การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเสี่ยงภายนอกและการตระหนักรู้ของการเกิดโรคหลอดเลือดสมองกับทัศนคติต่อพฤติกรรมการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบสหสัมพันธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเสี่ยงภายนอกและการตระหนักรู้ของการเกิดโรคหลอดเลือดสมองกับทัศนคติต่อพฤติกรรมการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง โรงพยาบาลเทพรัตน์นครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจง จำนวน 104 คน เก็บข้อมูลระหว่างเดือนมีนาคม ถึง เมษายน พ.ศ. 2567 เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม 4 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 ข้อมูลส่วนบุคคล ส่วนที่ 2 ปัจจัยเสี่ยงภายนอกส่วนที่ 3 การตระหนักรู้เพื่อป้องกันการเกิดโรคหลอดเลือดสมองซ้ำ ส่วนที่ 4 ทัศนคติต่อพฤติกรรมการป้องกันการกลับเป็นซ้ำของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.96, 0.78 และ 0.93 ตามลำดับ และความเชื่อมั่นทั้งหมด เท่ากับ 0.88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเสี่ยงภายนอกกับทัศนคติต่อพฤติกรรมใช้สถิติ Chi- squared test วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการตระหนักรู้กับทัศนคติต่อพฤติกรรมใช้สถิติ Spearman’s rank correlation

ผลการศึกษา พบว่า ความเครียดเป็นปัจจัยเสี่ยงภายนอกเดียวที่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติพฤติกรรมการป้องกันการกลับเป็นซ้ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< .05) ความสัมพันธ์ระหว่างการตระหนักรู้ของการเกิดโรคหลอดเลือดสมองกับทัศนคติต่อพฤติกรรมการป้องกัน พบว่า ความเชื่อ (r= 0.43) และการปฏิบัติตน (r= 0.31) มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับปานกลางกับทัศนคติต่อพฤติกรรมการป้องกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< .01) ในขณะที่ความรู้เกี่ยวกับโรคมีความสัมพันธ์กับทัศนคติต่อพฤติกรรม   การป้องกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p> .05) ข้อเสนอแนะ คือ ทีมสุขภาพควรเน้นการลดความเครียดและเสริมสร้างความเชื่อมั่นในการป้องกันรวมถึงสนับสนุนการปฏิบัติตนที่ถูกต้องควบคู่ไปกับการให้ความรู้เพื่อส่งเสริมทัศนคติที่ดีต่อการป้องกันการกลับเป็นซ้ำ