The relationship between balance and flat foot condition in women aged 18 - 25 years
Keywords:
Flatfoot, Flat foot, BalanceAbstract
Context: Feet are important parts of the body as they support functions such as standing,
walking and running, all while under the weight of the body. Repeated and prolonged periods
of bearing weight on the feet may result in a reduced height of the foot’s arch, leading to
changes in (or causes of) a flattened distribution of weight on the feet.
Objectives: To study the connection between flat foot conditions (stages I and II) with that of
both static standing balance and dynamic standing balance – specific to women aged 18 - 25
years.
Materials and Methods: Footprints of 50 women with flat foot condition (aged 18-25) were
categorized into either stage 1 or stage 2. Each group had their static balance checked with
a one leg standing test (OLS), as well as their dynamic balance examined with a multiple
directional reach test (MRT). Pearson Correlation statistics were applied to the results to find
the relationship between the flat foot condition and the patient’s sense of balance.
Result: This study found that the stage I group showed a high negative correlation between
OLS (r = -0.916; p < 0.05), MRT (Lateral Right) and MRT (Lateral Left) having low negative
correlation (r = -0.220, r = -0.259; p < 0.05 respectively). MRT (Forward Right), MRT (Forward
Left), MRT (Backward Right), and MRT (Backward Left) had no correlation (r = -0.057, r = -0.046,
r = -0.057, and r = -0.020; p > 0.05 respectively). The stage II group revealed a high negative
correlation between OLS (r = -0.931; p < 0.05), MRT (Lateral Right) and MRT (Lateral Left) having
low negative correlation (r = -0.225, r = -0.453; p < 0.05 respectively). MRT (Forward Right),
MRT (Forward Left), MRT (Backward Right), and MRT (Backward Left) again had no correlation
Conclusions: Stage I flat foot and stage II flat foot showed a high negative correlation with
static balance, but a low negative correlation in the lateral direction in dynamic balance, with
no correlation to the other directions
(r= -0.106, r= -0.124, r= -0.026 and r= -0.151; p > 0.05 respectively).
References
Panda S. Screening of body mass index
and functional flatfoot in adult: an
observational study. Int J Physiother Res.
2015; 3: 37-41. https://doi.org/10.16965/
ijpr.2015.133
2. ไชยยงค์ จรเกตุ, จุฑาลักษณ์ กองสุข, สุภัสสร
วรรณอ่อน, สุธาสินี คณฑา, และเสาวลักษณ์
สังข์ภาษี. การเปรียบเทียบความสามารถในการ
ควบคุมการทรงตัวขณะยืนนิ่งและขณะเคลื่อนไหว
ในเพศชายที่มีฝ่าเท้าแบนและฝ่าเท้าปกติอายุ
ระหว่าง 18-25 ปี. วารสารกายภาพบ�ำบัด. 2557;
36: 79-88.
3. พิมลพรรณ ทวีการ และคุณาวุฒิ วรรณจักร. เท้า
แบนกับอาการปวดเข่า. บูรพาเวชสาร. 2561; 5:
104-12.
4. ปรัชญาพร เปรมกมล, ปกรณ์ วิวัฒน์วงศ์วนา, และ
จักรกริช กล้าผจญ. การศึกษาเปรียบเทียบวิธีตรวจ
ลักษณะอุ้งเท้าระหว่างภาพถ่ายจาก podoscope
และภาพพิมพ์รอยเท้าในผู้ที่มีเท้าปกติและเท้า
แบน. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร. 2553; 20: 10-4.
5. มหัครพร พลเยี่ยม. ความเชื่อถือได้ภายในตัวผู้
ทดสอบและระหว่างผู้ทดสอบของการประเมิน
ลักษณะฝ่าเท้าจากภาพถ่ายรอยเท้าที่ได้จาก
เครื่องโพโดสโคปในผู้ป่วยเบาหวาน. วารสาร
กายภาพบ�ำบัด. 2556; 35: 120-6.
