ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคหนอนพยาธิที่ติดต่อผ่านดินในนักเรียนศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก

ผู้แต่ง

  • เมธี สุทธศิลป์ อาจารย์ คณะสหเวชศาสตร์ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น
  • สิริวิมล เกิดศรี อาจารย์ คณะสหเวชศาสตร์ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการป้องกันโรค, หนอนพยาธิ, ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความชุกของโรคหนอนพยาธิในทางเดินอาหารที่ติดต่อผ่านดิน และ 2. ศึกษาความรู้ ความเชื่อด้านสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันโรคหนอนพยาธิ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ที่ได้รับการตรวจอุจาระด้วยกล้องจุลทรรศน์ คือนักเรียนศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขาในตำบลแม่หละ อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก จำนวน 85 คน เก็บข้อมูลระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2567 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 โดยใช้แบบบันทึกผลการตรวจอุจจาระและแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลใช้ ค่าความถี่ ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ใช้สถิติ Chi-square test

ผลการวิจัยพบว่านักเรียนส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงร้อยละ 62.35 อายุอยู่ในช่วง 13-15 ปี ร้อยละ 47.06 รองลงมาอายุ 10-12 ปี ร้อยละ 38.82 ภาวะโภชนาการมีน้ำหนักตามเกณฑ์ร้อยละ 81.18 ตรวจพบไข่หนอนพยาธิทางเดินอาหารร้อยละ 10.59 พบในเพศชายร้อยละ 21.88 และเพศหญิงร้อยละ 3.77 พบในช่วงอายุ 13-15 ปี ร้อยละ 12.50 รองลงมาอายุ 10-12 ปี ร้อยละ 12.12 ลักษณะการกระจายของหนอนพยาธิจำแนกตามชนิด พบพยาธิไส้เดือนมากที่สุดร้อยละ 7.06 รองลงมาได้แก่พยาธิปากขอร้อยละ 2.35 และพยาธิเข็มหมุดร้อยละ 1.18 พยาธิไส้เดือนและพยาธิเข็มหมุดในนักเรียนชายมากกว่านักเรียนหญิงร้อยละ 12.50 และ 3.13 ตามลำดับ ภาวะโภชนาการของนักเรียนมีความสัมพันธ์กับความชุกของโรคหนอนพยาธิทางเดินอาหารอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P-value < 0.05 ส่วนอายุ เพศและระดับชั้นเรียนของนักเรียนไม่มีความสัมพันธ์กับความชุกของโรคหนอนพยาธิทางเดินอาหาร

หน่วยงานที่รับผิดชอบในพื้นที่ควรจัดให้มีผู้นำนักเรียนส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคตามนโยบายโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ เพื่อเป็นการสร้างความรู้ในด้านการส่งเสริมและป้องกันโรคในโรงเรียน ครอบครัวและชุมชน

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2565). ทำเนียบชุมชนบนพื้นที่สูงประจำปี พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ. : กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

กองโรคติดต่อทั่วไป. (2567). การศึกษาสถานการณ์โรคหนอนพยาธิ โรคโปรโตซัวในลำไส้ และพฤติกรรมสุขภาพของประชาชนคนไทย ปี พ.ศ. 2562 – 2567. นนทบุรี : กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.

จำรูญ ยาสมุทร. (2561). รายงานผลการศึกษาสถานการณ์โรคหนอนพยาธิและโปรโตซัวของประเทศไทย พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ : กลุ่มโรคหนอนพยาธิ สำนักโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข.

เฉลิมชัย สังโยคะ, องอาจ นัยพัฒน์ และ ปราโมทย์ ทองกระจาย. (2559). ผลของการให้โปรแกรมสุขศึกษาด้วยกระบวนการกลุ่มต่อพฤติกรรมป้องกันโรคพยาธิลำไส้ของแม่บ้านชุมชนสวนอ้อย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร. สงขลานครินทร์เวชสาร, 34(2), 77-87.

พูลศรี พงศ์สมานบุตร และคณะ. (2560). รายงานสถานการณ์โรคหนอนพยาธิและโปรโตซัวในประเทศไทย พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ: กลุ่มโรคหนอนพยาธิ. สำนักโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.

ประภาศรี จงสุขสันติกุล, ธนวรรธน์ อิ่มสมบูรณ์ และ ภาดาณี จีระดิษฐ์. (2562). การประเมินผลงานควบคุมโรคพยาธิลำไส้ภาคใต้ ปีพ.ศ. 2558. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 28(2), 230-240.

ประภาศรี จงสุขสันติกุล (2562). รายงานการวิจัยสถานการณ์พยาธิและโปรโตซัวในลำไส้ และปัจจัยกำหนดโรคหนอนพยาธิในประชากรกลุ่มด้อยโอกาส (ชาวเขา) ของประเทศไทย. กรุงเทพฯ : กลุ่มโรคหนอนพยาธิ. สำนักโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.

Crompson, A.C.A., and Bundy, D.A.P. (2012). Global Epidemiology, ecology and control of soil-transmitted helminth infections. In Simon, I. Hay, A.G., and David, J.R., (Ed.). Advances in Parasitology (p. 221-261). n.p.: Academic Press.

Siniah, Tang, L.H., Zhou, S.S., Chen, Y.D., Yang, Y.C. and Lin, S.X. (2018). Stunting and soil-transmitted helminth infections among school-age pupils in rural areas of southern China. Parasites & Vectors, 3, 97.

World Health Organization (WHO). (2023). Control of tropical diseases. Geneva: World Health Organization.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-30