Assessment of airborne bacteria concentration and type in health promoting hospitals

Main Article Content

Rotruedee Chotigawin
Narissara Chantaraprathet
Paradee Asa
Tistaya Semangoen

Abstract

Introduction A lot of people come to the health promoting hospitals. Inadequate of indoor air conditioner maintenance can also spread air-borne bacteria and cause diseases. Objective To assess air quality in Health Promoting Hospitals – i.e., the physical and chemical concentration of bacteria. Methods This cross-sectional descriptive study and data collection was conducted during the rainy season in the examining wards of 30 health promoting hospitals located in Nakhonsawan province, Thailand. In total 630 samples were assessed. The airborne bacteria were collected using a single-stage Andersen impactor. The physical and chemical air quality was assessed by direct readings of assessment equipment. The collected data was analyzed by descriptive and inferential statistical analysis. Results The findings revealed that the three top types of bacteria were Staphylococcus, Corynebacterium,Department of Health (<500 CFU/m3
) and WHO (<100 CFU/m3
). The substantial source of
bacteria was derived from indoors.


and Streptococcus, respectively, and the average bacteria concentration were 583.19+304.36 CFU/m3 – which exceeds the standard suggested by both the Office of Health, Department of Health (<500 CFU/m3 ) and WHO (<100 CFU/m3 ). The amount of bacteria was assessed before, during and after service. During service was 409.61+122.20 CFU/m3 , which was higher than the prior service (409.61+122.20 CFU/m3 ). After service (511.09+164.78 CFU/m3 ) showed a statistically significant difference (p<0.05). In addition, the bacteria quantity at room temperature (>26o C), air movement (>0.30 m/s), and carbon dioxide (>1000 ppm) levels were found to exceed the conventional standard established by the Office of Health, Department of Health, with a statistically significant difference (p<0.05). Finally, the I/O ratio rose as high as 16 times, indicating that the substantial source of bacteria of the subjects hospitals were reportedly indoor. Conclusion The average bacteria concentration in health promoting hospitals located in Nakhonsawan province exceeds the standards suggested by both the Office of Health,

