Effect of Combination of Prolonged Passive Stretching and Repeated Contraction on Crouch Gait with Apparent Equinus in Children with Spastic Diplegic Cerebral Palsy
Keywords:
Cerebral palsy, prolonged passive stretching, repeated contractionAbstract
The aim of this study was to investigate effect of a combination of prolonged passive stretching and repeated contraction (RC) on crouch gait with apparent equinus in children with spastic diplegic cerebral palsy. Ten children with spastic cerebral palsy were participated in this study. The subjects received prolonged passive stretching followed by RC intervention 3 days per week for 6 weeks. Three lower extremity range of motion (ROM) (hip extension, knee extension and ankle dorsiflexion), spasticity (hip flexors, knee flexors and ankle plantarflexors) and physiological cost index (PCI) were evaluated before and after the 6-week intervention. The PCI was significantly decreased after 6 week of treatment. ROM improvements were significantly observed. Moreover, spasticity (hip flexors and knee flexors) were significantly decreased. The results in this study suggested that 6-week of prolonged passive stretching combined with RC could effectively improve PCI and motor control performance and also ameliorate muscle weakness of spastic diplegic children.
References
น้อมจิตต์ นวลเนตร. (2549). หลักการทางกายภาพบำบัดสำหรับผู้ป่วยทางระบบประสาท. (พิมพ์ครั้งที่ 5). ขอนแก่น : คลังนานาวิทยา.
บุญรัตน์ โง้วตระกูล. (2546). กายภาพบำบัดในกุมารเวชกรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 3). สมุทรปราการ: ศูนย์เทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
พรนิตย์ วรรธนพิสิฐกุล. (2547). การยืดกล้ามเนื้อ. ใน วิภาวรรณ ลีลาสำราญ และ วุฒิชัย เพิ่มศิริวาณิชย์ (บ.ก.). การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพและในโรคต่างๆ. (น. 47-67). สงขลา : ชาญเมืองการพิมพ์.
พรรณี ปึงสุวรรณ. (2556). กายภาพบำบัดในเด็กสมองพิการ. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พรรัชนี วีระพงศ์. (2554). การออกกำลังกายเพื่อการบำบัด 1. สมุทรปราการ : ศูนย์เทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
ยิ่งลักษณ์ วิรุณรัตนกิจ. (2550). ระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหว. ใน วีรยา วงษาพรหม (บ.ก.). หลักวิธีทางกายภาพบำบัดระบบประสาท. (น. 41-47). สมุทรปราการ : ศูนย์เทคโนโลยีการศึกษามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
Campbell, J., Ball, J. (1978). Energetics of walking in cerebral palsy. Orthop Clin North Am, 9(2), 374-347.
Damiano, D.L. (1998). Functional outcomes of strength training in spastic cerebral palsy. Arch Phys Med Rehabil, (79), 119-125.
Eek, M.N. (2008). Muscle strength training to improve gait function in children with cerebral palsy. Dev Med Child Neurol, 50(10), 759–764.
Herbert, R.D. (2000). How to estimate treatment effects from reports of clinical trials. I: Continuous outcome. Aust J Physiother, 46(3), 229–235.
Pin, T. (2006). The effectiveness of passive stretching in children with cerebral palsy. Developmental Medicine & Child Neurology, 855–862.
Stephane, A., Geraldo, D., Alice, B. (2016). Gait analysis in children with cerebral palsy. EFRT Open Rev, (1), 448-460.
Susan, S.A., Dominiek, B., Math, B. (2014). PNF in Practice. 4th ed. Springer-Verlag Berlin Heidelberg.
Swati, A., BhiseJui, B., Shilpa, P., Snehal, G. (2016). Comparison between physiological cost index in healthy normal children as against ambulatory spastic diplegic cerebral palsy (with and without orthosis) in the age group 6-18 years. Int J Physiother, 3(4), 395-400.
Tremblay, F., Malouin, F. (1990). Effects of prolonged muscle stretch on reflex and voluntary muscle activations in children with spastic cerebral palsy. Scand J Rehabil Med, (22), 171–180.
