Modification of Behavior in Food Consumption and Exercise of Elementary School Students with Overweight by The Participation of Family and Community at Primary Schools in The North East of Thailand.

Main Article Content

ธันยกานต์ เอกสัน
วิลาวัณย์ ชมนิรัตน์

Abstract

            This action research was conducted to study behaviors and modification of behaviors in food consumption and exercise of elementary school students with overweight, promoted self-efficacy of overweight students. The participants were 32 in the study, comprising of 4-6 elementary school students with over nutritional status, 32 families of overweight students, 1 school director, 1 teacher who responsibility of students’health, 6 teachers, 4 food vendors in the school and 1 community  leader. There were 4 phases including 1) planning phase      2) implementation phase 3) reflection phase and 4) revised plan phase led to cycle 2. Qualitative data were analyzed using content analysis. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics such as frequency, percentage and mean.


            The result showed that the overweight students had the overall mean score of the perception of self-efficacy, over all of food consumption and exercise behavior that were middle level(x̄  =1.89, 2.76, 2.36). They had inappropriate behaviors including sweet diet, soft drink, spent all time for playing games, watching television, and had just exercise only the physical education hours.  the activities for food consumption and exercise behavior modification of overweight students as follow; 1) The activity to exchange the knowledge and plan to health behavior modification 2) The workshops to educate and promote skill for health behavior modification. 3) The activity to exchange the knowledge with students model. 4) The activity to practice and develop skills for calculating the energy received food and energy used continuously. 5) Support from family caregiver. The home visit activity from health officer and teacher. 6) The school had policy to resolve over nutrition problems. 7) The community had a committee to operating with over nutrition in the community. All participants had corporately all developing process. All the activity created participation by action research led to collaborating with all organizations and they were corporately understand the problems together. besides, they were brain storming and deciding together by using social capital, ability and in the context of a comminity. The evaluation of the result was also revealed as the following; 1) The students with over nutrition had more the mean score of the perception of self-efficacy, over all of food consumption, and exercise behavior that were 0.30, 0.21, 0.23. 2) The overweight students had good nutrition were 10 persons.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Articles

References

1. World Health Organization. 2017. Obesity and overweight. Retrieved January 20, 2018, from http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs311/en.
2. ลัดดา เหมาะสุวรรณ, วิชัย เอกพลากร, นิชรา เรืองดารกานนท์, ปราณี ชาญณรงค์, ภาสุรี แสงศภวนิช, วราภรณ์ เสถียรนพเก้า, ... สุวัฒน์ เบญจพลพิทักษ์. (2552). รายงานการสร้างสุขภาพประชาชนไทย (สุขภาพเด็ก) โดยการตรวจร่างกายครั้งที่ 4 พ.ศ. 2551-2552. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. ค้นจาก http://www.hiso.or.threport health/report/
3. กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. ข้อแนะนำการส่งเสริมกิจกรรมทางกายการลดพฤติกรรมเนือยนิ่งและการนอนหลับสำหรับวัยเรียนและวัยรุ่น(6-17 ปี). นนทบุรี : เอ็นซี คอนเซ็ปต์; 2560.
4. ชุติมา ศิริกุลชยานนท์. โรคอ้วนในเด็กวัยเรียน จากอณูสู่ชุมชน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:หจก. เบสท์ กราฟฟิค เพรส; 2558.
5. นริสรา พึ่งโพธิ์สภ. ภาวะโภชนาการเกินหรือภาวะอ้วน. วารสารประชากรศาสตร์. 2552; 18(2): 69-87.
6. Gable S, Chang Y, Krull JL. Television Watching and Frequency of Family Meals Are Predictive of Overweight Onset and Persistence in a National Sample of School-Aged Children. Journal of the American Dietetic Association .2007; 107(1): 53-61.
7. กลุ่มงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม. สรุปรายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ 2560. กาฬสินธุ์: โรงพยาบาลสามชัย. (เอกสารอัดสำเนา); 2560.
8. Bandura A. Self-efficacy: The exercise of control. Freeman NYWH, editor. New York: W. H. Freeman; 1997.
9. กำไลรัตน์ เย็นสุจิตร และภัสรา คิรินทร์ภาณุ.ประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อพฤติกรรมการรับประทานอาหาร การออกกำลังกาย และภาวะโภชนาการของนักเรียนประถมศึกษา. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก. 2556; 24(1): 71-83.
10. เสาวนีย์ ชูจันทร์, วนลดา ทองใบและ จีราภรณ์ กรรมบุตร. ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนและการสนับสนุนจากครอบครัวต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของเด็กวัยเรียนตอนปลายที่มีภาวะน้ำหนักเกิน. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีกรุงเทพ. 2559; 32: 31-43.
11. Kemmis, S & McTaggart, R. The Action Research Planer (3rd ed.). Victoria : Deakin University. 1988.
12. Bandura, A. Self-Efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological review. 1977; 34(2): 191-215.
13. เครือวัลย์ ปาวิลัย. ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการ บริโภคอาหารของนักเรียนที่มีภาวะโภชนาการเกินเกณฑ์มาตรฐานในนักเรียนระดับชั้นประถม ศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา (บางเขน). วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตร์ มหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์; 2550.
14. ศิริพร ขัมภลิขิต, และจุฬาลักษณ์ บารมี. คู่มือการสอนการสร้างเสริมสุขภาพในหลักสูตร พยาบาลศาสตร์บัณฑิต. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัย ขอนแก่น; 2555.
15. สุนีย์ ปิ่นทรายมูล. ผลของการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการออกกำลังกายและการบริโภคอาหารที่เหมาะสมในนักเรียนประถมศึกษาที่มีน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐาน อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์. วิทยานิพนธ์หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2552.