ผลของกล่องสื่อสารอาการฉุกเฉินตามระดับความรุนแรงสำหรับญาติผู้ป่วยที่รอตรวจ งานอุบัติเหตุฉุกเฉิน โรงพยาบาลปทุมรัตต์จังหวัดร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • มณีรัตน์ แข็งแรง โรงพยาบาลปทุมรัตต์
  • สุพัตรา ไชยสิทธ์
  • ปฏิวัติ โอฆะพนม

คำสำคัญ:

กล่องสื่อสารอาการฉุกเฉินตามระดับความรุนแรง, อาการฉุกเฉินระดับความรุนแรง, ญาติผู้ป่วย

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของกล่องสื่อสารอาการฉุกเฉินตามระดับความรุนแรงสำหรับญาติผู้ป่วยที่รอตรวจที่งานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลปทุมรัตต์  จังหวัดร้อยเอ็ด

รูปแบบการวิจัย: การวิจัยกึ่งทดลอง (Qua-si experimental research )

วัสดุและวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นญาติผู้ป่วยที่นั่งรอตรวจที่งานอุบัติเหตุและฉุกเฉินที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์การคัดเข้าและคัดออก แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองที่ได้รับการเลือกแบบสุ่ม (Randomization) กลุ่มละ 33 คน กลุ่มควบคุมได้รับข้อมูลตามปกติ  กลุ่มทดลองได้รับข้อมูลจากนวัตกรรมกล่องสื่อสารอาการฉุกเฉินตามระดับความรุนแรง  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยกล่องสื่อสารอาการฉุกเฉินตามระดับความรุนแรงและแบบประเมินผลของนวัตกรรมกล่องสื่อสารอาการฉุกเฉินตามระดับความรุนแรงที่ได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  การเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยการรับรู้และเข้าใจต่อการจัดระดับความรุนแรงทดสอบด้วยสถิติ  Paired t- test ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

ผลการวิจัย: กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้และความเข้าใจมากกว่ากลุ่มควบคุมทั้ง 3 ด้านคือด้านการรับรู้เกี่ยวกับกลุ่มอาการเจ็บป่วย  ( p= .003)  ด้านการรับรู้ระดับความรุนแรง (p< .001) และ ด้านการรับรู้ระยะเวลารอคอย (p< .001)

สรุปและข้อเสนอแนะ:กล่องสื่อสารอาการฉุกเฉินตามระดับความรุนแรงส่งผลให้ญาติผู้ป่วยมีการรับรู้และความเข้าใจต่อการจัดระดับความรุนแรงของผู้ป่วยฉุกเฉินสอดคล้องกับการคัดกรองของบุคลากรทางการแพทย์ จึงควรนำไปใช้ในงานอุบัติเหตุฉุกเฉิน

Downloads

Download data is not yet available.

References

กลุ่มกฎหมายการแพทย์ฉุกเฉิน สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. รวมกฎหมาย ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ คำสั่งและหนังสือเวียนที่เกี่ยวข้องกับระบบการแพทย์ฉุกเฉิน. สมุทรปราการ: ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์การพิมพ์; 2561.

สำนักวิชาการแพทย์ กรมการแพทย์กระทรวงสาธารณสุข. MOPH ED. Triage. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี:สำนักวิชาการแพทย์; 2561.

งานอุบัติเหตุฉุกเฉิน. สรุปผลงานประจำปีงบประมาณ 2562. ร้อยเอ็ด: โรงพยาบาลปทุมรัตต์. 2562.

กฤตยา แดงสุวรรณ, ชฎาพร ฟองสุวรรณ, ซารีนา กาเซ็ง, เพลินพิศ ศรีชัย, เบญจพร จีนคง, เรณุกามะแซะ, อรอนงค์ วรรณสกล. การรับรู้ข้อมูลของญาติผู้มารับบริการที่งานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลนราธิวาสราชนครินทร์. วารสารนราธิวาสราชนครินทร์. 2555; 4(2): 16-28.

เอกราช ดีเลิศ, พรพรรณ ประจักษ์เนตร. ผลของนวัตกรรมการสื่อสารเรื่องภาวะโภชนาการเกินที่มีต่อความรู้ทัศนคติและการปฏิบัติตนด้านโภชนาการของเด็กวัยประถมศึกษาตอนปลาย. ใน: ประชุมวิชาการระดับชาติ ประจำปี 2558 คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันบัณฑิตพัฒนศาสตร์; 9 มิถุนายน 2558; ณ คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันบัณฑิตพัฒนศาสตร์.กรุงเทพมหานคร; 2558. หน้า 1-37.

โสภาพันธ์ สะอาด. การพัฒนารูปแบบการให้ความรู้ด้านสุขภาพโดยใช้สื่อเรียนรู้ด้วยตนเองสำหรับผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 2558; 26(2) :หน้า 41-9

ณัฐนันท์ เกตุภาค, วิลาวัณย์ พิเชียรเสถียร, อารีวรรณ กลั่นกลิ่น. ผลของการให้ข้อมูลโดยใช้สื่อวีดิทัศน์ต่อความรู้และการปฏิบัติของผู้ป่วยในการป้องกันการติดเชื้อในโรงพยาบาล. พยาบาลสาร. 2554; 38(3): 98-109.

อรุณ จิรวัฒน์กุล. สถิติทางวิทยาศาสตร์เพื่อการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่2. กรุงเทพ:วิทยาพัฒน์; 2553.

พรรณี ชูทัย เจนจิต. จิตวิทยาการเรียนการสอน. กรุงเทพมหานคร: ต้นอ้อแกรมมี่; 2538.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-06-01