การวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาของผลงานตีพิมพ์ที่เผยแพร่ในฐานข้อมูล Web of Science (WoS) ของคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ระหว่างปี พ.ศ. 2557-2566
DOI:
https://doi.org/10.14456/jmu.2026.31คำสำคัญ:
การวิเคราะห์, ผลงานตีพิมพ์ระดับนานาชาติ, คณะเภสัชศาสตร์, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, ฐานข้อมูล Web of Science (WoS)บทคัดย่อ
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) มีการจัดระดับมหาวิทยาลัยวิจัยชั้นนำ มีการสนับสนุนทุนวิจัยและกำหนดผลลัพธ์การวิจัยเป็นการตีพิมพ์ระดับนานาชาติซึ่งสะท้อนการสร้างองค์ความรู้และเป็นดัชนีชี้วัดที่สำคัญในการดำเนินการวิจัยของอาจารย์นักวิจัย วารสารระดับนานาชาติที่อาจารย์นักวิจัยสายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตีพิมพ์เผยแพร่ผลงานวิชาการส่วนใหญ่ถูกจัดอันดับคุณภาพในฐานข้อมูล Web of Science (WoS) และ Scopus ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาคือระหว่างปี พ.ศ. 2557-2566 (ค.ศ. 2014-2023) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ม.อ.) และคณะเภสัชศาสตร์รับนโยบายจาก อว. ได้ส่งเสริมและสนับสนุนการตีพิมพ์เผยแพร่ผลงานวิจัย ผ่านการสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการตีพิมพ์และให้รางวัลกับผลงานตีพิมพ์ที่มีคุณภาพโดยเน้นฐาน WoS เป็นหลัก ในแต่ละปีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ รวบรวมข้อมูลจำนวนการตีพิมพ์ จำนวนการอ้างอิง และอัตราการตีพิมพ์ต่อจำนวนอาจารย์ รายงานต่อมหาวิทยาลัย อย่างไรก็ตามคณะเภสัชศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ยังไม่มีผลการวิเคราะห์ข้อมูลในภาพรวม
การศึกษานี้จึงรวบรวมข้อมูลในช่วง 10 ปีย้อนหลัง และทำการวิเคราะห์ข้อมูลจำนวนการตีพิมพ์รวม จำนวนการอ้างอิงรวม ตลอดจนวิเคราะห์รายละเอียดอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับผลงานตีพิมพ์ อาทิ H-index ของนักวิจัย ค่าตีพิมพ์บทความวารสาร สาขาที่ตีพิมพ์ จำนวนวารสารรูปแบบ All Open Access และรายชื่อวารสารที่ได้รับการตีพิมพ์ ด้วยสถิติเชิงพรรณนา พบว่าคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีจำนวนผลงานตีพิมพ์ระดับนานาชาติ ที่เผยแพร่ในวารสารวิชาการในฐานข้อมูล WoS ในช่วง 10 ปี รวม 711 เรื่อง และมีจำนวนการอ้างอิง รวมทั้งสิ้น 7,932 ครั้ง เป็นบทความวิจัยในวารสาร (research article) 646 เรื่อง สาขาที่ตีพิมพ์ความถี่มาก คือ Pharmacology/Pharmacy 280 เรื่อง ตีพิมพ์วารสารรูปแบบ Open Access มากขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2564-2566 นักวิจัยคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตีพิมพ์ในวารสารสาขา Pharmacology/Pharmacy และสาขาอื่น ๆ ในสัดส่วนใกล้เคียงกัน คือ ร้อยละ 52 และ 48 ตามลำดับ ระดับคุณภาพของวารสารที่ตีพิมพ์ในฐานข้อมูล WoS ในช่วง 10 ปี ที่นักวิจัยเลือกตีพิมพ์มากที่สุดคือระดับ Q1 ข้อมูลจากการวิเคราะห์สามารถนำไปกำหนดทบทวนนโยบายและสร้างกลไกในการส่งเสริมการตีพิมพ์เผยแพร่ผลงานวิชาการของอาจารย์นักวิจัยในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กองบริหารงานวิจัย มหาวิทยาลัยมหิดล. (2568, 2 มกราคม). การสนับสนุนการตีพิมพ์ผลงานวิจัย. มหาวิทยาลัยมหิดล. https://op.mahidol.ac.th/ra/budget-pub/
กองแผนงาน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2560,1 มิถุนายน). แผนพัฒนามหาวิทยาลัย-สงขลานครินทร์ ระยะยาว 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579). แผนยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัย-สงขลานครินทร์. https://planning.psu.ac.th/documents/information/planning/60-79/plan20years.pdf
โกสินธุ์ ศิริรักษ์ และ กิตติพร ศรีเพ็ชร. (2565). การวิเคราะห์ผลงานตีพิมพ์ระดับนานาชาติของมหาวิทยาลัย วลัยลักษณ์ที่อยู่ในฐานข้อมูล Scopus ปี พ.ศ. 2559-2563. วารสารวิชาการ ปขมท., 11(1), 123-130.
