Effect of a Self-Efficacy–Based Oral Health Literacy Program on Oral Health Care Behaviors among Working-Age Adults in Si Songkhram District Nakhon Phanom Province

Authors

  • Nantawan Chanthasen Program of Health Science, Faculty of Science and Technology, Sakon Nakhon Rajabhat University
  • Sasiwan Tassana-iem Program of Health Science, Faculty of Science and Technology, Sakon Nakhon Rajabhat University https://orcid.org/0000-0003-3258-164X

Keywords:

self-efficacy, oral health literacy, working-age adults

Abstract

This study employed a quasi-experimental two-group pretest–posttest design to examine the effects of a self-efficacy theory–based program combined with oral health literacy promotion on oral health care behaviors among working-age adults in Si Songkhram District, Nakhon Phanom Province. The sample consisted of 98 working-age adults selected through multistage random sampling and divided into an experimental group (n = 49) and a comparison group (n = 49). The experimental group participated in the program integrating self-efficacy theory with oral health literacy promotion for a duration of four weeks. Data were collected using structured questionnaires and a plaque index assessment. Content validity was established with coefficients ranging from 0.67 to 1.00. The reliability analysis showed Cronbach’s alpha coefficients of 0.91 for the self-efficacy in oral health care scale, 0.89 for the oral health literacy scale, and 0.81 for the self-care oral health behavior questionnaire, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, standard deviation, minimum, and maximum values. Paired t-tests were used for within-group comparisons, and independent t-tests were used for between-group comparisons after the intervention.

The results showed that, after the intervention, the experimental group had significantly higher scores for self-efficacy, oral health literacy, and self-care oral health behaviors, as well as a significantly lower mean plaque index compared with pre-intervention levels (p < 0.001). Furthermore, post-intervention comparisons revealed that the experimental group demonstrated significantly higher self-efficacy, oral health literacy, and self-care oral health behavior scores, and a significantly lower plaque index than the comparison group (p < 0.001). These findings indicate that the developed program effectively enhances oral health literacy, promotes self-care oral health behaviors, and reduces dental plaque among working-age adults in Si Songkhram District, Nakhon Phanom Province.

References

กองกิจกรรมทางกายเพื่อสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2562). คู่มือแนวทางการส่งเสริมกิจกรรมทางกายสำหรับคนวัยทำงานในที่ทำงาน. นนทบุรี: กรมอนามัย.

กองสุขศึกษา. (2561). โครงการสำรวจความรอบรู้ด้านสุขภาพของประชาชนไทย. นนทบุรี: กรมอนามัย.

กองส่งเสริมความรอบรู้และการสื่อสารสุขภาพ. (2564). ความรอบรู้ด้านสุขภาพ (Health literacy). กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.

กิตติยา ศรีมาฤทธิ์, อลิษา มูลวงค์, ธิดานันท์ ดาลาด, เพ็ญศิริ นาโสก, แก้วใจ มาลีลัย, ภคิน ไชยช่วย, และพรพรรธน์ มันตะสูตร. (2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมทันตสุขศึกษาต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคฟันผุของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลเมืองศรีไค อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา, 4(2), 45–59.

ทรงวิทย์ จโรภาสรัตน์. (2562). การพัฒนาแบบวัดความรอบรู้ด้านสุขภาพช่องปากสำหรับผู้มารับบริการทันตกรรมวัยผู้ใหญ่ในบริบทของสังคมไทย. วารสารทันตสาธารณสุขแห่งชาติ, 24(1), 1–16.

ตวงพร กตัญญุตานนท์, ณัฐพร วิภาตกุล, และนภัสสร อริยวัฒน์. (2563). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากของผู้สูงอายุและความสัมพันธ์กับแรงจูงใจเพื่อการป้องกันโรค. วารสารพยาบาลสาธารณสุข, 34(3), 85–99.

ณัฐดนัย วรศรีหิรัญ, สุพัฒนา คำสอน, และวุฒิชัย จริยา. (2565). ผลของโปรแกรมสร้างเสริมแรงจูงใจร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคปริทันต์ของผู้ป่วยเบาหวานในเขตอำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 31(2), 45–56.

นวลนิตย์ บุตรดีสุวรรณ. (2566). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถตนเองในการดูแลสุขภาพช่องปากผู้สูงอายุ อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 40(1), 20–32.

