การพัฒนาแนวทางปฏิบัติสำหรับการดูแลพระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน แผนกห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสงฆ์

บทคัดย่อ

                    การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพัฒนามีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการดูแลพระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน ห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสงฆ์ โดยการพัฒนาใช้กรอบแนวคิดการพัฒนาแนวปฏิบัติทางคลินิกของสภาวิจัยทางการแพทย์และสุขภาพแห่งชาติ ประเทศออสเตรเลีย (National Health and Medical Research Council [NHMRC]¹ และตรวจสอบความถูกต้องเนื้อหาของแนว ปฏิบัติทางคลินิกโดยผู้ทรงคุณวุฒิ  จำนวน 3 ราย มีค่า CVI.99 กลุ่มตัว อย่างแบบเฉพาะเจาะจง จากพยาบาลวิชาชีพทีมสุขภาพที่ปฏิบัติงานในห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน จำนวน 9  รายและ พระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน จำนวน 9 ราย รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามความเป็นไปได้ในการใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการดูแลพระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ และร้อยละ

                   ผลการวิจัย พบว่า แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการดูแลพระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน ห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสงฆ์ มีข้อปฏิบัติรวม 30 ข้อ ซึ่งกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความเห็นว่าสามารถนำไปปฏิบัติได้ ผลลัพธ์ที่ได้ คือ ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นต่อพระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน กล่าวคือ ร้อยละของผู้ใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกสำหรับการดูแลพระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน ห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ที่พัฒนาขึ้นในครั้งนี้มีความเหมาะสมในการนำไปใช้ในการดูแลพระภิกษุอาพาธที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเร่งด่วน ห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลสงฆ์ต่อไป