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Original article

References

1. Kim KY, Kim CN. Airborne microbiological
characteristics in public buildings of
Korea. Building and Environment. 2007;
42: 2188–96.
2. Kim KY, Kim Yoon Shin, Daekeun Kim.
Distribution Characteristics of Airborne
Bacteria and Fungi in the General Hospitals
of Korea. Industrial Health. 2010; 48:
236–43.
3. กฤษณียา ศังขจันทรานนท์, เนสินี ไชยเอีย, พิพัฒน์
ศรีเบญจลักษณ์ และภารดี ช่วยบ�ำรุง. ชนิดและ
ปริมาณของแบคทีเรียและเชื้อราที่ก่อโรคในโรง
พยาบาลและการเปรียบเทียบการท�ำงานของ
เครื่องมือเก็บตัวอย่างจุลินทรีย์ในอากาศ. วารสาร
การส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. 2549;
30: 113-24.
4. ศิริพร ศรีเทวิณ และกาญจนา นาถะพินธุ. การปน
เปื้อนเชื้อจุลินทรีย์ในบรรยากาศในโรงพยาบาล
ขนาดที่แตกต่างกัน. วารสารวิจัย มข. (บศ.).
2555; 12. 92-101
5. Park, D., Jeong-Kwan Yeom, Won Jae
Lee, Kyeong-Min Lee. Assessment of the
Levels of Airborne Bacteria, Gram-Negative
Bacteria, and Fungi in Hospital Lobbies.
Int. J. Environ. Res. Public Health. 2013;
10: 541-55.
6. ชูชัย ศุภวงศ์ และคณะ. คู่มือการให้บริการของโรง
พยาบาลส่งเสริมสุขภาพต�ำบล. กรุงเทพมหานคร:
มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ; 2552.
7. ศรัญญู ค�ำภาบุตร. ความสัมพันธ์ระหว่างอัตรา
การระบายอากาศและปริมาณจุลินทรีย์ในอากาศ
ภายในโรงพยาบาล. วิทยานิพนธ์วิศวกรรมศาสตร
มหาบัณฑิต, สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม,
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2553.
8. Chuaybamroong, P., Choomseer, P.,
Sribenjalux, P. Comparison between
Hospital Single Air Unit and Central Air
Unit for Ventilation Performances and
Airborne Microbes. Aerosol and Air Quality
Research. 2008; 8: 28-36.
9. ภารดี ช่วยบ�ำรุง. เทคโนโลยีการก�ำจัดจุลินทรีย์ใน
อากาศในโรงพยาบาล. ส�ำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย; 2557.
10. ภูริทัต เมืองบุญ และอนุชา อภิสารธนรักษ์. โรคติด
เชื้อในโรงพยาบาล (Nosocomial infection in
community hospital) [ออนไลน์]. 2550 (เข้า
ถึงเมื่อ 18 กพ. 2562). เวปไซต์ http://www.
doctor.or.th/ clinic/ detail/7476. 2550
11. สมหวัง ด่านวิจิตร. โรคติดเชื้อในโรงพยาบาล
(พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: แอล ที เพรส
จ�ำกัด; 2544.
12. Lonon MK. Bioaerosol sampling 0800
NIOSH Manual of Analytical Methods
[internet]. 2014 [access Apr 19, 2014].
Available from: http: //www.cdc.gov/niosh/
nmam/pdfs/0800.pdf.
13. ส�ำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม กรมอนามัย กระทรวง
สาธารณสุข. คู่มือการตรวจรับรองคุณภาพอากาศ
ในอาคาร. กรุงเทพมหานคร: บมจ. ศิริวัฒนา
อินเตอร์พริ้นท์; 2555.
14. Forbes B.A., Sahm D.F., Weissfeld A.S.
Bailey & Scott’s Diagnostic Microbiology.,
editors. 12th ed. Mosby, Elsevier: St. Louis
Publishers; 2007.
15. กรมวิทยาศาสตร์บริการ กระทรวงวิทยาศาสตร์
และเทคโนโลยี. (2558). คู่มือปฏิบัติด้านความ
ปลอดภัยห้องปฏิบัติการกรมวิทยาศาสตร์บริการ.
เวบไซต์ http://www.dss.go.th/images/ohm/
lab-safety.pdf
16. ACGIH. “Bioaerosols ; ACGIH Guidelines of
assessment and sampling of saprophytic
bioaerosols in indoor environment”.
Applied Industrial Hygiene. 1987; 2:
R10-R-16.
17. World Health Organization. Indoor air
quality: biological contaminants. Report
on a WHO meeting. WHO document. 1990;
31: 1-67.
18. รจฤดี โชติกาวินทร์, ภารดี อาษา, มนัสนันท์ พิ
บาลวงศ์ และเอกพงษ์ สุดสาว. การประเมิน
คุณภาพอากาศภายในอาคารสาธารณะ จังหวัด
ชลบุรี. การประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ครั้งที่ 6 ณ
อาคารเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม
2550 มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช วันที่ 25
พฤศจิกายน 2559.
19. รจฤดี โชติกาวินทร์. คุณภาพอากาศทางจุลินทรีย์
ในสถานศึกษาปฐมวัย. วารสารมหาวิทยาลัย
ทักษิณ. 2559; 19. 84-95.
20. Obbard, J. P., Fang, L. S. Airborne
Concentrations of Bacteria in a Hospital
Environment in Singapore. Water, Air and
Soil Pollution. 2003; 144: 333-41.
21. ศิริลักษณ์ วงษ์วิจิตสุข. “อันตรายและการควบคุม
จุลินทรีย์ในอากาศภายในโรงงานอุตสาหกรรม”,
วารสาร มฉก วิชาการ. 2553; 13: 65-80.
22. อิสยา จันทร์วิทยานุชิต และวัชรินทร์ รังษีภาณุรัตน์.
แบคทีเรียทางการแพทย์. กรุงเทพมหานคร: ส�ำนัก
พิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2556.
23. Sandra Cabo Verde, Susana Marta Almeida,
Jo~ao Matos, Duarte Guerreiro, Marcia
Meneses, Tiago Faria, Daniel Botelho,
Mateus Santos and Carla Viegas.
Microbiological assessment of indoor air
quality at different hospital sites. Research
in Microbiology. 2015; 166: 557-63.
24. Ekhaise F.O., Ighosewe O.U. and Ajakpovi
O.D. Hospital Indoor Airborne Microflora in
Private and Government Owned Hospitals
in Benin City, Nigeria. World Journal of
Medical Sciences. 2008; 3: 19-23.
25. ธีรวงศ์ มีชื่น. ความแปรปรวนของความเข้มข้น
ฝุ่นและปริมาณแบคทีเรียในอากาศกับการระบาย
อากาศและกิจกรรมภายในห้องของโรงพยาบาล
กลาง. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิศวกรรมศาสตร
มหาบัณฑิต. สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม,
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2553.
26. Nandalal P and Somashekar RK.
Prevalence of Staphylococcus aureus
and Pseudomonas aeruginosa in indoor
air flora of a district hospital, Mandya,
Karnataka. J Environ Biol. 2007; 28: 197-
200.
27. ส�ำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม กรมอนามัย กระทรวง
สาธารณสุข. คู่มือมาตรฐานอนามัยสิ่งแวดล้อม.
กรุงเทพมหานคร: ส�ำนักงานกิจการโรงพิมพ์
องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก. 2556.
28. จักรกฤษณ์ ศิวะเดชาเทพ. คุณภาพอากาศภายใน
อาคาร. ในสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและการประเมิน
(หน่วยที่ 15). กรุงเทพมหานคร: ส�ำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 2555.
29. Fang, D.P., Wyon, D.P., Clausen, G.
and Fanger, P.O. Impact of indoor air
temperature and humidity in an office on
perceived air quality, SBS symptoms and
performance. Indoor Air. 2004; 14: 74-81.
30. ส�ำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม กรมอนามัย กระทรวง
สาธารณสุข. คู่มือการปฏิบัติงานเพื่อตรวจประเมิน
คุณภาพอากาศภายในอาคาร. กรุงเทพมหานคร:
ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์. 2559.
31. อริสา กาญจนากระจ่าง และภารดี ช่วยบ�ำรุง. การ
ตรวจวัดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ เพื่อตรวจสอบ
ประสิทธิภาพการระบายอากาศภายในห้องเรียน.
วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นวารสาร
ทางวิชาการของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ปีที่ 25
ฉบับที่ 6 พฤศจิกายน - ธันวาคม 2560. 960-974.