ความรู้และพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดโสธรวรารามวรวิหาร ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา

ศิรินันท์ คำสี; ญาดา เรียมริมมะดัน

ผู้แต่ง

ศิรินันท์ คำสี Rajabhat Rajanagarindra University
ญาดา เรียมริมมะดัน

คำสำคัญ:

ความรู้โรคไข้เลือดออก, พฤติกรรมการป้องกัน, นักเรียนมัธยมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของความรู้เกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกมีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดโสธรวรารามวรวิหาร ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา (descriptive research) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2558 โรงเรียนวัดโสธรวรารามวรวิหาร ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา จำนวน 200 ราย โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลหาค่าความเชื่อมั่นด้วยวิธีสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค (Cronbach’alpha coefficient) ได้ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.69 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson ' s correlation coefficient)

ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนกลุ่มตัวอย่างมีความรู้เรื่องโรคไข้เลือดออกอยู่ในระดับปานกลาง (0.57±0.43) และพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียนอยู่ในระดับปานกลาง (2.16±0.44) ซึ่งความรู้เกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกมีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r=-0.21;p<0.01) อย่างไรก็ตาม จากสถานการณ์การระบาดของโรคไข้เลือดออกในพื้นที่ พบกลุ่มอายุ 10-14 ปี ที่มีอัตราการป่วยสูง ซึ่งผลการศึกษารายประเด็นพบว่านักเรียนมีความรู้เกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกระดับไม่ดี ได้แก่ ช่วงวัยที่เกิดโรคไข้เลือดออก แหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำยุงลาย และช่วงเวลาการกัดของยุงลาย ส่งผลให้ความรู้เรื่องโรคไข้เลือดออกและพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียนอยู่ในระดับปานกลาง

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

1. กระทรวงสาธารณสุข กรมควบคุมโรค. โรคไข้เลือดออกชิกุนกุนยายุงลายสถานการณ์โรคไข้เลือดออก[อินเทอร์เน็ต]. 2555. [เข้าถึงเมื่อ 4 มกราคม 2557 ]. เข้าถึงจาก: http://denguechikungunya. blogspot.com
2. Guo C, Zhou Z, Wen Z. Global epidemiology of dengue outbreaks in 1990–2015: A systematic review and meta-analysis. Front Cell Infect Microbiology. 2017;7:317.
3. กระทรวงสาธารณสุข สำนักโรคติดต่อที่นำโดยแมลง. สถานการณ์โรคไข้เลือดออกในประเทศไทยปี [อินเทอร์เน็ต]. 2558. [เข้าถึงเมื่อ 6 มกราคม 2558 ]. เข้าถึงจาก: http://www.thaivbd.org /n/uploads/file/file_PDF/Dengue/2559 /DHF%2048.pdf
4. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดฉะเชิงเทรา กลุ่มงานควบคุมโรค. รายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยา [อินเทอร์เน็ต]. 2559. [เข้าถึงเมื่อ 6 มกราคม 2560]. เข้าถึงจาก: http://www.cco.moph.go.th /cco24/5.2_1.pdf
5. บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. สถิติวิเคราะหเพื่อการวิจัย. พิมพครั้งที่4. กรุงเทพมหานคร: จามจุรีโปรดักท ; 2549.
6. วิเชียร เกตุสิงห์. ค่าเฉลี่ยและการแปลความหมาย. ข่าวสารวิจัยทางการศึกษา. 2538;8(3)8-11.
7. Suwanbamrung C, Promsupa S, Doungsin T, Tongjan S. Risk factors related to dengue infections inprimary school students: Exploring students’ basic knowledge of dengue and examining the larval indices in southern Thailand. Infect Public Health. 2013;6,347-57.
8. สุรพงษ โสธนะเสถียร. แนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับความรูทัศนคติและพฤติกรรม [อินเทอร์เน็ต]. 2533 [เข้าถึงเมื่อ 10 เมษายน 2558]. เข้าถึงจาก: http://www.Novabizz.com/NovaAce/Attitude.htm
9. จรัสศรี วันเพ็ญ. ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น จังหวัดปทุมธานี. [วิทยานิพนธ์]. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; 2550.
10. กุลนิดา ยารวง. การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชนในตำบลแม่สาย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. [วิทยานิพนธ์]. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา; 2555.
11. