Development of Mental Health and Psychiatric Nursing Practicum Instructional Model to Enhance Problem-Solving Skill of Nursing Students

Main Article Content

ภาสินี โทอินทร์
อัญชลี สารรัตนะ
ปนัดดา ญวนกระโทก

Abstract

         The purposes of this study were 1) to develop of mental health and psychiatric nursing practicum instruction model to enhance problem solving skills of nursing students and 2) to evaluate the quality of the learning model. This research was divided into 2 phases. Phase I, the component of 1) contextual study and synthesize the draft e instruction model, it consisted of survey research and documentary to be instruction model 2) focus group; constructing and testing the efficacy of the instructional model; Phase 2: studying the results from the pre-experimental instructional model, with a sample of 24 nursing students; They were selected by Purposive Sampling. The design of this study pre-experiment design study with only one experimental group measuring the problem solving ability and learning achievement by one-shot case study. There were 2 kinds of instruments used in this study: 1) 5 Knowledge Management Plans, teaching session for 10 hours, and 2) evaluation tool which included the problem solving ability scale and learning achievement test. Statistic used for data analysis were mean, standard deviation and one sample t-test. The results showed the components of the instruction model consisted of (1) principles, (2) objective, (3) instructional procedure, and (4) evaluation. While the instructional procedure focused on 4 steps called the “OPMA Model”  ; (1) Orientation, (2) Planning, (3) Monitoring, and (4) Assessment and evaluation. In addition, the efficiency of the instructional model consist of (1) Problem – solving abilities of nursing students after being taught by the instructional model were higher than the pre-test. Seventy-five percentage of the sample passed the criteria of 60 percentage of learning achievement. (2) Knowledge of test abilities were higher than the pre-test. Eighty - three percent of the twenty samples pass the criteria of 60 percent of test. (3) The experiment group had significant difference in average of problem solving skill examination and it was higher than the pre-test (p = 0.05). (4) The experiment group had significant difference in average of test and it was higher than the pre-test (p = 0.01).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 2 พ.ศ. 2545 และฉบับที่ 3 พ.ศ.2553. สืบค้นจาก http:www.moe.go.th/moe/th/home

จิราวัลณ์ วินาลัยวนากุล. (2558). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนโดยใช้ยุทธวิธีอภิปัญญาที่ส่งเสริมความ สามารถในการถ่ายโยงความรู้และการแก้ปัญหาทางการพยาบาลของนิสิตพยาบาล. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2553). การจัดการเรียนรู้แนวใหม่: ทฤษฎีแนวปฏิบัติและหลักการวิจัย. นนทบุรี: สหมิตรปริ๊นติ้ง.

ดรุณี รุจกรกานต์. (2557). เอกสารประชุมเชิงปฏิบัติการ เรื่องการพัฒนาหลักสูตรพยาบาลศาสตร์ (มคอ.2) ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี และการพัฒนา. กรุงเทพฯ: Test Blueprint.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2560). ทักษะ 7C ของครู 4.0 กับ PLC สร้างเด็กศตวรรษที่ 21 . กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วันเพ็ญ ยอดคง. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างความถนัดเฉพาะวิชาชีพพยาบาลเชาวน์ปัญญาและความสามารถในการเผชิญอุปสรรค จริยธรรมในวิชาชีพกับความสามารถในการแก้ปัญหาทางการพยาบาลชองนักศึกษาพยาบาล. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครรินทรวิโรฒ.

วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุดรธานี. (2559). รายงานพฤติกรรมผู้ประเมินตนเอง ปี 2559. สืบค้นจาก https://www.bcnu.ac.th/bcnu

สภาการพยาบาล. (2558). ผลสอบวัดความรู้เพื่อขอรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพผดุงครรภ์ชั้น 1. สืบค้นจาก https://www. tnmc.or.th/news/141

ศุภวดี แถวเพีย, สิวาพร พานเมือง, นงลักษณ์ คำสวาสดิ์, กัญญาพัชร เบ้าทอง, กัญยา ทูลธรรม, ศิริพร ภูษี และสุวิมล พุทธบุตร. (2557). รายงานวิจัยเรื่องการศึกษารูปแบบการจัดการเรียนการสอนตามสภาพจริงต่อสมรรถนะด้านการพยาบาล ผดุงครรภ์ของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต ชั้นปีที่ 3 รุ่นที่ 28 วิทยาลัย- ศรีมหาสารคาม. มหาสารคาม: วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม.

Aronson, B., Rosa, J., Anfinson, J., & Light, N. (1997). Teaching tools: A simulated clinical problem solving experience. Nurse Educator, 22(16), 17-19.

Best, J.W., & Kahh, J.V. (1986). A Wide variety of methodologies including descriptive, experimental and quasi-experimental research, 181.

Butler, D.L., & & Winne, P.H. (1995). Feedback and Self-regular Learning: A Theoretical Synthesis. Review of Education Research, 65(3), 245-281.

Cholowski, K., Chan, L.K. (2004). Cognitive factors in student nurse" clinical problem solving. PubMed, 10 (1), 85-95.

Cinar, N,, Sozeri, C., Sahin, P., Cevahir, R., & Say, M. (2010). Problem solving skills of the nursing and midwifery Students and influential factors. Revista Eletronicade Enfermagem, 12(4), 601-606.

Joyce, B,, & Weil, M. (2000). Models of Teaching. (6th ed.) New Jersey : Prentice Hall.

Kuhn, D., & Dean, D. (2004). Metacognition: A bridge between cognitive psychology and educational practice. Theory into Practice, 43, 268-273.

Mayer, R.E. (1998). Cognitive, metacognitive, and motivational aspects of problem solving. Instructional Science, 26, 49-63.

Schunk, D.H., & Zimmerman, B.J. (Eds.) (1998). Self-regulated learning: From teaching to self-reflective practice" New York: Guiford Press.