Effects of Self-Management Programs on Hemoglobin A1C Levels and Quality of Life in People with Diabetes Mellitus in the District of Kanghhro Hospital, Chaiyaphum Province

Main Article Content

Ananya Lalun
Bootsaporn Wirunphan

Abstract

This research was a quasi-experimental study. The objectives of this study were to study the effect of a self-management program on hemoglobin A1C (HbA1C), quality of life, and self-management behaviors among patients with type 2 Diabetics Mellitus (DM) in the area of responsibility of Kangkhro Hospital, Chaiyaphum Province. The sample consisted of 60 peoples with type 2 DM, divided into an experimental and control group, with 30 each. The control group received routine care in the chronic disease clinic and the experimental group received a 12-week self-management program. The research tool was a self-management behavior questionnaire, Hemoglobin A1C levels record form, and quality of life questionnaire. Data were analyzed by frequency, percentage, mean, standard deviation, and Independent t-test.


The results of the study revealed that after receiving the program, the experimental group had a statistically significant better mean of self-management behavior than before receiving the program. Moreover, an experimental group has a higher level of self-management behavior than the control group (p=0.00). The mean Hemoglobin A1C level was statistically significantly better than the control group. However, the experimental group and the control group had an overall quality of life in all aspects at a moderate level. This program has shown the effectiveness of self-management in controlling blood sugar levels among people with DM resulting in both health and quality of life. Therefore, this program should implement in people with DM who are unable to control accumulated blood glucose levels.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article

References

กระทรวงสาธารณสุข, กองโรคไม่ติดต่อ. (2563). จำนวนอัตราป่วย ตาย ปี 2559-2562. สืบค้นจาก
http://thaincd.com/2016/mission/documents-detail.

กฤตกร หมั่นสระเกษ, ทัศนีย์ รวิวรกุล และสุนีย์ ละกำปั่น. (2562). ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ใช้อินซูลิน. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชนนีนครราชีมา, 25(2), 87-103.

โชติกา สัตนาโค และจุฬาภรณ์ โสตะ. (2560). ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองเพื่อควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ระดับน้ำตาลในเลือดสูง. วารสารการพยาบาลและการศึกษา, 10(4), 32-74.

นงณภัทร รุ่งเนย, ศิริพร ครุฑกาศ, เยาวลักษณ์ มีบุญมาก, นงคราญ บุญอิ้ง และน้ำฝน วิชิรรัตนพงษ์เมธี.
(2560). การอธิบายความเจ็บป่วยของผู้สูงอายุโรคเบาหวานชนิดที่ 2. ราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์, 7(1), 20-30.

บุญจันทร์ วงศ์สุนพรัตน์, ฉัตรประอร งามอุโฆษ และน้ำเพชร สายบัวทอง. (2551). การควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน ภายหลังเข้าโครงการอบรมความรู้การจัดการเบาหวานด้วยตนเองแบบกลุ่ม.รามาธิบดีพยาบาลสาร, 14(3), 289-297.

ปรางค์ บัวทองคำวิเศษ, ดวงกมล ปิ่นเฉลียว และสุทธีพร มูลศาสตร์. (2560). ประสิทธิผลของโปรแกรมการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในตำบลท่าก๊อ อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย. วารสารพยาบาลตำรวจ, 9(1), 105-116.

ภาวิณี ชุ่มเฉียง, ปิ่นหทัย ศุภเมธาพร และณิชกานต์ ทรงไทย. (2561). ผลของโปรแกรมสนับสนุนการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมสุขภาพและดัชนีมวลกายในกลุ่มเสี่ยงเบาหวาน. วารสารการพยาบาลการสาธารณสุขและการศึกษา, 19(1), 108-119.

วิโรจน์ เจียมจรัสรังษี. (2556). กรอบแนวคิดการสนับสนุนการจัดการดูแลตนเองในคลินิกสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริม. จุฬาลงกรณ์เวชสาร, 57(3), 279-291.

วงเดือน ฦาชา, สุชัญญา เบญจวัฒนานนท์, กาญจนา เปสี และพนิตนาฏ รักษ์มณี. (2554). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยเบาหวาน โรงพยาบาลชัยภูมิ. วารสารกองการพยาบาล, 38(1), 31-41.

ศุภรัฐ พูนกล้า และสุขสิน เอกา. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในชุมชน. ราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์, 9(1), 30-45.

ศรีบุศย์ ศรีไชยจรูญพงศ์, ธวัชชัย อินทะสร้อย, อภิญญา เพชรวิสัย และรุ่งทิพย์ ไพศาล. (2559). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเชียงเครือโพธิ์ชัย ตำบลเชียงเครือ อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร. วารสารวิชาการสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น, 23(3), 23-33.

สุมาลี หงษาวงศ์. (2562). โปรแกรมการจัดการตนเองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 28(3), 411-417.

สาวิตรี นามพะธาย. (2561). ผลของโปรแกรมการจัดการโรคเบาหวานด้วยตนเองต่อพฤติกรรมการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดและค่าน้ำตาลเฉลี่ยสะสมในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ควบคุมไม่ได้. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

อุมาลี ธรศรี, พัชราณี ภวัตกุล, มณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์ และกานดาวสี มาลีวงษ์. (2561). โปรแกรมการส่งเสริมโภชนาการ : ลดหวาน มัน เค็ม ประยุกต์การกำกับตนเองและแรงสนับสนุนจากครอบครัวในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2. วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 48(3), 284-295.

อรพินท์ สีขาว. (2559). การจัดการโรคเบาหวาน (พิมพ์ครั้งที่3). กรุงเทพฯ : เอ็ม แอนด์ เอ็ม เลเซอร์ พริ้นต์

Kanfer,F., & Gaelick, L, (1991). Self-Management methods. In F. Kanfer, & A. Goldstein (Eds), Helping people change: A text-book of methods (4th ed., pp. 305-360). New York: Pergamon Press.

Wood, F.G., Alley, E., Baer, S., & Johnson, R. (2015). Interactive Multimedia Tailored to Improve Diabetes Self-Management. The Nursing clinics of North America, 50, 565–576.

World Health Organization, (2021). Diabetes. Retrieved from https://www.who.int/news- room/fact-sheets/detail/diabetes.