ประกาศ ก.พ.อ.เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณาแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ พ.ศ. 2564. (2565, 7 มกราคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 4 ง. หน้า 22-50.
พิเชษฐ์ เทพสุวรรณ์. (2563). การศึกษาสภาพผลผลิตงานวิจัยของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัย-เชียงใหม่. วารสารวิชาการ ปขมท., 1(10), 12-22.
พิเชษฐ์ เทพสุวรรณ์. (2564). การวิเคราะห์บทความวิจัยของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่ได้รับการเผยแพร่ในวารสารวิชาการในฐานข้อมูล Scopus และ Web of Science. วารสารวิชาการ ปขมท., 10(3), 186-194.
มัณทะณี คำโพธิ์. (2564). การเข้าถึงแบบเปิด: แหล่งสารสนเทศสำคัญต่อวงการวิชาการสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ. พยาบาลสาร, 48(4), 336-346.
ศรีสุดา คล้ายคล่องจิตร และ วรวรรณ วาณิชย์เจริญชัย. (2564). การวิเคราะห์ผลงานวิจัยตีพิมพ์ของ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารสหศาสตร์, 21(1), 166-180.
สำนักวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2566, 11 ตุลาคม). ประกาศมหาวิทยาลัย-สงขลานครินทร์ เรื่อง การสนับสนุนการตีพิมพ์บทความวิจัย. ระบบเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. https://docs.psu.ac.th/view/d4cf2dd7-d13c-4a46-8b19-612ac55af080
สำนักวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2567, 10 กันยายน). ประกาศมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เรื่อง ทุนองค์ความรู้ ประจำปีงบประมาณ 2568. ระบบเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัย-สงขลานครินทร์. https://docs.psu.ac.th/view/b9f321a1-f7bc-4747-8903-3f5867139c09
Cambridge Core. (2025). Benefits of open access. Cambridge University Press. https://www.cambridge.org/
core/services/open-access-policies/open-access-resources/benefits-of-open-access
Chinchilla-Rodríguez, Z., Costas, R., Robinson-García, N., & Larivière, V. (2024). Examining the quality of the corresponding authorship field in Web of Science and Scopus. Quantitative Science Studies, 5(1), 76-97. https://doi.org/10.1162/qss_a_00288
Elsevier. (2025). Open access visibility. Elsevier. https://www.elsevier.com/researcher/author/open-access/visibility
Kwiek, M. (2021). What large-scale publication and citation data tell us about international research collaboration in Europe: changing national patterns in global contexts. Studies in Higher Education, 46(12), 2629-2649. https://doi.org/10.1080/03075079.2020.1749254
Marginson, S. (2021). What drives global science? The four competing narratives. Studies in Higher Education, 47(8), 1566-1584. https://doi.org/10.1080/03075079.2021.1942822
Lane, C. (2025, Mar 12). How to use the QS world university rankings by subject. QS TopUniversities. https://www.topuniversities.com/subject-rankings/methodology
Piwowar, H., Priem, J., Larivière, V., Alperin, J. P., Matthias, L., Norlander, B., Farley, A., West, J., & Haustein, S. (2018). The state of OA: a large-scale analysis of the prevalence and impact of Open Access articles. The Journal of Life and Environmental Sciences, 6, e4375. https://doi.org/10.7717/peerj.4375
QS Top Universities. (2025). QS World University Rankings by Subject 2025: Pharmacy & Pharmacology. QS Top Universities. https://www.topuniversities.com/university-subject-rankings/pharmacy-pharmacology
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Mahidol R2R e-Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
