Development of Continuity of Care Model for Elderly Patients Hip Fracture at Muang Roi Et
Keywords:
Model development, Continuous care, Elderly hip fracture patientsAbstract
Purposes: To study the problem situation, develop a care model, and evaluate the implementation of the home-based continuing care model for elderly patients with hip fractures.
Study Design: This study was an action research.
Materials and Methods: This study applied Kemmis & Mc Taggart’s framework to enhance home-based continuous care for elderly patients with hip fractures. Conducted from September 2024 to March 2025, it involved 23 elderly patients and a local multidisciplinary team. Patients' daily living abilities were assessed before and after hospital discharge. The research instruments, which included questionnaires and interviews, were reviewed for content validity by five experts. The Content Validity Index was found to be 0.97. The care model included monthly home visits using the INHOMESS approach over six months, combined with nursing care and educational media. Data were analyzed using descriptive statistics and paired t-tests.
Main finding: The problem situation analysis revealed four main issues were 1) The care process lacked clear framework, with care provided on a case-by-case basis in response to immediate issues, and the absence of shared goals resulted in inconsistent services across different areas. 2) The interdisciplinary team lacked appropriate knowledge, skills, and attitudes, particularly in areas where staff had not received specialized training. 3) The organization faced challenges related to a shortage of personnel, budget, and necessary equipment for home-based care. 4) Patients and their families lacked self-care knowledge, and some faced economic constraints, requiring continuous support from relevant sectors. The study found that the home-based continuous care model for elderly hip fracture patients consisted of five key components: (1) patient admission process, (2) home visit model, (3) multidisciplinary care team, (4) shared documentation and assessment system, and (5) supportive educational media. The evaluation showed continuous improvement in patients' mobility and activities over six months post-discharge. The overall quality of life was rated "good" with an average score of 24.33, and score was increases with statistically significant (p < .001). Service recipients expressed high satisfaction (97.51%), while the multidisciplinary team reported good satisfaction (Average score = 2.96).
Conclusions and recommendation: The findings of this study demonstrated improvements in patients' mobility and quality of life, with satisfaction levels reported as good to very good. Accordingly, government support in terms of funding and resource allocation is recommended to establish a sustainable care network. Furthermore, the implementation of a long-term monitoring system is essential for the ongoing development and contextual adaptation of the care model to better suit community needs.
References
Bloom D E, Canning D, Lubet A. Global Population Aging: Facts, Challenges, Solutions & Perspectives. Daedalus. 2015;144(2):80–92.
Affairs UND of E and S. World Population Ageing 2020: Highlights: Living Arrangements of Older Persons [Internet]. United Nations; 2021 [cited 2025 Apr 22]. Available from: https://www.un-ilibrary.org/content/books/9789210051934.
Beard J R, Officer A M, Cassels A K. The World Report on Ageing and Health. Gerontologist. 2016;56(Suppl 2):S163-6.
Harper S. Economic and social implications of aging societies. Science. 2014;346(6209):587–91.
Christensen K, Doblhammer G, Rau R, Vaupel J W. Ageing populations: the challenges ahead. Lancet. 2009;374(9696):1196–208.
Chan A, Malhotra C, Malhotra R, Ostbye T. Living arrangements, social networks and depressive symptoms among older men and women in Singapore. Int J Geriatr Psychiatry. 2011;26(6):630–9.
NSO. สำรวจ-สำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 22 มีนาคม 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail/iM?
กรมกิจการผู้สูงอายุ. ข้อมูลผู้สูงอายุทั่วไป [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 22 มีนาคม 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://www.dop.go.th/th/know/1.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. แผนปฏิบัติการด้านผู้สูงอายุ ระยะที่ 2 (พ.ศ.2545-2565) ฉบับปรับปรุง ครั้งที่2 พ.ศ.2563 [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 22 มีนาคม 2568]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dop.go.th/th/laws/1/28/828.
Johnell O, Kanis J A. An estimate of the worldwide prevalence and disability associated with osteoporotic fractures. Osteoporos Int. 2006;17(12):1726–33.
Cummings S R, Melton L J. Epidemiology and outcomes of osteoporotic fractures. Lancet. 2002;359(9319):1761–7.
Lim S, Koo B K, Lee E J, Park J H, Kim M H, Shin K H, et al. Incidence of hip fractures in Korea. J Bone Miner Metab. 2008;26(4):400–5.
Charatcharoenwitthaya N, Nimitphong H, Wattanachanya L, Songpatanasilp T, Ongphiphadhanakul B, Deerochanawong C, et al. Epidemiology of hip fractures in Thailand. Osteoporos Int. 2024;35(9):1661–8.
Haleem S, Lutchman L, Mayahi R, Grice J E, Parker M J. Mortality following hip fracture: trends and geographical variations over the last 40 years. Injury. 2008;39(10):1157–63.
Roche J J W, Wenn R T, Sahota O, Moran C G. Effect of comorbidities and postoperative complications on mortality after hip fracture in elderly people: prospective observational cohort study. BMJ. 2005;331(7529):1374.
Istianah U, Nurjannah I, Magetsari R. Post-discharge complications in postoperative patients with hip fracture. J Clin Orthop Trauma. 2020;14:8–13.
นภัส แก้ววิเชียร, ธัญพร ชื่นกลิ่น, วิชาญ เกิดวิชัย, เบญจพร สุธรรมชัย, นงณภัทร รุ่งเนย, ศุภสิทธิ์ พรรณารุโณทัย. นโยบายการดูแลสุขภาพระยะกลางในประเทศไทย: ข้อเสนอเพื่อหนทางข้างหน้า. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2564;30(5):894–906.
Khamlakit S. INHOMESSS and the Nursing Process as an assessment tool. In: Research Report Thai COC Program for the Quality Criteria Results. Surin Province: Boards of the Continuity of Care (COC); 2013.
Suksrisai B, Linhavong J, Manonom S, Manorangsan S. Prevalence and factors affecting first and recurrent hip fracture in the elderly: a retrospective study from inpatients at Thammasat University Hospital. Thammasat medical journal. 2020;20(4):275-85.
Jitapunkul S, Kamolratanakul P, Ebrahim S. The meaning of activities of daily living in a Thai elderly population: development of a new index. Age Ageing. 1994;23(2):97–101.
World Health Organization. The World Health Organization quality of life (WHOQOL) - BREF. Geneva: World Health Organization; 2004.
Kemmis S, McTaggart R. The action research planner. 3rd ed. Geelong: Deakin University; 1988.
ธนัชญา พูนวศิน, เอมอร อาภรณ์รัตน์. การพัฒนารูปแบบการดูแลต่อเนื่องที่บ้านของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ. 2566;4(2):126–36.
นงนุช เพ็ชรร่วง, ยุพา จิ๋วพัฒนกุล. ปัญหาและความต้องการของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองและผู้ดูแลในศูนย์สุขภาพชุมชน. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ. 2557;37(4):37-45.
ไพจิตรา ล้อสกุลทอง, วรรณภา ศรีธัญรัตน์. การพัฒนาระบบบริการการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุในชุมชนภายใต้บริบทของโรงพยาบาลระดับทุติยภูมิ. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ. 2557;37(2):1-11.
ช่อทิพย์ จันทรา. ปัญหาและความต้องการของผู้ดูแลหลักในการดูแลด้านโภชนาการและการป้องกันการเกิดแผลกดทับในผู้สูงอายุติดเตียง. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 2559;8(3):41–50.
เจษฎา อังกาบสี, ชุติมา ปัญญาพินิจนุกูร, นิติบดี ศุขเจริญ. ประสิทธิผลโปรแกรมส่งเสริมความสามารถของผู้ดูแลผู้ป่วยและผู้สูงอายุที่จำเป็นต้องได้รับ การดูแลต่อเนื่องที่บ้าน (Caregiver) ตามทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเอง. วารสารสุขภาพและการศึกษาพยาบาล. 2567;30(1):35–48.
กรรณิการ์ ปลื้มสง. ผลการพัฒนารูปแบบการเยี่ยมบ้านในผู้ป่วยกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัด เครือข่ายโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช. มหาราชนครศรีธรรมราชเวชสาร. 2566;6(1):18–30.
ยุวดี ผงสา. ผลการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โรงพยาบาลสิรินธร จังหวัดขอนแก่น. วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น. 2563;2(2):139–53.
พรธิดา ชื่นบาน, ธนาวรรณ แสนปัญญา, ทิพากร กระเสาร์. การพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้สูงอายุกระดูกสะโพกหัก ที่ได้รับการผ่าตัดผ่านช่องทางด่วน โรงพยาบาลแพร่. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 2566;1(3):70-84.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด
บทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิจัย และพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ สํานักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด ถือเป็น ผลงานวิชาการ งานวิจัย วิเคราะห์ ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้ประพันธ์ กองบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็น ด้วยเสมอไป และผู้ประพันธ์จะต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
