ผลของการใช้ชุดกิจกรรมการพยาบาลต่อการปฏิบัติของพยาบาลและอุบัติการณ์ปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยผู้ใหญ่วิกฤต

บทคัดย่อ

ปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจ (Ventilator-associated pneumonia: VAP) เป็นปัญหาการติดเชื้อที่สำคัญในผู้ป่วยวิกฤต ส่งผลให้เกิดอัตราการเสียชีวิต ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาล และค่าใช้จ่ายในการรักษาที่เพิ่มขึ้น การใช้ชุดกิจกรรมการพยาบาลที่มีประสิทธิภาพจึงเป็นกลยุทธ์สำคัญในการส่งเสริมการปฏิบัติของพยาบาลและลดอุบัติการณ์ของ VAP การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการใช้ชุดกิจกรรมการพยาบาลต่อการปฏิบัติของพยาบาลในการป้องกัน VAP และอัตราการติดเชื้อ VAP ในผู้ป่วยผู้ใหญ่วิกฤต ดำเนินศึกษาในหอผู้ป่วยผู้ใหญ่วิกฤต 6 แห่ง ของโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยผู้ใหญ่วิกฤต คัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 122 คน และผู้ป่วยอายุ 15 ปีขึ้นไปที่ใส่เครื่องช่วยหายใจอย่างน้อย 48 ชั่วโมง จำนวน 2,175 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุดกิจกรรมการพยาบาล แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบสังเกตการปฏิบัติ ซึ่งมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 1 และมีค่าความเชื่อมั่นจากการทดสอบซ้ำโดยคำนวณ    ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในชั้นเท่ากับ 0.80 รวมทั้งแบบเฝ้าระวัง VAP ซึ่งมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.87 และค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาคเท่ากับ 0.85 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การทดสอบไคสแควร์ และการคำนวณอัตราส่วนอุบัติการณ์ พร้อมช่วงความเชื่อมั่นร้อยละ 95

ผลการวิจัย พบว่าหลังใช้ชุดกิจกรรมการพยาบาล การปฏิบัติของพยาบาลเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 73.40 เป็นร้อยละ 89.70 (p < .001) อัตราการติดเชื้อ VAP ลดลง 3.30 เป็น 2.20 ต่อ 1,000 วันใส่เครื่องช่วยหายใจ คิดเป็นการลดลงร้อยละ 34 อัตราส่วนอุบัติการณ์ 0.66 (95% CI = 0.40-1.09, p = .10) ผลการวิจัยนี้สะท้อนให้เห็นประสิทธิผลของชุดกิจกรรมการพยาบาลในการป้องกันปอดอักเสบจากการใช้เครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยผู้ใหญ่วิกฤต ควรมีการส่งเสริมให้พยาบาลปฏิบัติอย่างต่อเนื่องและขยายผลสู่หน่วยงานอื่นเพื่อยกระดับคุณภาพการดูแลผู้ป่วยต่อไป