ปัจจัยทำนายการรับรู้ความสามารถในการช่วยเหลือเบื้องต้นสำหรับผู้ที่มีภาวะหัวใจ ขาดเลือดเฉียบพลันของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบหาความสัมพันธ์เชิงทำนาย (Predictive Correlational Research) เก็บข้อมูล ณ จุดเวลาเดียว (Cross-sectional Study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้ความสามารถในการช่วยเหลือเบื้องต้นสำหรับผู้ที่มีภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน กลุ่มตัวอย่าง 150 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถในการช่วยเหลือเบื้องต้นมีค่า Cronbach's Alpha =.934 โดยค่าความเชื่อมั่นรายด้าน การรับรู้โอกาสเสี่ยง = .954 การรับรู้ความรุนแรง = .970 การรับรู้ประโยชน์ = .965 การรับรู้อุปสรรค = .942 สิ่งชักนำให้เกิดการปฏิบัติ = .884 การประเมินอาการเบื้องต้น = .921 การโทรแจ้งสายด่วน 1669 = .949 การทำ CPR = .948 และการใช้เครื่อง AED = .933 ส่วนแบบวัดการรับรู้ความสามารถของตนเองในการช่วยเหลือเบื้องต้น (4 ด้าน) มีค่าความเชื่อมั่นภาพรวมเท่ากับ .884 ข้อมูลวิเคราะห์ด้วยสถิติพรรณนา สหสัมพันธ์เพียร์สันและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านมีการรับรู้ความสามารถในการช่วยเหลือเบื้องต้นสำหรับผู้ที่มีภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน คิดเป็นร้อยละ 44.57 ของคะแนนเต็ม ปัจจัย 5 ตัว ได้แก่ การรับรู้โอกาสเสี่ยง (β = .365) สิ่งชักนำให้เกิดการปฏิบัติ (β = .365) การรับรู้ประโยชน์ (β = .359) การรับรู้อุปสรรค (β = -.147) และการอบรมปฐมพยาบาล (β = .139) สามารถร่วมกันทำนายการรับรู้ความสามารถในการช่วยเหลือเบื้องต้นได้ร้อยละ 56.80 (R² = .568, Adjusted R² = .553, F(5,144) = 37.816, P-value < .001) ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัย ควรจัดโปรแกรมอบรมที่เสริมสร้างการรับรู้โอกาสเสี่ยงและสิ่งชักนำให้เกิดการปฏิบัติ เพื่อเพิ่มการรับรู้ความสามารถของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านอย่างมีประสิทธิภาพ