Effectiveness of Health Education Program for Knowledge and Understanding on Self-Health Promotion in The New Normal Era of Senior High School Students in Suan Phueng District, Ratchaburi Province
Abstract
This quasi experimental research, a one-group pretest-posttest design, aimed to compare knowledge and understanding related to self-health promotion in The New Normal Era of senior high school students before and after the completion of the experimental program. The experimental group was 60 senior high school students having 6 health education activities within 6 weeks. The research tools were the health knowledge enhancement program and the health knowledge enhancement test about self-care and health promotion in the new normal era validated for content validity and reliability by KR-20 = 0.80. Paired sample t-test was used to analyze the data.
The results showed that after implementing the program, the average score of knowledge and understanding on self-care and health promotion in the new normal era (Mean=20.3, SD=2.68) was significantly higher than before intervention (Mean=14.15, SD=3.32) (p-value<0.001).
It could be suggested that the schools should organize activities to promote knowledge and understanding of self-health promotion in the new normal era for students in order to achieve the continuation of the existing knowledge and enhance new knowledge. These act as basic skills for life development and individual capacity suitable for the balanced society in the new normal era.
References
กรกนก คําโกน, จินตนา สรายุทธพิทักษ์, รัชนี ขวัญบุญจัน, และสุธนะ ติงศภัทิย์. (2564). ผลการใช้โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพโดยใช้กรอบความคิดแบบเติบโตร่วมกับรูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ที่มีต่อความสุขของ เรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเดชอุดม. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ. 47(1), 332-344.
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2565). โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2566 จาก https://ddc.moph.go.th/viralpneumonia/index.php
กฤชมล สมรักษ, นารี ฝอยทอง, เกศิณี หาญจังสิทธิ์, และอุรารัช บูรณะคงคาตรี. (2563). ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาโรคพยาธิใบไม้ตับของพลทหาร จังหวัดอุบลราชธานี. การประชุมวิชาการระดับชาติพิบูลสงครามวิจัย ครั้งที่ 6 ประจำปี พ.ศ.2563. (หน้า 1119-1130), พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยราฎพิบูลสงคราม.
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2564). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติพ.ศ.2561-2580. สืบค้น 1 กุมภาพันธ์ 2566, จาก https://spd.moph.go.th/wp- content/uploads/2022/09/1-Stability1.pdf.
ก้องเกียรติ เชยชม. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุของพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน. วารสารวิชาการกีฬา มหาวิทยาลัยแห่งชาติ. 13(2), 170-180.
ขวัญใจ ลอยแก้ว, สุรีย์พันธุ์วรพงศธร, ธวัชชัย วรพงศธร และเกษม ชูรัตน์. (2562). ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาโดยประยุกต์โมเดลการส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบล อำเภอบ้านคาจังหวัดราชบุรี. วชิรเวชสารและวารสารเวชศาสตร์เขตเมือง. 63(4), 283-296.
จิตตาวดี วิจารณ์, นฤมล คำสมบัติ, เกศิณี หาญจังสิทธิ์ และอุรารัช บูรณะคงคาตรี. (2563). ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาการป้องกันโรคพยาธิต่อความรู้และการรับรู้ภาวะสุขภาพ ของพลทหาร จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน, 3(2), 44-56.
ชลธิชา แป้นเชื้อ, สุวิมล ติรการนันท์ และกมลทิพย์ ศรีหาเศษ. (2564). การศึกษาองค์ประกอบการดูแลรักษาสุขภาพตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 4(3), 970-981.
ณัฐหทัย นิรัติศัย และณัฐชยา กำแพงแก้ว. (2564). ระบบสาธารณสุขไทย : ความท้าทายในสถานการณ์วิกฤติ. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม. 6(3), 174-188.
นันท์นภัส เพ็ชรสุวรรณ และสุเวช พิมน้ำเย็น. (2560). ผลการใช้โปรแกรมการส่งเสริมการปฏิบัติสุขอนามัยส่วนบุคคลต่อ ความรู้ ทัศนคติ พฤติกรรมการป้องกันโรคอุจจาระร่วงในชุมชนชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง อำเภองาว จังหวัด ลำปาง. สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย. 6(1), 15-26.
ตวัน ประทุมสุวรรณ และบัวทอง สว่างโสภากุล. (2564). การเห็นคุณค่าในตนเอง ความแข็งแกร่งของจิตใจกับการดูแลตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) 2 กรุงเทพมหานคร. วารสารสมาคมนักวิจัย. 26(1), 308-323.
ประไพ กิตติบุญถวัลย์, จีราภรณ์ ชื่นฉ่า และศักดิ์มงคล เชื้อทอง. (2565). ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของเด็กวัยเรียน. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม. 7(2), 71-84.
วรารัตน์ ทิพย์รัตน์, กนกพรรณ พรหมทอง และมนตรี รักภักดี.(2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมการสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพ พฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก และค่าดัชนีลูกน้ำ ยุงลาย จังหวัดตรัง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 40(5), 71-84.
สุนารี ทะน๊ะเป็ก. (2562). ผลของโปรแกรมสุขศึกษาเพื่อสร้างเสริมการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและความงามของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดสุโขทัย. วารสารโรคและภัยสุขภาพ สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 3 จังหวัดนครสวรรค์. 13(1), 1-16.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561-2580. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2566, จาก https://www.nesdc.go.th/download/ document/SAC/NS_PlanOct2018. pdf.
อรุณ จิรวัฒน์กุล. (2553). สถิติทางวิทยาศาสตร์สุขภาพเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.
Bloom,Benjamin S.,et al. (1971). Hand book on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: Mc Graw-Hill Book Company.
Pender, N.J., Murdaugh, C.L., & Parsons, M.A. (2006). Health promotion in nursing practice (5th ed.). New Jersey: Pearson Education, Inc.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Journal of Council of Community Public Health
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความหรือข้อคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน ที่เป็นวรรณกรรมของผู้เขียน บรรณาธิการ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
- บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน
