Development and Evaluation of a Self-care Behavior Modification of Diabetes Mellitus on High Risk group Program in Urban Medical Centers Roi-Et
Keywords:
Self-care behavior modification, Diabetes mellitus, self-care, High risk groupAbstract
Purpose: To develop and evaluate a self-care behavior modification of diabetes on risk group program in the community responsible by the urban medical center Roi Et Province.
Design: Research and Development
Material and methods: The research were divided into 2 phases. The first phase was to develop a behaviour modification program for diabetes at risk by studying concepts, theories and related research work analyse and synthesize theories of beliefs in health, creating behaviour modification programs, and quality inspection and improvement according to expert a suggestion and phase research two; trial and results were evaluated from 66 subjects that were diabetic risk groups who were eligible for inclusion and elimination criteria and diabetic risk group. Data were collected using interviews and data were analysed by using descriptive statistics and paired t-test at statistical significance level of .05
Main findings: 66 of diabetes mellitus on high risk groups were male (56.7%), mean age 55, marital status (76.7%), diploma education (41.7%), housewife (30.0%), family income of 35,000 baht per month and body mass index (BMI) were over-physical (33.3%). After the intervention, it was found that diabetes high risk groups had more mean health belief scores, compared to before intervention (p <.001) with an mean score of 1.09 (95% CI; 1.02, 1.16) with a higher mean score of self-care knowledge, compared to before intervention (p <.001) with a mean score of 8.43 points (95% CI; 7.28, 9.58) and a mean score of self-care behavior. Compared to before development (p<.001), the mean score was 0.65 points (95% CI; 0.55, 0.74), respectively.
Conclusion and recommendation: Results of this study suggest that a self-care behavior modification program has resulted in diabetes mellitus high risk groups having a healthy belief, increased knowledge and behavior of self-care. It can be used in the holistic care of the risk groups of diabetes. And for better effectiveness, there should be someone in the family of the vulnerable or trusted people. Help supervise, monitor and resolve obstacles to behavior of risk groups participatory and continuous. To prevent and reduce the rate of diabetes in the future.
References
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. คู่มืออาสาสมัครประจำครอบครัว(อสค.) กลุ่มดูแลผู้ป่วยโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (NCDs). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย; 2560.
ขนิษฐา พิศฉลาด, ภาวดี วิมลพันธุ์. ผลของโปรแกรมสนับสนุนการจัดการตนเองต่อการจัดการตนเองดัชนีมวลกายและระดับน้ำตาลในเลือดหลังอดอาหารของผู้ที่มีภาวะเสี่ยงระยะก่อนเบาหวานในชุมชน. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข 2560; 27(1): 47-59.
ดารณี ทองสัมฤทธิ์, กนกวรรณ บริสุทธิ์, เยาวลักษณ์ มีบุญมาก. ผลของการใช้โปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพต่อความสามารถในการดูแลตนเองของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานในตำบลวัดเพลง อำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้าจันทบุรี 2560; 28(1): 26-37.
ถนัต จ่ากลาง. ประสิทธิผลการจัดการสุขภาพประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานจังหวัดขอนแก่น. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 2560; 4(1): 151-62.
พรรนิภา ตุรงค์เรือง. ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของบุคลากรโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย 2561; 8 (2): 192-9.
พรพรรณ ลีลาศสง่างาม, จินตนา จุลทรรศน์ และสุภาพร ใจการุณ. รูปแบบการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพในการป้องกันโรคเบาหวานของกลุ่มเสี่ยงจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น 2562; 16 (1): 274-86.
พัชราวลัย วงศ์บุญสิน. การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคสังคมเสี่ยงภัย มุมมองทางประชากรศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนโยบายวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวตกรรมแห่งชาติ; 2554.
ยุคลธร เธียรวรรณ, มยุรี นิรัตธราดร, ชดช้อย วัฒนะ. ผลของโปรแกรมส่งเสริมการดูแลตนเองต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองและระดับน้ำตาลในเลือดของกลุ่มเสียงโรคบาหวาน. พยาบาลสาร 2555; 39(2): 132-43.
เอกพลากร. รายงานการตรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 4 2551-2552. นนทบุรี: โรงพิมพ์เดอะกราฟิโกซิสเต็มส์; 2553.
