Nursing Care for the Hip Fracture in the Older People with Hip Arthroplasty and Comorbidities

Main Article Content

Sopit Lauhapukdee

Abstract

           Hip fracture is the common problem in older patients. The hip arthroplasty has been recognized as the best treatment option for elder patients with hip fracture since they can be well recovered after surgery. At present, Phrachomklao hospital can provide hip arthroplasty for 60 patients a year. In this case study, an older female patient had a right hip fracture and she also had diabetes, hypertension and anemia. She needed a blood substitute. Her electrocardiogram was abnormal, so she had to consult a doctor for a proper treatment before and after surgery. The patient must be closely monitored due to comorbidities such as pressure ulcers, urinary tract infections and pneumonia.


          This study revealed that the collaboration between nurses and doctors in a nursing process was important in order to provide proper care before and after an operation. The concept of functional health patterns was used to evaluate and to provide holistic care so as to provide safety for the patient. The patient and her relatives report a marked relief of anxiety and could return to their normal daily routine. The nurses gave advice on self-care and taught her how to present any fracture in the future.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Lauhapukdee, S. . (2020). Nursing Care for the Hip Fracture in the Older People with Hip Arthroplasty and Comorbidities. Journal of Prachomklao College of Nursing, Phetchaburi Province, 3(2), 224–240. retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/pck/article/view/243070
Section
Case Study

References

กลุ่มงานออร์โธปิดิกส์ โรงพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี. (2562). สรุปรายงานประจำปี 2562. เพชรบุรี: โรงพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี.

คุณัสปกรณ์ มัคคัปผลานนท์, และปุณฑรี ศุภเวช. (2559). การดูแลผู้สูงอายุหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยศิลปากร, 3(6), 57-66.

จิตติมา เอกวิโรจนสกุล. (2562). การป้องกันกระดูกหักซ้ำในผู้ป่วยสูงอายุที่เคยกระดูกสะโพกหักในโรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 17 สุพรรณบุรี. วารสารแพทย์เขต 4-5, 38(1), 39-49.

เฉลิมศรี สุวรรณเจดีย์, และจุฬาภรณ์ สมรูป. (2553). คู่มือการใช้ยาและการจัดการพยาบาล (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.

ช่อทิพย์ จันทรา. (2559). ปัญหาและความต้องการของผู้ดูแลหลักในการดูแลด้านโภชนาการและการป้องกันการเกิดแผลกดทับในผู้สูงอายุติดเตียง. วารสารมหาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 8(3), 41-50.

ธวัช ปราสาทฤทธา, พรทิพย์ ลยานันท์, และสุขใจ ศรีเพียรเอม, (บ.ก.). (2555). การพยาบาลออร์โธปิดิกส์. กรุงเทพฯ: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

ธิราวรรณ เชื้อตาเล็ง. (2559). การพยาบาลผู้ป่วยกระดูกหัก ข้อเคลื่อนที่ใส่ external device. ใน ณัฐมา ทองธีรธรรม, ธิราวรรณ เชื้อตาเล็ง, พรสินี เต็งพานิชกุล, และอรพรรณ โตสิงห์ (บ.ก.), การพยาบาลผู้ป่วยทางออร์โธปิดิกส์ (น. 116-118). กรุงเทพฯ: โครงการตำรา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

เปรมจิต เกตษา. (2561). การพยาบาลผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดข้อสะโพกเทียมและมีโรคร่วม. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 26(3), 208-215.

พรศิริ พันธสี. (2558). กระบวนการพยาบาลและแบบแผนสุขภาพ: การประยุกต์ใช้ทางคลินิก. กรุงเทพฯ: พิมพ์อักษร.

พรสินี เต็งพานิชกุล. (2559). การพยาบาลผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม. ใน ณัฐมา ทองธีรธรรม, ธิราวรรณ เชื้อตาเล็ง, พรสินี เต็งพานิชกุล, และอรพรรณ โตสิงห์ (บ.ก.), การพยาบาลผู้ป่วยทางออร์โธปิดิกส์ (น. 172-182). กรุงเทพฯ: โครงการตำราคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

ไพรัช ประสงค์จีน. (2552). กระดูกหักและข้อเคลื่อน (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ภาควิชาออร์โธปิดิกส์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รณชัย ศรีคราม, และธัญญกาญจน์ ปะรินสารัมย์. (2559). การพัฒนากระบวนการฟื้นฟูสมรรถภาพปอดในผู้ป่วยปอดอุดกั้นเรื้อรัง โรงพยาบาลวาปีปทุม. วารสารวิชาการกระทรวงสาธารณสุข, 25(2), 255-261.

รื่นจิต เพชรชิต. (2558). พฤติกรรมการดูแลตนเองและการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรงพยาบาลเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 2(2), 15-28.

วิษณุ ธรรมลิขิตกุล. (2558). คู่มือการควบคุมและป้องกันแบคทีเรียดื้อยาต้านจุลชีพในโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: โครงการป้องกันและควบคุมการดื้อยาต้านจุลชีพในประเทศไทย.

สุกัญญา เดชอาคม, อังศุมาศ หวังดี, และอัญชลา จิระกุลสวัสดิ์. (2557). การพยาบาลผู้ป่วยในห้องพักฟื้น. วิสัญญีสาร, 40(1), 46-62.

อนุชา ไทยวงษ์, กัญญาพัชร เบ้าทอง, และอลิษา ทรัพย์สังข์. (2561). ภาวะโลหิตจาง และบทบาทพยาบาลในการจัดการภาวะโลหิตจาง ในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะก่อนการบำบัดทดแทนไต. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์, 38(2), 149-157.

อัญชลี คันธานนท์. (2556). การพยาบาลผู้สูงอายุกระดูกข้อสะโพกหักที่มีโรคเรื้อรังร่วมด้วย. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11, 7(2), 271-280.

อินทิรา ปากันทะ, เอื้อมพร หลินเจริญ, และสิริลักษณ์ ทูลยอดพันธ์. (2561). การพัฒนารูปแบบการประเมินผลลัพธ์การจัดการความปวดในโรงพยาบาลตติยภูมิ. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 11(1), 129-140.

Meehan, A. M., Maher, A. B., Brent, L., Copanitsanou, P., Cross, J., Kimber, C.,… Hommel, A. (2019). The International Collaboration of Orthopaedic Nursing (ICON): Best practice nursing care standards for older adults with fragility hip fracture. International Journal of Orthopaedic and Trauma Nursing, 32(1), 3-26.

Singh, S., Charles, L., Maceachern, C. F., & Changulani, M. (2016). Complication of surgical management of hip fracture. Orthopaedics and Trauma, 30(2), 137-144.