ผลการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกในการป้องกันปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในทารกแรกเกิด หอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิด โรงพยาบาลสกลนคร

บทคัดย่อ

            การวิจัยกึ่งทดลองเพื่อศึกษาผลของการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกในการป้องกันปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในทารกแรกเกิด โดย 1) ศึกษาการปฏิบัติตามแนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้นของพยาบาลวิชาชีพ 2) เปรียบเทียบอุบัติการณ์การเกิดปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจของทารกแรกเกิดระหว่างกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้นกับกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลแบบเดิม และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพหลังการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิด จำนวน 16 คน และทารกแรกเกิดที่ใช้เครื่องช่วยหายใจที่หอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิด จำนวน 30 คน แบ่งเป็นกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลแบบเดิมและกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้น กลุ่มละ 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกในการป้องกันปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในทารกแรกเกิดที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้นโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ ส่วนเครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างที่เป็นพยาบาลวิชาชีพและทารกแรกเกิดที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ แบบประเมินการปฏิบัติตามแนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิก และแบบประเมินความพึงพอใจหลังการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิก วิเคราะห์ข้อมูล โดย 1) วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลของกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่ม และวิเคราะห์ข้อมูลการปฏิบัติตามแนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกของพยาบาลวิชาชีพ โดยการแจกแจงความถี่และร้อยละ เปรียบเทียบความแตกต่างของข้อมูลส่วนบุคคลของทารกแรกเกิดระหว่างกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลแบบเดิมกับกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้น โดยใช้สถิติไคสแควร์ และ Independent t-test 2) เปรียบเทียบอุบัติการณ์การเกิดปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในทารกแรกเกิดระหว่างกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลแบบเดิมกับกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้น โดยใช้ Independent t-test และ 3) วิเคราะห์ความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพหลังการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้น โดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
            ผลการวิจัย 1) พยาบาลวิชาชีพที่ดูแลทารกแรกเกิดที่ใช้เครื่องช่วยหายใจปฏิบัติตามแนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกในการป้องกันปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในทารกแรกเกิด มีการปฏิบัติตามแนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้นในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ร้อยละ 87.72) เช่นเดียวกับด้านการป้องกันการสำลัก (ร้อยละ100) การปฏิบัติเบื้องต้นเพื่อป้องกันการติดเชื้อ (ร้อยละ 92.18) การทำความสะอาดและการทำลายเชื้อของอุปกรณ์และเครื่องช่วยหายใจ (ร้อยละ 90.62) การดูแลอุปกรณ์และเครื่องช่วยหายใจ (ร้อยละ 85.71) การดูแลผู้ป่วยเพื่อป้องกันการติดเชื้อ (ร้อยละ 80) ยกเว้นด้านการหย่าเครื่องช่วยหายใจอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 78.12) 2) ทารกที่ได้รับการพยาบาลตามแนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้นมีอุบัติการณ์การเกิดปอดอักเสบจากจากการใช้เครื่องช่วยหายใจ (Mean = 9.53, SD = 0.83) ต่ำกว่ากลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลแบบเดิม (Mean = 21.27, SD = 1.29) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) หลังการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลคลินิกที่พัฒนาขึ้นพยาบาลวิชาชีพมีความพึงพอใจทุกด้านในระดับมากถึงมากที่สุด (Mean = 4.64, SD = 0.48)