การศึกษาความพร้อมเพื่อการสร้างนวัตกรรมในวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล

Wannapan Onyaem; Monnapat Ketkuntorn

doi:10.14456/jmu.2026.10

Authors

Wannapan Onyaem International College, Mahidol University
Monnapat Ketkuntorn International College, Mahidol University

DOI:

https://doi.org/10.14456/jmu.2026.10

Keywords:

Readiness, Innovation Creation, Innovation

Abstract

This research aims to examine the personal factors, organizational factors, and personnel behavioral factors that influence the readiness of organizations and personnel to create innovation. It also assesses their readiness for innovation and explores ways to support innovation within organizations. A quantitative research methodology was adopted, focusing on personnel in chief and head positions at the Mahidol University International College, selected through purposive sampling. Data were collected using a structured questionnaire, and statistical analyses included percentage, mean, standard deviation, One-Way ANOVA, and multiple regression analysis.

The research results found that 1. Personal factors related to job affiliation, organizational characteristic factors related to strategic management, and organizational atmosphere have a statistically significant effect on organizational and personnel readiness for innovation at the 0.05 level. Personal factors related to work experience, organizational characteristic factors related to organizational structure, personnel management and development, communication, and personnel behavior factors related to exploratory behavior for innovation, ideation behavior for innovation, championing behavior for innovation, and implementation behavior for innovation do not have an effect on organizational and personnel readiness for innovation. 2. The college's readiness for innovation was at a moderate level ( $\bar{x}$ =2.45), with departmental readiness ( $\bar{x}$ =1.85) and overall readiness ( $\bar{x}$ =2.19) rated low. 3. Recommendations: To enhance innovation, the management should establish clear innovation policies, restructure the organization by creating dedicated innovation units, leverage technology to support work processes, provide regular innovation training for employees, organize activities to stimulate creativity, and foster teamwork and idea-sharing environments.

References

จักภัทสรัณย์ ไตรรัตน์ และ สิรินธร สินจินดาวงศ์. (2563, 13 สิงหาคม). การพัฒนาสถานศึกษาสู่ องค์กรนวัตกรรม กรณีศึกษา: โรงเรียนในสหวิทยาเขตวิภาวดี [เอกสารนำเสนองานวิจัย]. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 15, มหาวิทยาลัยรังสิต, ปทุมธานี, ประเทศไทย.

ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). แนวคิดเกี่ยวกับนวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นํา. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น .

ปัญญา เลิศไกร, นิลรัตน์ นวกิจไพฑูรย์, ลัญจกร นิลกาญจน์, และ กฤตพร แซ่แง่ สายจันทร์. (2562). การจัดการนวัตกรรมการพัฒนาองค์กร. วารสารมหาจุฬา-นาครทรรศน์, 6(8), 3745-3757.

ปิยะ ตันติเวชยานนท์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งนวัตกรรม กรณีศึกษา: บริษัทซุปเปอร์ริช อินเตอร์เนชั่นเนล เอ็กซ์เชนจ์ 1965 จำกัด. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 9(2), 102-111.

พยัต วุฒิรงค์. (2552). ผลกระทบจากมุมมองด้านทรัพยากรและองค์การแห่งการเรียนรู้ต่อความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรมขององค์การที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต รัฐประศาสนศาสตร์, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหาร-ศาสตร์].

มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี. (2560). นวัตกรรม. https://sci.dru.ac.th/sci.dru/

วชิน อ่อนอ้าย. (2558). รูปแบบการพัฒนาโรงเรียนเอกชนสู่ความเป็นองค์การแห่งนวัตกรรม [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

วัชราภรณ์ ประภาสะโนบล. (2564). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาครูโดยใช้โครงงานเป็นฐานร่วมกับการสอนแบบสร้างสรรค์ เพื่อเสริมสร้าง ความสามารถในการ สร้างสรรค์นวัตกรรมของนักเรียน. [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

วัฒนชัย ศิริญาณ. (2560). รูปแบบที่ส่งเสริมให้เกิดองค์การแห่งนวัตกรรมของมหาวิทยาลัยราชภัฏ ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].

วุฒิพงษ์ ภักดีเหลา. (2554). การศึกษาคุณลกัษณะขององค์การนวตักรรม: กรณีศึกษาองค์การที่ได้รับรางวัลด้านนวตักรรม. [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหาร-ศาสตร์].

ศศิประภา ชัยประสิทธิ์. (2553). องค์กรแห่งนวัตกรรม ทางเลือกใหม่ของผู้ประกอบการยุคใหม่. วารสารนักบริหาร มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 30(2),60-63.

ศูนย์นวัตกรรมเพื่อพัฒนาระบบราขการไทย สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2561). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ยุคใหม่. http://www.opdc.go.th/

สมหมาย ทองมี. (2552). ความเป็นองค์กรนวตักรรมและความสามารถทางนวตักรรมกรณศึกษา โรงพยาบาลเกาะสมุย. [การศึกษาอิสระมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัย วลัยลักษณ์].

สิริภักตร์ ศิริโท. (2560). ความเป็นองค์กรนวตักรรมของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานคร, 14(1), 159–177.

สุริศา ริมคีรี. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้องค์การแห่งนวัตกรรมการศึกษาของโรงเรียนมมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

องค์อร ประจันเขตต. (2557). องค์กรแห่งนวตักรรมการศึกษาทางเลือกใหม่ของการบริหารการศึกษา. วารสารพยาบาลทหารบก, 15(1), 45-51.

อนุพงษ์ ชุมแวงวาปี. (2560). การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

Aaker, D. A., Kumar, V., & Day, G. S. (2001). Marketing research (7th ed.). Wiley.