ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการติดเกมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นใน อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์

บทคัดย่อ

การติดเกมในเด็กและเยาวชนไทยมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นและสร้างผลกระทบต่อการเรียนและก่อปัญหาต่อสังคม การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของพฤติกรรมการติดเกมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในอำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ และศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการติดเกม  กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 488 คน จากโรงเรียน 3 แห่งในพื้นที่ที่มีขนาดต่างกัน โดยใช้การสุ่มแบบง่ายตามสัดส่วนประชากร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบทดสอบข้อมูลทั่วไปและแบบคัดกรองการติดเกม Game Addiction Screening Test (GAST) ของกรมสุขภาพจิต ซึ่งมีดัชนีความตรง 0.68 และ 0.64 มีความเชื่อมั่น 0.92 เหมาะสมสำหรับการคัดกรองพฤติกรรมการติดเกมในเยาวชน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติอ้างอิงวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกอย่างง่ายเพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยศึกษาบางประการกับพฤติกรรมการติดเกม

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 95.51 มีพฤติกรรมการเล่นเกม ร้อยละ 83.42 อยู่ในระดับปกติ ร้อยละ 13.15 มีความคลั่งไคล้ในเกม และร้อยละ 3.52 อยู่ในระดับที่เข้าข่ายติดเกม ซึ่งถือว่าเป็นระดับที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศและเขตเมืองใหญ่ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการติดเกมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< .05) ได้แก่ การพักอาศัยในหอพัก การไม่มีเพื่อนคุยหรือขาดความอบอุ่นในครอบครัว ความขัดแย้งในครอบครัว และการมีเกรดเฉลี่ยต่ำ ข้อค้นพบดังกล่าวควรนำไปพัฒนาเป็นแนวทางการพยาบาลเพื่อลดและป้องกันการติดเกมในนักเรียน โดยการบูรณาการการพยาบาลในงานอนามัยโรงเรียน การพยาบาลครอบครัวและจัดทำโครงการร่วมกับชุมชนพัฒนาทักษะชีวิตของเยาวชนในการลดและป้องกันการติดเกม