ผลของโปรแกรมการพัฒนาความเข้มแข็งทางจิตใจของวัยรุ่นตอนต้นที่อาศัยอยู่ในบ้านพักสำหรับเด็กในปทุมธานี : การศึกษาความเป็นไปได้และนำร่อง

บทคัดย่อ

            วัยรุ่นตอนต้นที่อาศัยอยู่ในบ้านพักสำหรับเด็ก ไม่ได้อยู่ในการดูแลของบิดามารดาตนเอง ความเข้มแข็งทางจิตใจจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้อยู่ในสังคมได้อย่างเหมาะสม  วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อศึกษาความเป็นไปได้และนำร่องผลของโปรแกรมการพัฒนาความเข้มแข็งทางจิตใจของวัยรุ่นตอนต้นที่อาศัยอยู่ในบ้านพักสำหรับเด็ก เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือวัยรุ่นตอนต้นที่อาศัยอยู่ในบ้านพักสำหรับเด็กในจังหวัดปทุมธานี อายุ 10-14 ปี จำนวน 18 คน คัดเลือกแบบสะดวก เครื่องมือมี 2 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 ใช้สำหรับการทดลอง โปรแกรมพัฒนาความเข้มแข็งทางจิตใจที่พัฒนาโดยผู้วิจัย ประกอบด้วย 4 กิจกรรม ดังนี้ 1) การให้ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับความเข้มแข็งทางจิตใจ 2) การพัฒนาความสัมพันธ์กับเพื่อนเพื่อพัฒนาการเชื่อมต่อทางสังคม 3) การพัฒนาอัตมโนทัศน์ 4) การฝึกสติ การตัดสินใจแก้ปัญหา จัดกิจกรรม 2 ครั้ง และส่วนที่ 2 เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และแบบสอบถามความเข้มแข็งทางจิตใจของวัยรุ่นตอนต้น มีค่าสัมประสิทธิ์ครอนบาคแอลฟ่าเท่ากับ 0.88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและการทดสอบความแตกต่างก่อนและหลังทดลองด้วยสถิติที (Paired t-test)

            ผลการศึกษาพบว่าภายหลังการทดลองกลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยปัจจัยป้องกันด้านบุคคลโดยรวมอยู่ในระดับสูง (Mean = 84.55, SD = 10.00) และสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการพัฒนาความเข้มแข็งทางจิตใจมีความสำคัญยิ่งต่อการดูแลสุขภาพวัยรุ่นตอนต้นที่อาศัยอยู่ในบ้านพักสำหรับเด็ก จึงควรส่งเสริมให้พยาบาลหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องนำโปรแกรมไปใช้เพื่อให้คุณภาพชีวิตของวัยรุ่นตอนต้นกลุ่มนี้ได้รับการดูแลอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น