การพัฒนาเทคโนโลยีมัลติแพลตฟอร์มเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการจำหน่ายสินค้าเกษตร

ผู้แต่ง

  • นิพนธ์ คำแตง อาจารย์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
  • ธีรเดช เทวาภินันท์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
  • ลัดดาวัลย์ จําปา ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี

คำสำคัญ:

เทคโนโลยีมัลติแพลตฟอร์ม, การจำหน่ายสินค้าเกษตร, การตลาดเกษตรดิจิทัล, เกษตรกร, ประสิทธิภาพระบบ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหา ความต้องการ และแนวทางการพัฒนาเทคโนโลยี มัลติแพลตฟอร์มเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการจำหน่ายสินค้าเกษตรในจังหวัดกาญจนบุรี พัฒนาเทคโนโลยี มัลติแพลตฟอร์ม และประเมินประสิทธิผลของเทคโนโลยีดังกล่าว การวิจัยดำเนินการเป็น 3 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการสนทนากลุ่มจากกลุ่มเป้าหมาย 3 กลุ่ม ได้แก่ เกษตรกร นักศึกษา และผู้บริโภค รวมจำนวน 30 คน ผลการศึกษา พบว่าทั้งสามกลุ่มมีปัญหา พฤติกรรม และความต้องการที่แตกต่างกัน โดยเกษตรกรต้องการแพลตฟอร์มกลางสำหรับการขาย การขนส่ง และการชำระเงิน นักศึกษาต้องการระบบติดตามสินค้าและการใช้งานที่สะดวก ส่วนผู้บริโภคต้องการระบบเปรียบเทียบราคา ข้อมูลผู้ขาย และอินเทอร์เฟซที่เป็นมิตรต่อผู้สูงอายุ ขั้นตอนที่ 2 พัฒนาเทคโนโลยีมัลติแพลตฟอร์มโดยใช้เทคโนโลยีเว็บสมัยใหม่ ได้แก่ React สำหรับการพัฒนาส่วนติดต่อผู้ใช้ และ Node.js สำหรับการประมวลผลฝั่งเซิร์ฟเวอร์ จากนั้นให้ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 9 คน ประเมินประสิทธิภาพของระบบใน 6 ด้าน ผลการประเมินพบว่าค่าเฉลี่ยประสิทธิภาพโดยรวมเท่ากับ 4.41 (SD = 0.72) อยู่ในระดับประสิทธิภาพมากที่สุด และมีการทดลองใช้งานระบบจำนวน 3 ครั้ง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของผู้ใช้และระบบอย่างต่อเนื่อง ขั้นตอนที่ 3 ประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้งานจำนวน 385 คน ครอบคลุมด้านการออกแบบและกระบวนการทำงาน ผลการประเมินพบว่าค่าเฉลี่ยความพึงพอใจเท่ากับ 4.31 (SD = 0.65) อยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นต้นแบบในการพัฒนาเทคโนโลยีมัลติแพลตฟอร์มเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการจำหน่ายสินค้าเกษตรในพื้นที่อื่นต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2564). การขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ เงาะทองผาภูมิ ทะเบียนเลขที่ สช 64100157. กระทรวงพาณิชย์. https://www.ipthailand.go.th/images/3534/2564/GI/GI64100157.pdf

กรมวิชาการเกษตร. (2566). รายงานสถานการณ์ผลไม้. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. https://www.moac.go.th/foreignagri-news-files-451291791102

กัญญ์พัสวี กล่อมธงเจริญ, โสภณ ฟองเพชร, ปิยวรรณ สิริประเสริฐศิลป์, และประภัสสร วรรณสถิต. (2564). การศึกษาความต้องการสินค้าเกษตรอินทรีย์ของร้านอาหารที่ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 16(1), 124-148. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/view/166163/169316

ชญาพัฒน์ เลิศอำนาจกิจเสรี และนราธิป ปิติธนบดี. (2564). มหาวิทยาลัยอัจฉริยะในยุคข้อมูลขนาดใหญ่. วารสารบรรณศาสตร์ มศว, 14(2), 1-11. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JLIS_SWU/article/view/252908/171058

ประกาศเรื่อง แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). (2566, 1 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 258 ง. หน้า 4.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.

พิทักษ์ สุรินทร์วัฒนกุล, วชิระ โมราชาติ, และจิรพงศ์ โกศัลวิตร์. (2565). การพัฒนาระบบสารสนเทศการยืนยันตัวตนนักศึกษาด้วยคิวอาร์โค้ดผ่านระบบออนไลน์โดยใช้แนวคิดแบบอไจล์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 10(2), 80-95. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/UDRUAJ/article/view/259564/174994

วิสุตร์ เพชรรัตน์, เตชิตา สุทธิรักษ์, กุลวดี จันทร์วิเชียร, และพัทธนันท์ อธิตัง. (2567). การออกแบบและพัฒนาระบบตรวจสอบโครงสร้างหลักสูตรคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. Journal of Information and Learning [JIL], 35(1), 56-71. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jil/article/view/268748/183348

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2565). รายงานเศรษฐกิจการเกษตรรายปี. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. https://oae.go.th/home/article/393

สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2564, 11 สิงหาคม). เสนอพัฒนาเกษตรกรดั้งเดิม เป็นเกษตรอัจฉริยะ. NXPO. https://www.nxpo.or.th/th/8543/

Agile Alliance. (n.d.). What is Agile software development?. agilealliance.org. https://www.agilealliance.org/agile101/

Cochran, W. G. (1953). Sampling techniques. John Wiley & Sons.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555

Davis, F. D., Bagozzi, R. P., & Warshaw, P. R. (1989). User acceptance of computer technology: A comparison of two theoretical models. Management Science, 35(8), 982–1003. https://doi.org/10.1287/mnsc.35.8.982

IDEO.org. (2015). The field guide to human-centered design. IDEO.org. https://www.ideo.com/post/design-kit

International Organization for Standardization. (2011). ISO/IEC 25010: Systems and software engineering-systems and software quality requirements and evaluation (SQuaRE). ISO/IEC. https://www.iso.org/standard/35733.html

Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.

Nielsen Norman Group. (2020). UX design for seniors (ages 65 and older) (3rd ed.). nngroup.com. https://www.nngroup.com/reports/senior-citizens-on-the-web

Norman, D. A., & Draper, S. W. (Eds.). (1986). User-centered system design: New perspectives on human–computer interaction. Lawrence Erlbaum Associates. https://ics.uci.edu/~dfredmil/inf233-FQ07/oldpapers/Norman1986ch3.pdf

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.

Spinuzzi, C. (2005). The methodology of participatory design. Technical Communication, 52(2), 163–174.

Tavakol, M., & Dennick, R. (2011). Making sense of Cronbach’s alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53–55. https://doi.org/10.5116/ijme.4dfb.8dfd

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-29

รูปแบบการอ้างอิง

คำแตง น., เทวาภินันท์ ธ., & จําปา ล. (2026). การพัฒนาเทคโนโลยีมัลติแพลตฟอร์มเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการจำหน่ายสินค้าเกษตร. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 32(3), 1–18. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/CUTJ/article/view/282625

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย