Efficacy of Buddhist Counseling on Stress, Depression and Suicidal Risk in Suicidal Attempter
Keywords:
Buddhist Counseling, Mindfulness, Suicidal Attempter, Depression, StressAbstract
Purpose : To study the effect of Buddhist counseling on stress, Depression and suicide risk in people who attempt suicide.
Study design : Quasi - experimental research model and two group pretest – posttest design.
Materials and Methods : The sample consisted of people diagnosed with suicide attempt, patients receiving treatment at Roi Et hospital, inclusion criteria. Included 30 males and females, divided into experimental group and control group, 15 people each. The assessment instruments consisted of ST-5, 9Q and 8Q. Data were analyzed using statistics Pair T – test and Independent T-test. 95% confidence interval
Main findings : After the trial, the experimental group had a mean score on suicide risk, mean depression score and the mean stress score was lower than the control group. (p=.001, 95%CI;-18.77, -7.09, p=.001, 95%CI;-11.68, -3.38 and p=.016, 95%CI;-5.87, -0.65 respectively.)
Conclusion and recommendations : The results of this study indicated that the Buddhist Counseling program improved the nursing efficiency of those who attempted suicide after receiving regular medical care.
References
โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์. การป้องกันและลดปัญหาการฆ่าตัวตายในประเทศไทย [อินเทอร์เน็ต]. ขอนแก่น: โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์; 2563 [เข้าถึงเมื่อ 3 มิถุนายน 2564]. เข้าถึงได้จาก https://suicide.dmh.go.th/download/files/
ศักรินทร์ แก้วเฮ้า, ไพรวัลย์ ร่มซ้าย, พิมพ์นิดา กุลสุนทราลัย, อำไพ โพธิ์คำ, สุนิศา เจือหนองแวง. ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการฆ่าตัวตายซ้ำของผู้สูงอายุไทย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย 2563;65(3):301-14.
มาโนช หล่อตระกูล. การฆ่าตัวตาย การรักษาและการป้องกัน. กรุงเทพฯ: โครงการตำรารามาธิบดี คณะแพทย์ศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล; 2553.
อนุพงศ์ คำมา. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าตัวตายสำเร็จ : กรณีศึกษาจังหวัดสุโขทัย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 2556;58(1):3-16.
ฤทธิรงค์ หาญรินทร์, สมพร รุ่งเรืองกลกิจ. การให้การปรึกษารายบุคคลแนวพุทธศาสนาในผู้ป่วยเรื้อรังที่มีความซึมเศร้า. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. 2551;16(1):14-23.
สมพร รุ่งเรืองกลกิจ, สวิตตา ธงยศ, อิงคฏา โคตนารา, ขจรศักดิ์ วรรณทอง. ประสิทธิผลของการให้การปรึกษาแนวพุทธธรรมต่อการลดอาการซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 2557;59(4):381-93.
โสภิต ทับทิมหิน, สมพร รุ่งเรืองกลกิจ. ผลการให้การบำบัดแบบกลุ่มตามแนวพุทธธรรมต่อภาวะวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการรักษาด้วยรังสีรักษา. วารสารสภาการพยาบาล. 2555;27(1):109-23.
สุนันทา ตั้งปนิธานดี, ชนมน เจนจิรวัฒน์, ปัญจศา ลี้ศิริสรรพ์, มินทร์ลดา เพิ่มทรัพย์ทวีผล. ผลของการให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวพุทธต่อความวิตกกังวลของผู้ดูแลเด็กกำพร้าและถูกทอดทิ้ง. รามาธิบดีพยาบาลสาร. 2558;21(3):368-81.
ภัทรภรณ์ วงษกรณ์. ผลของโปรแกรมการฝึกสติต่อความเครียดในผู้ต้องขัง [วิทยานิพนธ์].กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2560.
วรรณี ศิรินทรางกูร, นพรัตน์ ไชยชำนิ, เสาวลักษณ์ ยิ้มเยือน. การพัฒนาโปรแกรมจัดการความโกรธด้วยสติบำบัดสำหรับผู้ป่วยจิตเภทที่มีพฤติกรรมรุนแรง. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต. 2562;33(3):68-85.
Sharma M, Rush SE. Mindfulness-based stress reduction as a stress management intervention for healthy individuals: a systematic review. J Evid Based Complementary Altern Med 2014;19(4):271-86. doi:10.11772/2156587214543143. PMID: 25053754.
สวิตตา ธงยศ. ผลการให้การปรึกษาแนวพุทธธรรมในผู้พยายามฆ่าตัวตายที่มีภาวะซึมเศร้าโรงพยาบาลเรณูนคร [อินเทอร์เน็ต]. นครพนม: โรงพยาบาล; 2554 [เข้าถึงเมื่อ 23 ธันวาคม 2563]. เข้าถึงได้จาก: http://renuhospital.go.th/uploads/File/KM%20Best%20practices.doc
Luoma JB, Villatte JL. Mindfulness in the Treatment of Suicidal Individuals. Cogn Behav Pract 2012;19(2):265-76. doi: 10.1016/j.cbpra.2010.12.003
พระมหาสายัณห์ วงศ์สุรินทร์. การให้คำปรึกษาตามแนวพุทธ. ปัญญพัฒน์ วารสารพัฒนาข้าราชการ กทม. 2564;40(2):102-10.
พระอธิการจิรวัฒน์ จกฺกวโร (ปิ่นสุวรรณภูนิธิ). ศึกษาทุกข์ในไตรลักษณ์และทุกข์ในอริยสัจ 4ในการเจริญวิปัสสนาภาวนา [วิทยานิพนธ์]. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย; 2557.
พระครูภาวนาวีรานุสิฐ วิ. กระบวนการให้คำปรึกษาเชิงพุทธจิตวิทยา. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. 2560;13(3):144-55.
พลภัทร์ โล่เสถียรกิจ. การทำจิตบำบัดแนวพุทธโดยใช้หลักอริยสัจ 4 .วารสารสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา. 2553;4(2):33-42.
พลภัทร์ โล่เสถียรกิจ. บทความพิเศษจากราชวิทยาลัยจิตแพทย์แห่งประเทศไทยสกัดองค์ความรู้จากการอบรมจิตบำบัดแนวพุทธ. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 2551;53(1):4-7.
จำลอง ดิษยวณิช, พริ้มเพรา ดิษยวณิช. จิตบำบัดเชิงพลศาสตร์ที่อิงสติเป็นพื้นฐาน. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. 2557;59(3):179-94.
Forkmann T, Wichers M, Geschwind N, Peeters F, Os VJ, Mainz V, et al. Effects of mindfulness-based cognitive therapy on self-reported suicidal ideation: result from a randomised controlled trail in patients with residual depressive symptoms. Compr Psychiatry 2014;55(8):1883-90. doi:10.1016/j.comppsych.2014.08.043.
Shakland R, Tessier D, Strub L, Gauchet A, Baeyens C. Improving mental health and well-Being through informal mindfulness practice:an intervention study. Applied psychology : health and well be-ing 2021;13(1):63–83. Doi:10.1111/aphw.12216.
ชัชวาล ศิลปกิจ. สติและกระบวนการบำบัด. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. 2557;22(2):122-26.
ดลดาว ปูรณานนท์. บทบาทของสติในนักจิตวิทยาการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแนวพุทธ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 2560;28(1):14-27.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 Roi-Et Provincial Public Health office
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด
บทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิจัย และพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ สํานักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด ถือเป็น ผลงานวิชาการ งานวิจัย วิเคราะห์ ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้ประพันธ์ กองบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็น ด้วยเสมอไป และผู้ประพันธ์จะต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