6. Lee MS, Vanore JV, Thomas JL, Catanzariti
AR, Kogler G, Kravitz SR, et al. Diagnosis and
Treatment of Adult Flatfoot. The journal
of foot & ankle surgery. 2005; 44: 79-109.
https://doi.org/10.1053/j.jfas.2004.12.001
7. ทรงพจน์ ตันประเสริฐ, อรรถฤทธิ์ ศฤงคไพบูลย์,
และเสก อักษรานุเคราะห์. การศึกษาเปรียบเทียบ
ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อกลุ่มบิดข้อเท้าเข้าและ
กลุ่มบิดข้อเท้าออกในคนที่มีเท้าแบนและคนที่มี
เท้าปกติในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์. เวชศาสตร์
ฟื้นฟูสาร. 2542; 9, 13-7.
8. Kulig K, Reischl SF, Pomrantz AB, Burnfield
JM, Mais-Requejo S, Thordarson DB, et al.
Nonsurgical management of posterior tibial
tendon dysfunction with orthoses and
resistive exercise: a randomized controlled
trial. Phys Ther. 2009; 89: 26-37.
9. ผาสุก มหรรฆานุเคราะห์. มหากายวิภาคศาสตร์
การเคลื่อนไหว. กรุงเทพฯ: พี.บี. ฟอเรนบุ๊คส์
เซนเตอร์; 2547. หน้า 188-300.
10. ผาสุก มหรรฆานุเคราะห์. ระบบการเคลื่อนไหว
(LOCOMOTIVE SYSTEM). เชียงใหม่: ภาควิชา
กายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัย
เชียงใหม่; 2557. หน้า 285-321.
11. สุมิตตา ชัยบุญเมือง, จีราภา สุดเอื้อม, สาทินี สุ
พิมพ์, วารุณี คงผล, ชลลดา นาเวศน์, รัศมี ศรีสัตย
เสถียร, และสุภรัศมิ์ เงินสุทธิวรกุล. ความสัมพันธ์
ของ Navicular drop , calcaneal angle กับ
มุม Q-angle ในวัยรุ่นหญิงไทยอายุระหว่าง 18-
25 ปี [ภาคนิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต].
มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. 2554.
12. Murley GS, Landorf KB, Meanz HB.
A protocal for classifying normal and
flat-arched foot posture for research
studies using clinical and radiographic
measurements. J Foot Ankle Res. 2009;
2: 22.
13. สมนึก กุลสถิตพร. กายภาพบ�ำบัดในผู้สูงอายุ.
พิมพ์ครั้งที่2. กรุงเทพฯ: ออฟเซ็ท เพรส; 2549.
หน้า 149-179.
14. Tsai LC, Yu B, Mercer VS, Gross MT.
Comparison of different structural foot
types for measures of standing postural
control. J Orthop Sports Phys Ther. 2006;
36: 942–53.
15. Tachdjian MO. The foot and ankle. In:
Clinical pediatric orthopedics: the art of
diagnosis and principles of management,
Stamford: Appleton-Lange. 1997; 24-35.
16. สุจิตรา บุญหยง. ผลของการเสริมอุ้งเท้าด้านในต่อ
รูปแบบการกระจายของแรงใต้ฝ่าเท้าในเท้าแบน
ที่ปรับตัวได้และไม่มีอาการ [ภาคนิพนธ์ปริญญา
วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
2545.
17. นลัท อุตสาหฉันท์, สุจญดา กิ่งหมัน, กฤติยา ทรง
ศรี, และณัชชา อิศรางกูร ณ อยุธยา. การเปรียบ
เทียบภาวะเท้าแบนและเท้าปกติในการทรงท่า
แบบอยู่นิ่งและเคลื่อนไหว. วารสารสาธารณสุข
มหาวิทยาลัยบูรพา. 2563; 15: 36-48.
