CRITICAL SUCCESS FACTORS IN ENTERPRISE RISK MANAGEMENT
DOI:
https://doi.org/10.14456/jmu.2015.12Keywords:
ความเสี่ยง, ระบบบริหารความเสี่ยงองค์กร, ปัจจัยแห่งความสำเร็จAbstract
Risks are uncertainty events which deviate the organizational goals as expectations. Robustness of Enterprise risk management (ERM) could enhance organizations to reach the appropriated goals. In globalizing world, organizations can employ ERM standards and paradigm for example, ISO 31000 and COSO-ERM, unfortunately, such standards would not even indicate the success way to implement ERM in organizations. With this importance, the objectives of this paper are to study the methodology of conducting critical success factors (CSFs) in ERM and also to report them. According to the qualitative literatures more than 10 articles, the role of top management is the most important factor in implementing ERM. The commitment of leadership could enhance organizational cooperative by stimulating organizations to conduct ERM through appropriated communication and understanding. Moreover, the role of leadership has a positive impact with execution and integration of ERM through cycle of risk management process-identify, assess and mitigation of ERM. Apart from the role of leadership, ERM also works well when the completeness of organizational strategic plan would be done.
References
Babbie, Earl. (2007). The Practice of Social Research, Eleventh Edition. Belmont, CA: Thomson Wadsworth.
Chiara Verbano and Karen Venturinib. (2011).Development paths of risk anagement: approaches, methods and fields of application. Journal of Risk Research. 14(5): 519-550.
COSO (Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission). Enterpriserisk management: Integrated framework (2004). http://www.coso.org/documents/COSO_ERM_ExecutiveSummary.pdf
Culp, C.L. (2002). The revolution in corporate risk management: a decade in innovations in process and products. Journal of Applied Corporate Finance, 14(4), 8–26.
Eybpoosh, M., Dikmen, I. and Birgonul, M.T. (2011). Identification of risk paths in international construction projects using structural equation modeling. Journal of Construction Engineering and Management, 137(12), 1164–75.
Johannes Brustbauer. (2014). Enterprise risk management in SMEs: Towards a structural model. International Small Business Journal 1–16
Kallman, J. (2006). Creating a standard operating procedures manual. Risk Management 53, 10(42).
Lui, J. Y., Low, S.P and He, X. (2011). Current practices and challenges of implementing enterprise risk management (ERM) in Chinese construction enterprises. International Journal of Construction Management, 139(9), 1268-74
Mehr, R.I., and B.A. Hedges. (1963). Risk management in the business enterprise. Homewood,IL: R.D. Irwin.
Niam Yaraghi and Roland G. (2011) Critical success factors for risk management system. Journal of Risk Research, 14(5), 551-581.
Rockart, J.F. (1982). The changing role of the information systems executive: a critical success factors perspective. Sloan Management Review, 24(1),3–13.
Stephengates, Jean-Louis and Paul L. (2012). Walker. Enterprise Risk Management: A Process for Enhanced Management and Improved Performance. Management Accounting. Quarterly Spring .
Sui Pheng LOW, Jun Ying LIU, Selina Hui Min NG3 and Xing LIU. (2013). Enterprise Risk Management and Performance of Local Contractors in Singapore. The International Journal of Construction Management. 13(2): 27-41.http://sociology.about.com/od/F_Index/g/Factor- Analysis.htmhttp://www.ruleworks.co.uk/riskguide/risk-ownership.htm
Downloads
Published
Issue
Section
License
ข้อความลิขสิทธิ์ (Copyright text)
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร Mahidol R2R e-Journal กองทรัพยากรบุคคล มหาวิทยาลัยมหิดล อนุญาตให้นำข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ไปพิมพ์เผยแพร่ได้ แต่ห้ามนำไปใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ หรือมีเจตนาเอื้อผลประโยชน์ในทางธุรกิจใดๆ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่าน ความรับผิดชอบ องค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
ผลประโยชน์ทับซ้อน (Conflicts of Interest)
ผู้ประพันธ์ต้องเปิดเผยเป็นลายลักษณ์อักษร (ระบุในรายงาน)ถึงทุกปัจจัยรวมทั้งปัจจัยด้านการเงินที่อาจมีอิทธิผลต่อ การศึกษาผลการศึกษาหรือข้อสรุปจากรายงานการศึกษาวิจัย และจำเป็นต้องระบุหากได้รับการสนับสนุนทางการเงินจาก แหล่งทุนภายนอกเพื่อให้สอดคล้องกับคำประกาศของบรรณาธิการ ผู้ร่วมประพันธ์ทุกท่านต้องมีส่วนร่วมในผลงานการศึกษาวิจัย และควรมีการระบุไว้อย่างชัดเจนในหนังสือปะหน้าประกอบการส่งเรื่องที่จะตีพิมพ์ รวมทั้งระบุไว้ในส่วนของกิตติกรรมประกาศ (acknowledgements) ในตอนท้ายของรายงานต้นฉบับ