สมศักดิ์ มากกลิ่มกูล, พนิตารัชฎามาศ และนวลระหงษ์ ณ เชียงใหม่. การพัฒนารูปแบการป้องกันโรคเบาหวาน และความดันโลหิตสูงของกลุ่มเสี่ยงตำบลอุโมงค์ อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน. วารสารสาธารณสุขล้านนา 2563; 6 (2): 178-81.
สุตาภัทร ประดับแก้ว. การพัฒนาโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อป้องกันโรคเบาหวานและโรคความดันโลหิตสูงของบุคลากรกลุ่มเสี่ยงในสถานศึกษา [วิทยานิพนธ์]. กรุงเทพมหานคร:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2561.
สุรากรี หนูแบน, อารยา ปรานประวิตร, สาโรจน์ เพชรมณี. ผลของการใช้กระบวนการกลุ่มและแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในการป้องกันโรคเบาหวานของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวาน อำเภอวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารบัณฑิตวิจัย 2559; 7(1): 101-14.
สำนักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค. รายงานประจำปี 2558 สำนักโรคไม่ติดต่อกรมควบคุมโรค [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค; 2559 [เข้าถึงเมื่อ 26 พฤศจิกายน 2560]. Gขถึงได้จาก: http://www.thaincd.com/document/file/download/paper-manual/Annual-report-2015.pdf
สำรวย กัลยณี, ศศิวรรณ ทัศนเอี่ยม. ผลของการประยุกต์ใช้หลัก 3อ. 2ส. ร่วมกับแรงสนับสนุน ทางสังคมเพื่อลดความเสี่ยงต่อโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูงของประชาชนกลุ่มเสี่ยงรายใหม่. วารสารราชพฤกษ์ 2562; 17(2): 95-104.
อัมพร ไวยโภคา. การพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพกลุ่มเสียงโรคเบาหวานโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านสันมะนะ ตำบลต้นธง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่ 2556; 14(1): 82-94.
อรุณีย์ ศรีนวล. การประยุกต์ทฤษฎีแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดูแลตนเอง เพื่อป้องกันโรคเบาหวานของประชาชนกลุ่มเสี่ยงในอำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ [วิทยานิพนธ์]. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2548.
Bandara, A. Social Foundations of Thought and Action. New Jersey: Prentice-Hall, lnc. 1986.
Gould, J. Learning theory and classroom practice in the lifelong learning sector. (2nd ed). Exeter: Learning Matters. 2012.
International Diabetes Federation. Diabetes Atlas. Retrieved from www.diabetesatlas.ors. 2015.
Patricia M Kearney, Megan Whelton, Kristi Reynolds, Paul Muntner, k Whelton, Jiang He. Global burden of hypertension: analysis of worldwide data. THE LANCET 2005; 365(9455): 217-23.
Lorig KR, Holman HR. Self-management education: history definition, outcomes, and mechanisms. Ann Behav Med 2003; 26(1): 1–7.
Orem, D. E. Nursing Concept of Practice (4thed.). St Louis: Mosky Year Book. 1991.
Rosenstock, I.M. “The health belief model and preventive health behavior.” Health Education Monographs 1974; 12(2): 329-86.
Tongpeth J. Self-management promoting potential program on blood sugar control and Quality of life among diabetes mellitus type 2. Journal of The Royal Thai Army Nurses 2013; 14(2): 69-78.
Wilcox, S. Fostering self - directed learning in the university setting. Studies in Higher Education 1996. 21(2): 165-176.
Williams, M.V., Baker, D.W., Parker, R.M.,&Nurss, J. R.. Relationship of functional Health literacy to patients' knowledge of their chronic disease. A study of patients With hypertension and diabetes. Arch Inter Med 1998; 158: 166-172.
World Health Organization. Governance: Updating Appendix 3 of the WHO Global NCD Action Plan 2013-2020 [Internet] 2018 [cited 2018 November 26]. Available from: http://www.who.int/ncds/governance/appendix3-update/en/
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด
บทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิจัย และพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ สํานักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด ถือเป็น ผลงานวิชาการ งานวิจัย วิเคราะห์ ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้ประพันธ์ กองบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็น ด้วยเสมอไป และผู้ประพันธ์จะต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
