Experience of Stigmatization of People with HIV and Good Practice among People with HIV To Reduce Self-stigma when Coming to the Hospital

Main Article Content

Boonrada Namkaew
Kittiporn Nawsuwan

Abstract

  This research is a mixed method. The objective of this study was to study the stigmatization experience and best practices among people with HIV in order to reduce self-stigmatization when attending hospital services. The research was conducted in 2 phases. Phase 1 studied the stigmatization experience of HIV-infected persons. Receiving antiretroviral drugs at a hospital In Songkhla, 59 people using a specific sample sampling method the data collection tool was the HIV co-living questionnaire. Data were analyzed by descriptive statistics for phase 2, to study good practices of people with HIV that can reduce self-stigma. The respondents were ten self-stigmatized HIV infected individuals. Data were collected through in-depth interviews and analyse the data through content analysis. The study found that quality of life.


  1. The experience of stigmatization was categorized in three areas: 1) Self-stigma, findings were 1.1) Most HIV-infected people avoid going to health facilities near their homes. 64.7% of their fear of being disclosed of their HIV status; and 1.2) HIV-infected people, embarrassed and afraid of service providers looking at or gossiping themselves; 2) Stigmatization from those around them. The findings were that most family members had never shown a 78% disdainful attitude and 3) Stigmatization by the health care provider. "Do not have children" because they are infected with HIV 30 percent.


  2. Good practices for people with HIV that can reduce self-stigma when coming to the hospital. The main finding is self-transformation. Which consists of 3 sub-issues: personal lifestyle adjustments the change of ideas and adaptation to society


  Therefore useful for public health workers to apply the research results to the design of activities in the care of HIV-infected patients in both hospital clinics and district health promotion hospitals for HIV-infected persons. Can log in quickly Reduce the spread of infection and people with HIV have a better quality of life. 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Namkaew บ., & Nawsuwan ก. . (2021). Experience of Stigmatization of People with HIV and Good Practice among People with HIV To Reduce Self-stigma when Coming to the Hospital: . Journal of Boromarajonani College of Nursing, Surin, 11(2), 17–31. Retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/bcnsurin/article/view/246187
Section
Research Article

References

กองควบคุมโรคเอดส์ วัณโรคและโรคติดต่อทางเพสสัมพันธ์. (2558). คู่มือการสำรวจการตีตราและเลือกปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับเอชไอวีในสถานบริการสุขภาพ “ในกลุ่มผู้รับบริการสุขภาพ”. นนทบุรี: หกหนึ่งเจ็ดจำกัด.

กนกวรรณ สาธุอยู่ศิริกุล, ฐิรชัย หงส์ยันตรชัย และปวิธ สิริเกียรติกุล. (2562). ผลการบำบัดความคิดและพฤติกรรมที่มีต่อการลดการตีตราในผู้ติดเชื้อเอชไอวีและเอดส์ในโรงพยาบาลบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารรัชต์ภาคย์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 13(31), 171-178.

กัลยาณี จันธิมา, ศิวะยุทธ สิงห์ปรุ และบุญสวย ชัยสถิตกุล. (2560). สถานการณ์การตีตราและเลือกปฏิบัติจากเอชไอวีในเขตสุขภาพที่ 9. วารสารวิชาการ สคร.9, 26(1), 13-24.

จิราพร จิระสถิตย์. (2560). การรับรู้การตีตราจากสังคมและปัจจัยบางประการที่มีอิทธิพลต่อความว้าเหว่ในผู้ติดเชื้อเอชไอวี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น.

ชนิกา ศรีราช. (2559). พฤติกรรมการกินยาต้านไว้ของผู้ติดเชื้อเอชไอวี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะสาธารณสุขศาสตร์, สาขาวิชาเอกการจัดการการสร้างเสริมสุขภาพ. ปทุมธานี.

ฟูซียะห์ หะยี. (2551). ผลของโปรแกรมการจัดการอาการที่ผสมผสานการนวดด้วยน้ำมันหอมระเหยต่อความเหนื่อยล้าในผู้ติดเชื้อเอชไอวี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, คณะพยาบาลศาสตร์, ภาควิชาการพยาบาลศัลยศาสตร์. สงขลา.

ณัฐพร ลีนวิภาต, และทวารัตน์ โคตรภูเวียง. (2562). คุณภาพชีวิตของผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่ได้รับยาต้านไวรัสเอชไอวีจังหวัดขอนแก่น. วารสารควบคุมโรค, 27(1), 1-11.

ทัศนีย์วรรณ สกุลแก้ว. (2558). การรับรู้ความต้องการการดูแลตนเองและพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่มีสุขภาพดี. วาสารการพยาบาลและการดูแลดูแลสุขภาพ, 33(2), 132-141.

ทองดาริณี เมียสพรม,ปรีย์กมล รัชนกุล และพวงผกา คงวัฒนานนท์. (2556) ประสบการณ์การดูแลตนเองของวัยรุ่นผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ที่ได้รับยาต้านไว้ฯ. วารสารสมาคมพยาบาลฯ สาขาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 31(3), 58-67.

พรนิภา หาญละคร, สมใจ รัตนมณี และประกอบ ขันทอง. (2556). ผลของกลุ่มบำบัดแบบปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมร่วมกับการฝึ สมาธิต่อความซึมเศร้าและคุณภาพชีวิตในผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วยเอดส์. วารสารสมาคมพยาบาลฯ สาขาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 31(1), 132-141.

ศิลธรรม เสริมฤทธิรงค์, พจนา ธัญญกิตติกุล และชุติวัลย์ พลเดช. (2561). ผลของการตีตราต่อผู้เป็นโรคเรื้อนวัณโรคและผู้ติดเชื้อเอชไอวี/ผู้เป็นโรคเอดส์. วารสารควบคุมโรค, 44(1), 19-29.

Corrigan, P. W., Watson, A. C., & Sells, M., (2007). Self-stigma in people with mental illness. Schizophrenia Bulletin, 33(6), 1312-1318.

Eshetu, D. A., Woldeyohannes, S. M., Kebede, M. A., Techane, G. N., Gizachew, K. D., Tegegne, M. T., & Misganaw, B. T. (2015). Prevalence of Depression and Associated Factors among HIV/ AIDS Patients Attending ART Clinic at Debrebirhan Referral Hospital, North Showa, Amhara Region, Ethiopia. Clinical Psychiatry, 1(1). DOI: 10.21767/2471-9854.100003.

Goffman, E. (1963). Stigma: Note on the management of spoiled identify. Englewood cliffs: N.J. Prentice Hall.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607 – 610.

Miller, W. L.& Crabtree, B. F., (1992). Primary Care Research: A Multimethod Typology and Qualitative Road Map. In B.F. Crabtree & W. L., Miller (Eds.), Doing Qualitative Research, (pp. 3-28). Newbury Park: SAGE.

Stoltz, P. G. (1997). Adversity quotient: Turning obstacles into opportunity. New York: John Wiley & Sons.

Social Research Institute. (2017). Employment discrimination to people with HIV infection Retrieved from: http://library.nhrc.or.th/ulib/document/Fulltext/F07989.pdf