ประสิทธิผลของรูปแบบการสร้างเสริมพฤติกรรมป้องกัน การบริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการสร้างเสริมพฤติกรรมป้องกันการบริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในกรุงเทพมหานคร โดยประยุกต์ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนและการรู้เท่าทันสื่อ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีพฤติกรรรมเสี่ยง คัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย จากโรงเรียนในพื้นที่กรุงเทพมหานคร แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและเปรียบเทียบกลุ่มละ 30 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยกลุ่มทดลองได้รับรูปแบบการสร้างเสริมพฤติกรรมป้องกันการบริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์เป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 60 นาที ส่วนกลุ่มเปรียบเทียบได้รับความรู้จากการเรียนสุขศึกษา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามก่อนและหลังการทดลอง วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยเจตคติในการไม่บริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมไม่บริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ การรู้เท่าทันสื่อโฆษณาบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ และความตั้งใจใฝ่พฤติกรรมป้องกันการบริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ที่สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มหลังการทดลอง พบว่า คะแนนเฉลี่ยเจตคติในการไม่บริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ การรับรู้ความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมไม่บริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ การรู้เท่าทันสื่อโฆษณาบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ และความตั้งใจใฝ่พฤติกรรมป้องกัน การบริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า รูปแบบการสร้างเสริมพฤติกรรมป้องกันการบริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่สร้างขึ้นสามารถส่งเสริม ให้เกิดความตั้งใจใฝ่พฤติกรรมป้องกันการบริโภคบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ดีขึ้น