ผลการจัดการเรียนการสอนรูปแบบสถานการณ์เสมือนจริงต่อการใช้เหตุผลเชิงคลินิกในการให้การพยาบาลผู้ป่วยเด็กและทารกที่มีภาวะหายใจล้มเหลวของนักศึกษาพยาบาล

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการจัดการเรียนการสอนรูปแบบสถานการณ์เสมือนจริงในการพยาบาลผู้ป่วยเด็กและทารกภาวะหายใจล้มเหลว ต่อการใช้เหตุผลเชิงคลินิกของนักศึกษาพยาบาล  กลุ่มตัวอย่างได้แก่นักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิตชั้นชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา 2564 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี  สรรพสิทธิประสงค์ ที่กำลังจะขึ้นฝึกปฏิบัติในรายวิชา ปฏิบัติการพยาบาลเด็กและวัยรุ่น 2 จำนวน 76 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม ได้แก่ อายุ เพศ คะแนนเฉลี่ยสะสม ประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จำลอง   ชุดโจทย์สถานการณ์เสมือนจริงในผู้ป่วยเด็กและทารกในภาวะวิกฤติ(Simulation Scenario)  จำนวน 2 ข้อโดยให้นักศึกษาคิดวิเคราะห์สถานการณืและปฏิบัติการพยาบาลในสถานการณ์เสมือนจริง 2 สถานการณ์ โดยใช้เวลา 15 นาที ต่อ  1 สถานการณ์ ให้นักศึกษาแสดงบทบาทการเป็นพยาบาลวิชาชีพตามสถานการณ์ที่กำหนด แบบประเมินทักษะการใช้เหตุผลทางคลินิก  ได้ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ ระหว่าง .67-1.00 ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .91 และ .90 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติการทดสอบที (Pair T-test)

 ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีอายุ 21 - 25 ปี มากที่สุด (ร้อยละ 55.26) รองลงมามีอายุ 19 - 20 ปี (ร้อยละ 42.11) เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 93.42) และเพศชาย (ร้อยละ 6.58) ระดับการใช้เหตุผลเชิงคลินิกก่อนเข้าการเรียนค่าเฉลี่ย (M) 2.98 SD 0.51  อยู่ในระดับปานกลาง ภายหลังเข้าการเรียนค่าเฉลี่ย( M ) 3.72 SD 0.51  อยู่ในระดับมาก    การเปรียบเทียบระดับก่อนการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เสมือนจริงเท่ากับ 17.38 (SD = 1.27) และหลังจากได้รับการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เสมือนจริง ค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้นเป็น 22.38 (SD = 1.96) ซึ่งสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 16.224, p = .005)  สรุปการเรียนรู้ด้วยสถานการณ์เสมือนจริงส่งผลให้ระดับการใช้เหตุผลเชิงคลินิกของนักศึกษาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