การพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน

กรณีศึกษาตําบลกลันทา จังหวัดบุรีรัมย์

ผู้แต่ง

  • ณรงค์กร ชัยวงศ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ณิชาภัทร มณีพันธ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ศิริเพ็ญ อำไพพิศ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • สุมาลา สว่างจิต คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ฐาปนีณัฐ ศิรเฉลิมพงศ์ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านโคกกลาง

คำสำคัญ:

รูปแบบ, การสร้างความสุข , ผู้สูงอายุ, การมีส่วนร่วมของชุมชน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมของชุมชน ร่วมกับกระบวนการพัฒนารูปแบบกิจกรรม มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขสำหรับผู้สูงอายุในชุมชน ตำบลกลันทา อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนและภาคีเครือข่าย การดำเนินการวิจัย ประกอบด้วย 3 ระยะ ได้แก่ (1) การวิเคราะห์ความสุข คุณภาพชีวิต และบริบทปัจจัยที่เกี่ยวข้องของผู้สูงอายุ (2) การพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนตามกรอบแนวคิดความสุขเชิงบวก PERMA Model และ (3) การทดลองใช้และประเมินผลรูปแบบ โดยการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มเป้าหมายประกอบด้วยผู้สูงอายุตำบลกลันทา กลุ่มภาคีเครือข่ายบริการสุขภาพ และผู้นำชุมชน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบประเมินสุขภาพจิตผู้สูงอายุฉบับสั้น แบบประเมินคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบ ตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือ ความเชื่อมั่นเท่ากับ .93, .95 และ .86 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สถิติพรรณนา วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา วิเคราะห์เปรียบเทียบโดยสถิติทีอิสระ

ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุส่วนใหญ่มีความสุขในระดับเท่ากับคนทั่วไป (ร้อยละ 63.08) และมีคุณภาพชีวิตโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 70.80) รูปแบบสร้างความสุขที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยชุดกิจกรรมความสุข 5 มิติ ได้แก่ สุขกาย สุขใจ สุขสังคม สุขปัญญา และสุขเศรษฐกิจ ผลการทดลองใช้รูปแบบ พบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสุข สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t(40) = 5.76, p< .001) และผลการประเมินความพึงพอใจต่อการใช้รูปแบบ พบอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.58, SD = 0.56) สรุปได้ว่ารูปแบบการสร้างความสุขที่พัฒนาขึ้น สามารถส่งเสริมความสุขของผู้สูงอายุได้อย่างมีประสิทธิผล ควรนำไปส่งเสริมความสุขและเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2558). เครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL-BREF-THAI). https://catalog.dmh.go.th/dataset/whoqol-bref-thai

กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2560). การศึกษาประสิทธิผลโปรแกรมสร้างสุข 5 มิติสำหรับผู้สูงอายุ. สำนักส่งเสริมและพัฒนาสุขภาพจิต.

กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2566). แบบประเมินสุขภาพจิตผู้สูงอายุ ฉบับสั้น (T-GMHA-15). https://mhc11.dmh.go.th/tester/4995/

ณรงค์กร ชัยวงศ์, ณิชาภัทร มณีพันธ์, สุกัญญา บุรวงศ์, ถาวรีย์ แสงงาม, และปัณณทัต บนขุนทด. (2567). การพัฒนานวัตกรรมทางสังคมด้วยกระบวนการชุมชนเพื่อสร้างสุขภาวะผู้สูงอายุ ตำบลกลันทา อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 18(3), 957-973.

ณรงค์กร ชัยวงศ์, รัชนี ผิวผ่อง, เพิ่มพูล บุญมี, และเยี่ยม คงเรืองราช. (2564). การสร้างสุขภาวะผู้สูงอายุในชุมชนด้วยต้นกล้าพยาบาลกับครอบครัวอุปถัมภ์: กรณีศึกษาชุมชนตำบลกลันทา อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 29(3), 357-370.

