ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ไฟฟ้าในวัยรุ่น อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี

บทคัดย่อ

ความเป็นมา: การเพิ่มขึ้นของการใช้บุหรี่ไฟฟ้าในกลุ่มนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นมีสาเหตุมาจากความอยากรู้อยากลอง พวกเขามองว่าบุหรี่ไฟฟ้าปลอดภัยกว่าบุหรี่แบบดั้งเดิม และมักขาดทักษะในการปฏิเสธเนื่องจากแรงกดดันจากเพื่อน วัยรุ่นมักไม่ตระหนักถึงความเสี่ยงและขาดความมั่นใจที่จะปฏิเสธ ซึ่งส่งผลต่อการปกป้องตนเอง ดังนั้น การทดสอบโปรแกรมเพื่อป้องกันการใช้บุหรี่ไฟฟ้าโดยการเสริมสร้างความตระหนักรู้และความมั่นใจในตนเองจึงเป็นสิ่งสำคัญ

วิธีดำเนินการวิจัย: การวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือวัยรุ่นอายุ 12-15 ปี จากโรงเรียนขยายโอกาสในอำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 64 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและควบคุม กลุ่มละ 32 คน กลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรม กลุ่มควบคุมได้รับการสอนสุขศึกษาตามหลักสูตรโรงเรียน เครื่องมือเก็บข้อมูลได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบวัดพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ไฟฟ้า เครื่องมือทดลองคือโปรแกรมเสริมสร้างพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ไฟฟ้าของวัยรุ่น 6 กิจกรรม ดำเนินกิจกรรม 2 ครั้งต่อสัปดาห์ ครั้งละ 60 นาที ที่ผู้วิจัยสร้างและตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ แบบวัดพฤติกรรมการป้องกันการ สูบบุหรี่ไฟฟ้า ได้ค่าความตรง .79 ค่าความเชื่อมั่น .92 โปรแกรมเสริมสร้างพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ไฟฟ้าของวัยรุ่น ค่าความตรง .75 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างคู่และ                    การทดสอบทีแบบกลุ่มตัวอย่างอิสระ

ผลการวิจัย: พบว่า คะแนนเฉลี่ยของพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ไฟฟ้าของวัยรุ่นกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05 ) และพบว่า คะแนนเฉลี่ยของพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ไฟฟ้าของวัยรุ่นกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรมสูงขึ้นกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05 )

สรุป: ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าผู้เข้าร่วมมีความตระหนักและมีการรับรู้ความสามารถในพฤติกรรมของตนเองต่อการป้องกันการสูบบุหรี่ไฟฟ้าได้อย่างเป็นรูปธรรม