The Effects of The Nursing Model for End-Stage Palliative Patients on Case Management at Chaibadan Hospital Lopburi Province
Keywords:
case management nursing, end-of-life palliative patients, professional nursesAbstract
The rising number of end-stage patients highlights the critical need for nursing models that address individual needs effectively. This quasi-experimental study aimed to implement and evaluate a case management-based palliative nursing model for end-stage patients at Chaibadan Hospital, Lopburi Province. The sample included 30 professional nurses and 60 end-stage patients, selected via purposive sampling. Research instruments comprised the developed nursing model and six tools: personal
data form, nursing practice record, patient outcome assessment, satisfaction questionnaires for patients/families and nurses, and a knowledge test on end-of-life care. Content validity ranged from
0.86 to 0.98 (CVI), with Cronbach’s alpha values between 0.83 and 0.94, and KR-20 = 0.84. Data were analyzed using descriptive statistics and a one-group pretest–posttest design.
The research results revealed that, post-implementation results showed a significant increase in nurses’ knowledge (M = 39.28 ± 2.35) from baseline (M = 26.14 ± 3.45), improved nursing practice
(M = 5.36 ± 1.78 vs. 3.75 ± 2.90), and better care outcomes (M = 3.74 ± 1.00 vs. 2.26 ± 1.99), all with statistical significance (p < .05). Patient and family satisfaction was high (M = 4.05 ± 0.60), as was nurse satisfaction (M = 4.00 ± 0.64). The findings suggest that the proposed nursing model enhances knowledge, care quality, and satisfaction, and can be adopted as a guideline to improve palliative care in similar healthcare settings.
References
กรมการแพทย์. (2565). นโยบายและแผนปฏิบัติการการดูแลแบบประคับประคองระดับชาติ พ.ศ. 2565–2570. กระทรวงสาธารณสุข ประเทศไทย.
ขวัญฤดี โพธิ์ศรี และคณะ. (2565). ผลของโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยระยะท้าย. วารสารพยาบาลศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร, 14(2), 45–57.
จิราพร พงศ์สุวรรณ และคณะ. (2565). ผลของรูปแบบการให้คำปรึกษาแบบมีส่วนร่วมต่อความมั่นใจของญาติในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่บ้าน. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 32(1), 21–32.
จุฬารัตน์ สุริยาทัย และคณะ. (2566). ผลของการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองในเครือข่ายสุขภาพ อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 32(3), 450–460.
ชุติมา ใจเพ็ชร์. (2564). ผลของระบบเยี่ยมบ้านต่อการดูแลผู้ป่วยระยะท้ายในพื้นที่ชนบท. วารสารสาธารณสุขชุมชน, 18(4), 50–61.
ชุลีรัตน์ สาระรัตน์ และคณะ. (2563). การพัฒนารูปแบบการพยาบาลแบบประคับประคองในโรงพยาบาลมะเร็งอุดรธานี. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 30(1), 25–38.
นันทนา พฤกษชาติ และคณะ. (2564). ผลของการอบรมเชิงปฏิบัติการต่อความมั่นใจในการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองของพยาบาล. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(1), 67–78.
บงกช รัตน์ยานะรมย์. (2563ก). การพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองในโรงพยาบาลยโสธร. วารสารพยาบาลศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 38(1), 81–92.
บงกช รัตน์ยานะรมย์. (2563ข). การพัฒนาระบบการดูแลแบบประคับประคองระยะสุดท้ายโรงพยาบาลยโสธร. วารสารสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา, 5(4), 195–200.
โรงพยาบาลชัยบาดาล. (2566). สถิติข้อมูลผู้ป่วยโรงพยาบาลชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี ปีพ.ศ. 2562-2566.
โรงพยาบาลสงฆ์. (2551). คู่มือการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองและผู้ป่วยระยะสุดท้าย. กรุงเทพฯ: โรงพยาบาลสงฆ์.
วรัญญา จิตรบรรทัด และมิ่งขวัญ เกตุกำพล. (2565). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยระยะท้ายในชุมชนโดยทีมสหวิชาชีพ. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล, 40(3), 79–90.
สุธาสินี ปวงฟู และธนุช พุทธาวรางค์. (2562). การพัฒนาสมรรถนะเฉพาะทางของพยาบาลวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยระยะวิกฤตหลังได้รับการผ่าตัดผ่านกล้องโรงพยาบาลราชวิถี. วารสารกรมการแพทย์, 43(3), 131–137.
อภิญญา ปัญญารัมย์ และคณะ. (2564). การพัฒนาแนวปฏิบัติทางคลินิกในการดูแลผู้ป่วยระยะท้ายในโรงพยาบาลชุมชน. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 15(4), 512–524.
อัญชลี คำสุข และคณะ. (2566). แนวปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยประคับประคองแบบมีส่วนร่วมกับครอบครัว: ผลต่อการลดอาการไม่พึงประสงค์. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข, 17(2), 105–116.
Becker, R. (2009). Fundamentals of palliative care for student nurses. SAGE Publications.Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Ferrell, B. R. & Coyle, N. (2010). Oxford textbook of palliative nursing (3rd ed.). Oxford University Press.
Lynn, M. R. (1986). Determination and quantification of content validity. Nursing Research, 35(6), 382–385.
National Health Commission Office. (2019). Definition palliative care: Thai version [In Thai]. Retrieved October 23, 2020, from https://www.nationalhealth.or.th/node/2836
National Statistical Office. (2023). The report on the elderly in Thailand 2022. https://www.nso.go.th/sites/2022elderly
Starks, H., Vig, E. K. & Pearlman, R. A. (2011). Models of palliative care delivery in the home. Journal of Palliative Medicine, 14(2), 224–231.
World Health Organization. (2021). Integrating palliative care and symptom relief into primary health care: A WHO guide for planners, implementers and managers. https://www.who.int/publications/i/item/9789240030902
World Health Organization. (2020). Palliative care [Fact sheet]. Retrieved October 23, 2023, from https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/palliative-care
Zamanzadeh, V., Ghahramanian, A., Rassouli, M., Abbaszadeh, A., Alavi-Majd, H. & Nikanfar, A. (2015). Design and implementation content validity study: Development of an instrument for measuring patient-centered communication. Journal of Caring Sciences, 4(2), 165–178.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Sirindhorn College of Public Health, Suphanburi
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความหรือข้อคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม ที่เป็นวรรณกรรมของผู้เขียน บรรณาธิการ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
2. บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม
