ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อทัศนคติและพฤติกรรมการเลี่ยงสูบบุหรี่ไฟฟ้าของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4–6 ในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อทัศนคติและพฤติกรรมการเลี่ยงสูบบุหรี่ไฟฟ้าของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4–6 ในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา กลุ่มตัวอย่างจำนวน 70 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 35 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนเป็นเวลา 4 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการเรียนการสอนตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามทัศนคติเกี่ยวกับบุหรี่ไฟฟ้าด้านสุขภาพ 5 ข้อ แบบสอบถามทัศนคติด้านกฎหมาย 4 ข้อ และแบบสอบถามพฤติกรรมการเลี่ยงสูบบุหรี่ไฟฟ้า 14 ข้อ แบบสอบถามเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 4 ระดับ ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ
3 ท่าน มีค่าความเชื่อมั่นรวมเท่ากับ 0.84 และมีค่าความเชื่อมั่นรายด้าน ได้แก่ ทัศนคติด้านสุขภาพ 0.82 ทัศนคติด้านกฎหมาย 0.79 และพฤติกรรมการเลี่ยงสูบบุหรี่ไฟฟ้า 0.87 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Dependent t-test, Wilcoxon signed-rank test และ Mann-Whitney U testผลการศึกษาพบว่า หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนทัศนคติโดยรวม ด้านสุขภาพ และ
ด้านกฎหมายสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value < 0.001, P-value < 0.001 และ P-value = 0.002 ตามลำดับ) และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value < 0.001, P-value = 0.001 และ P-value < 0.001 ตามลำดับ) ส่วนพฤติกรรมการเลี่ยงสูบบุหรี่ไฟฟ้าไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทั้งภายในกลุ่มทดลองและระหว่างกลุ่ม (P-value = 0.118 และ P-value = 0.136 ตามลำดับ)