ดุษฎี อายุวัฒน์, จงรักษ์ หงษ์งาม, เกศินี สราญฤทธิชัย, รักชนก ชำนาญมาก, วณิชชา ณรงค์ชัย, และณัฐวรรธ อุไรอำไพ. (2562). ความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารภาษา ศาสนาและวัฒนธรรม, 8(1), 136-155.

ถาวรีย์ แสงงาม, ปัณณทัต บนขุนทด, ณรงค์กร ชัยวงศ์, ณิชาภัทร มณีพันธ์, และเพ็ญพิศ นุกูลสวัสดิ์. (2568). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาวะของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนแห่งหนึ่ง อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารพยาบาลทหารบก, 26(2), 272-280.

ประคอง กรรณสูตร. (2538). สถิติเพื่อการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พัทธนันท์ เลิศคุณอธินนท์. (2565). ไทเก๊ก: ศาสตร์แห่งความสมดุลของชีวิต. ศิลปศาสตร์ปริทัศน์, 17(2), 175-189.

มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2567). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2567. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

วรวรรณ์ ทิพย์วารีรมย์, แสงเดือน อภิรัตนวงศ์, และนิศากร โพธิมาศ. (2565). ปัจจัยทำนายความสุขของผู้สูงอายุในชุมชนวังชมภู จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและวิทยาลัยการสาธารณสุขภาคใต้, 9(1), 94-106.

วลัยพร นันท์ศุภวัฒน์. (2561). การพยาบาลผู้สูงอายุความท้าทายกับภาวะประชากรผู้สูงอายุ. ขอนแก่นการพิมพ์.

วิภาดา กาญจนสิทธิ์, และยุภาพร ม่วงนิล. (2568). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุด้วยนวัตกรรมทางการพยาบาลโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ,10(4), 285-294.

สังวาล จ่างโพธิ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยชุมชนมีส่วนร่วม ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 7(2), 165-183.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). รายงานผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567 ระดับจังหวัด. กลุ่มบริการและเผยแพร่ข้อมูลสถิติ กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). การประเมินผลกระทบและความยั่งยืนของการบริโภคของผู้สูงอายุภายใต้ระบบบำนาญของประเทศไทย. https://www.nesdc.go.th/download/policy-brieft/

Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225

Bartram, D. (2023). Is happiness u-shaped in age everywhere? a methodological reconsideration for Europe. National Institute Economic Review, 263, 61–75. doi:10.1017/nie.2022.1

Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavior dciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum.

Hone, L., Jarden, A., & Schofield, G. (2020). Psychosocial correlates of flourishing and wellbeing among older adults: A systematic review. European Journal of Ageing, 17(4), 445–459.

Israel, B. A., Schulz, A. J., Parker, E. A., & Becker, A. B. (1998). Review of community-based research: assessing partnership approaches to improve public health. Annual Review of Public Health, 19, 173–202. https://doi.org/10.1146/annurev.publhealth.19.1.173

Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.

World Health Organization. (2002). Active ageing: A policy framework. https://extranet.who.int/agefriendlyworld/wp-content/uploads/2014/06/WHO-Active-Ageing-Framework.pdf

World Health Organization. (2021). Decade of healthy ageing: Baseline report. https://www.who.int/publications/i/item/9789240017900

Yuen, E. Y. N., Knight, T., Ricciardelli, L. A., & Burney, S. (2018). Health literacy of caregivers of adult care recipients: A systematic scoping review. Health & Social Care in the Community, 26(2), e191–e206. https://doi.org/10.1111/hsc.12368

กรอบแนวคิดการวิจัย

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

ชัยวงศ์ ณ., มณีพันธ์ ณ., อำไพพิศ ศ., สว่างจิต ส., & ศิรเฉลิมพงศ์ ฐ. (2026). การพัฒนารูปแบบการสร้างความสุขของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน: กรณีศึกษาตําบลกลันทา จังหวัดบุรีรัมย์. ราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์, 16(2), 176–193. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/bcnsurin/article/view/285068

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย