การบริหารการพยาบาลในยุควิถีชีวิตใหม่

บทคัดย่อ

การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการดำเนินงานของทุกองค์กรและวิถีชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิม ซึ่งบุคคลไม่คุ้นเคยจนกลายเป็นวิถีชีวิตใหม่  การบริหารการพยาบาล มีดังนี้ (1) การ ประเมิน ผู้ประสบภัยอาจต้องได้รับการดูแลที่จำเป็น หรือส่งต่อไปยังโรงพยาบาลต่างๆ การป้องกันหลังจากเกิดภัย การบรรเทาความเจ็บป่วย และประเมินผลกระทบที่เกิดขึ้น (2) การวางแผน หลังการประเมิน นำข้อมูลมาวางแผนเพื่อพัฒนาระบบการตอบสนองต่อการเกิดภัยในระยะต่าง ๆ ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น (3) การดำเนินการ มีการปฏิบัติตามแผนที่วางไว้ เพื่อพัฒนาและปรับปรุงการดำเนินการทั้งระยะก่อนเกิดภัย ขณะเกิดภัย และหลังเกิดภัยได้อย่างครอบคลุมและมีประสิทธิภาพ พยาบาลในยุควิถีชีวิตใหม่ ต้องมีการนำหลักการบริหารจัดการเมื่อเกิดสาธารณภัยของแนวคิดการบริหารการพยาบาลทางสาธารณภัยของเจนนิ่ง ประกอบด้วย 4 ระยะ ได้แก่ 1) ระยะก่อนเกิดภัย (Pre-disaster) มีการประเมิน การวางแผน และการดำเนินการ 2) ระยะเกิดภัย (impact phase) มีผู้ดูแล ผู้ให้ความรู้ และผู้จัดการรายกรณี (case manager) เป็นสื่อกลางระหว่างผู้ประสบภัยและชุมชน พยาบาลวิเคราะห์และจัดหาอาสาสมัคร จัดหาอาหารให้ผู้ประสบภัย เป็นผู้จัดการส่งต่อผู้ประสบภัยให้ได้รับการดูแลต่อเนื่อง 3) ระยะหลังเกิดภัย (Post-disaster) มีการประเมิน การวางแผน และการดำเนินการ ระยะที่ 4 ผลลัพธ์ของผู้ประสบภัย เป็นผลลัพธ์การดำเนินงานตั้งแต่ระยะที่ 1-4  ผู้บริหารการพยาบาลต้องมีบทบาทสำคัญในการบริหาร ด้านการสื่อสาร การสร้างแรงจูงใจ การจัดการเพื่อการเปลี่ยนแปลง การนำเทคโนโลยีในการบริการสุขภาพมาปรับใช้ทั้งระบบการสื่อสารบันทึกข้อมูล ปัญญาประดิษฐ์ต่างๆ รวมทั้ง การบริหารการพยาบาลด้านการป้องกันและควบคุมการแพร่ระบาดของโรคโควิด 19  เพื่อให้มีความปลอดภัยและผู้ใช้บริการได้รับการดูแลที่มีประสิทธิภาพ ผู้ให้บริการมีความสุขในยุควิถีใหม่