Development of a Health Behavior Modification Model Using the PKR Model for At-Risk Groups of Diabetes and Hypertension in Phrom Khiri District, Nakhon Si Thammarat Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Background: Diabetes mellitus and hypertension are major global public health problems. These diseases adversely affect quality of life and may lead to severe complications. Studies conducted in Thailand have shown that disease control rates remain below established standards.
Objectives: To develop and evaluate the effectiveness of the PKR Model, a health behavior modification model for individuals at risk of diabetes and hypertension in Phrom Khiri District, Nakhon Si Thammarat Province.
Methods: This action research used the Planning–Action–Observation–Reflection (PAOR) process to develop the PKR Model. The sample comprised 92 participants, equally assigned to an experimental group and a control group, with 46 participants in each group. The experimental group received care based on the PKR Model, which included collaborative goal setting, knowledge provision, and continuous reinforcement, while the control group received standard care. Data were collected using questionnaires, in-depth interviews, and measurements of health indicators. The data were analyzed using paired-samples t-tests and independent-samples t-tests.
Results: Participants receiving the PKR Model demonstrated statistically significant improvements in health indicators (p<0.001). Mean blood glucose levels decreased by 17.89 mg/dL, systolic blood pressure decreased by 7.61 mmHg, diastolic blood pressure decreased by 11.44 mmHg, and waist circumference decreased by 2.58 cm. Participants also reported a high level of satisfaction with the model.
Conclusion: The PKR Model was effective in promoting self-management and improving health indicators among individuals at risk of diabetes and hypertension. The model was appropriate for the community context and may be adapted for implementation in other settings or among populations at risk of other chronic diseases.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี และคณาจารย์ท่านอื่น ในวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
References
นิทัศน์ ชินบุตร. (2566). โปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวานรายใหม่ที่มารับบริการในคลินิกเบาหวาน โรงพยาบาลพนมไพร อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ, 8(4), 29–37.
มะลิ ไพฑูรย์เนรมิต, ยุวลักษณ์ นราโชติกา, และนิรันดร์ เชี่ยวชาญชัยกุล. (2564). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพฤติกรรมสุขภาพในกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงด้วยกระบวนการจัดการความรู้. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 30(1), 33–43.
วารีย์ นงนุช. (2564). ผลของโปรแกรมการดูแลสุขภาพผู้ป่วยโรคเบาหวานรายใหม่ที่มีต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพ พฤติกรรมการดูแลสุขภาพ และระดับน้ำตาลสะสมในเลือด (HbA1c). วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ, 2(1), 29–36.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรรมราช. (2568). Health Data Center (HDC): รายงานมาตรฐาน จังหวัดนครศรีธรรมราช. กระทรวงสาธารณสุข. https://hdc.moph.go.th/nst/public/main
อนันต์ กมลน้อย. (2568). ประสิทธิผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ ด้วยกระบวนการมีส่วนร่วม ของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานในโรงพยาบาลศรีนคร จังหวัดสุโขทัย. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนอร์ทเทิร์น, 6(2), 49–71.
Aekplakorn, W., Chariyalertsak, S., Kessomboon, P., Assanangkornchai, S., Taneepanichskul, S., Goldstein, A., Cazabon, D., Neelapaichit, N., & Aimiosior, O. (2024). Trends in hypertension prevalence, awareness, treatment, and control in the Thai population, 2004 to 2020. BMC Public Health, 24, Article 3149. https://doi.org/10.1186/s12889-024-20643-1
Aekplakorn, W., Chariyalertsak, S., Bumrerraj, S., Assanangkornchai, S., Taneepanichskul, S., Neelapaichit, N., Ongphiphadhanakul, B., Nitiyanant, W., & Patanavanich, R. (2025). Diabetes trends and determinants among Thai adults from 2004 to 2020. Scientific Reports, 15, Article 31620. https://doi.org/10.1038/s41598-025-17619-5
Azami-Aghdash, S., Joudyian, N., Jafari, S., Karami, S., & Rezapour, R. (2025). Assessing community-based interventions effectiveness on hypertension prevention and control: A systematic review and meta-analysis. BMC Public Health, 25, Article 3253. https://doi.org/10.1186/s12889-025-24283-x
Boocha, K., & Ploylearmsang, C. (2023). Development and implementation of diabetes care by a community network based on a chronic care model. Journal of Primary Care & Community Health, 14, Article 21501319231181874. https://doi.org/10.1177/21501319231181874
Cha’on, U., Tippayawat, P., Sae-ung, N., Pinlaor, P., Sirithanaphol, W., Theeranut, A., Tungsanga, K., Chowchuen, P., Sharma, A., Boonlakron, S., & Anutrakulchai, S. (2022). High prevalence of chronic kidney disease and its related risk factors in rural areas of Northeast Thailand. Scientific Reports, 12, Article 18188. https://doi.org/10.1038/s41598-022-22538-w
Chowdhury, H. A., Harrison, C. L., Siddiquea, B. N., Tissera, S., Afroz, A., Ali, L., Joham, A. E., & Billah, B. (2024). The effectiveness of diabetes self-management education intervention on glycaemic control and cardiometabolic risk in adults with type 2 diabetes in low- and middle-income countries: A systematic review and meta-analysis. PLOS ONE, 19(2), Article e0297328. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0297328
Chrvala, C. A., Sherr, D., & Lipman, R. D. (2016). Diabetes self-management education for adults with type 2 diabetes mellitus: A systematic review of the effect on glycemic control. Patient Education and Counseling, 99(6), 926–43. https://doi.org/10.1016/j.pec.2015.11.003
Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A., & Lang, A. G. (2009). Statistical power analyses using G*Power 3.1: tests for correlation and regression analyses. Behavior Research Methods, 41(4), 1149–1160. https://doi.org/10.3758/BRM.41.4.1149
International Diabetes Federation. (2025). IDF diabetes atlas (11th ed.). https://diabetesatlas.org/resources/idf-diabetes-atlas-2025/
Kalandarova, M., Ahmad, I., Aung, T. N. N., Moolphate, S., Shirayama, Y., Okamoto, M., Aung, M. N., & Yuasa, M. (2024). Association between dietary habits and type 2 diabetes mellitus in Thai adults: A case-control study. Diabetes, Metabolic Syndrome and Obesity, 17, 1143–55. https://doi.org/10.2147/DMSO.S445015
Kanfer, F. H., & Gaelick-Buys, L. (1991). Self-management methods. In F. H. Kanfer & A. P. Goldstein (Eds.), Helping people change: A textbook of methods (4th ed., pp. 305–360). Pergamon Press.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Deakin University Press.
Montoya Castillo, M., Martínez Quiroz, W. de J., Suarez-Ortegón, M. F., & Higuita-Gutiérrez, L. F. (2025). Waist-to-height ratio, waist circumference, and body mass index in relation to full cardiometabolic risk in an adult population from Medellin, Colombia. Journal of Clinical Medicine, 14(7), Article 2411. https://doi.org/10.3390/jcm14072411
Pitchalard, K., Wimolphan, P., Singkhorn, O., Purkey, E., & Moonpanane, K. (2022). Feasibility and acceptability of the HOME model to promote self-management among ethnic minority elderly with type 2 diabetes mellitus in rural Thailand: A pilot study. Health Equity, 6(1), 629–37. https://doi.org/10.1089/heq.2021.0161
World Health Organization. (2025, September 25). Hypertension. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/hypertension