ปราโมทย์ ประสาทกุล. (2565). รายงานสถานการณ์ประชากรไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).

ปางพุฒิพงษ์ เหมมณี, ทัศพร ชูศักดิ์, และรัฐพล ศิลปะรัศมี. (2566). ปัจจัยความรอบรู้ด้านสุขภาพช่องปากที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมสุขภาพช่องปากของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในเครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารทันตาภิบาล, 27(2), 33–44.

เปรมฤดี ศรีสังข์, เพชรลดา ประกายเพชร, แพรวพรรณ สิมมานี, และนุชวรา ดอนเกิด. (2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมการส่งเสริมทันตสุขภาพต่อพฤติกรรมดูแลสุขภาพช่องปากของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลบุ่งคล้า อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ. วารสารทันตาภิบาล, 25(1), 55–68.

พลอยกาญจน์ สร้อยสน, เอมอัชฌา วัฒนบุรานนท์, ยุวดี รอดจากภัย, และเสาวนีย์ ทองนพคุณ. (2566). ผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านสุขภาพช่องปากที่มีต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากของกลุ่มวัยทำงานในสถานประกอบการ. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 18(2), 55–68.

ศิริภา คงศรี, และสดใส ศรีสอาด. (2563). การรับรู้ความสามารถของตนเองและพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการแพทย์และสาธารณสุข, 12(3), 45–56.

ศุภศิลป์ ดีรักษา, วิภาดา จิตรปรีดา, สุพัตรา บุญเจียม, และอนวัช ภูทองนาค. (2564). ผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านทันตสุขภาพขั้นพื้นฐานต่อสุขภาพช่องปากของผู้ใหญ่ที่เป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในพื้นที่เขตสุขภาพที่ 7. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 16(4), 1–12.

สุปรีชา โกษารักษ์, และจุฬาภรณ์ โสตะ. (2560). ผลของโปรแกรมทันตสุขศึกษาเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคปริทันต์ของอาสาสมัครสาธารณสุขในอำเภอเอราวัณ จังหวัดเลย. วารสารทันตาภิบาล, 28(2), 1–12.

โรงพยาบาลศรีสงคราม. (2567). สรุปผลการดำเนินงานทันตสาธารณสุขกลุ่มวัยทำงาน อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม. นครพนม: โรงพยาบาลศรีสงคราม.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). รายงานการสำรวจภาวะการทำงานของประชากร. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.

สำนักทันตสาธารณสุข กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2561). คู่มือสร้างเสริมสุขภาพช่องปากสำหรับวัยทำงานในสถานประกอบการ. นนทบุรี: กรมอนามัย.

สำนักทันตสาธารณสุข กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2566). รายงานผลการสำรวจสภาวะสุขภาพช่องปากแห่งชาติ ครั้งที่ 9. นนทบุรี: กรมอนามัย.

อดิศักดิ์ หีบแก้ว, นาฏนภา หีบแก้ว, และปัดชา สุวรรณ์. (2565). ผลของโปรแกรมความรอบรู้ด้านทันตสุขภาพร่วมกับการสนับสนุนทางสังคมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคเหงือกอักเสบของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 17(1), 121–135.

อรรณพร ผาเจริญ. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากของประชากรก่อนสูงวัย (วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อรุณ จิรวัฒน์กุล. (2554). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. ขอนแก่น: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215. https://doi.org/10.1037/0033-295X.84.2.191

Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychologist, 44(9), 1175–1184. https://doi.org/10.1037/0003-066X.44.9.1175

FDI World Dental Federation. (2020). Global oral health strategy. Retrieved from https://www.fdiworlddental.org

Polit, D. F., & Beck, C. T. (2004). Nursing research: Principles and methods (7th ed.). Philadelphia, PA: Lippincott Williams & Wilkins.

World Health Organization. (2022). Oral health. Retrieved from https://www.who.int

Downloads

Published

2025-12-31

How to Cite

Chanthasen, N. ., & Tassana-iem, S. . (2025). Effect of a Self-Efficacy–Based Oral Health Literacy Program on Oral Health Care Behaviors among Working-Age Adults in Si Songkhram District Nakhon Phanom Province. Journal of Public Health and Innovation, 5(3), E 282732. retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/J-PHIN/article/view/282732