน้อยลดลงจากร้อยละ 76.50 เป็นร้อยละ 38.20 และไม่มีอาการเพิ่มจากร้อยละ 11.18 เป็นร้อยละ 61.80 ไม่พบอัตราการมาตรวจซ้ำและเข้ารับการรักษาซ้ำ (Re-visit และ Re-admit)
Article Details
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
Reference
Payne AS., Stanley JR. Pemphigus. In: Goldsmith LA. Katz SI., Gilchrest BA., Paller AS., Leffell DJ., Wolff K. editors. Fitzpatrick’s dermatology in general medicine. 8th ed. New York: McGraw-Hill Medical. 2012.
Textbook. Dermatology in clinical practice 2020. 2012. Thai.
Sanjir G. Scoring system in pemphigus. Indian J Dermatol. 2011; 56; 145-9.
Prawit Phisarnbutr. Vesiculobullous Disease. In: Preeya Kunlavanich, Prawit Phisarnbutr., editors Dermatology 2010. 1th ed. Bangkok: Holistic Publishing Company Limited. 2005. Thai.
Sung J., Roh M., Kim S. Quality of life assessment in Korean patients with Pemphigus. Ann Dermatol 2015; 27: 492-8
Medical records and statistic, Institute of Dermatology. Statistic Summary. 2023. Thai.
Quality Development Division, Institute of Dermatology. Quality indicators.2019. Thai.
Department of Financial and accounting, Institute of Dermatology. Pemphigus Patients Cost. 2016.
Preeya Kullavanich. National Dermatology Committee of Thailand, March 26, 2018; Queen Sirikit national institute of child health, Bangkok Thailand. 2019. Thai.
Medical records and statistic, Institute of Dermatology. Statistic Summary. 2019. Thai.
Puklin Trisukosol. Indicator of institute of dermatology. Supervision of department of medical service, Queen Sirikit national institute of child health. Bangkok Thailand; September 3; 2019. Thai.
Medical records and statistic, Institute of Dermatology. Statistic Summary. 2016. Thai.
Shikha, D., Kushwaha, P., Gokdemir, O., Marzo, R. R., & Bhattachaya, S. Editorial: Health literacy and disease prevention. Frontiers in Public Health 11:1128257. Doi:10.3389/fpubh.2023.1128257. 2023.
Osborn RH, Batterham RW, Elsworth GR, Hawkins M, & Buchbinder R. The grounded psychometric development and initial validation of the health literacy questionnaire (HLQ). BMC Public Health, 2013; 13: 1-17.
Ishikawa H, Nomura K, Sato, M, & Yano E. Developing a measure of communicative and critical health literacy: a pilot study of Japanese office workers. Health Promotion International, 2008; 23(3): 269-274.
Zheng M., Hui J., Naiyang S., Chunxiao D., Donglei W., Xiaoge Y., Xiaoning L. The relationship between health literacy and quality of life: a systematic review and meta-analysis. Health and Quality of Life Outcomes. 2018; 16:201; https://doi.org/10.1186/s12955-018-1031-7.
Ehmann, T.A., Groene, O., Rieger, A.M. & Siegel, A. The relationship between health literacy, quality of life, and subjective health: Result of a cross-sectional study in a rural region in Germany. International journal of environmental research and public health, 2020: 1-12. Doi:10.3390/ijerph 17051683.
Tiwakron Prachaiboon, Pannee Banchonhattakit, Petcherut Sirisuwan, Atchara Namuang, Natnapa Heebkaew Padchasuwan, Alongkorn Sukrueangku. Association between Health Literacy and Quality of Life among Elderly in the Upper Northeast of Thailand. Health Sci J Thai. 2022; 4(2): 48-56. Thai.
Shahid, R., Shoker, M., Chu, M. L., Frehlick, R., Ward, H., & Pahwa, P. BMC Health Services Resease. https://doi.org/10.1186/s12913-022-08527-9. 2022; 22(1148): 1-9.
Thada Piamphongsant. Treatment of pemphigus with corticosteroids and cyclophosphamind. J Dermatol, 1979: 273-83. Thai.
Prodpran Na Songkhla, Oraya Kwangsuksatit. Comparison of prednisolone plus oral azathioprine or oral cyclophosphamide versus prednisolone for treatment of mild pemphigus. Thai J Dermatol, 2011; 4: 273-83. Thai.
Nutbeam D. The evolving concept of health literacy. Social Science & Medicine. 2008; 67(12): 2072-8.
Kwanmuang Kaewdamkeng. Health literacy: process, practice, evaluation tools. Bangkok: Ideol Digital Print. 2021. Thai.
Orem, D. Nursing: Concepts of Practice. St. Louis: Mosby Yearbook.2001.
Bandura, A., & National Inst of Mental Health. Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall, Inc.1986.
Kwanmuang Kaewdamkeng. K-shape 5 skills to increase health literacy. Journal of The Health Education Professional Association. 2020; 35 (2): 22-6. Thai.
Jarumon Chinoraso. Relationship between Health Literacy and Preventive Behavior for Cardiovascular Disease among Health Volunteers. Chonburi Hospital Journal, 2018; 43(3): 191-198.In Thai.
Sureeporn Saengsuwan. Results of the program self-regulation with information clinical to eating behavioral and blood sugar level in diabetic patients who cannot control blood sugar level. Thesis, Master of Nursing (community practice nursing). Burapha University. 2011. Thai.
Warayut Wongba. The factors influence to self-behavior in Tuberculosis patients Amnatcharoen province. Thesis Master of Public Health (health promotion). Ubon Ratchathani Rajabhat University. 2009. Thai.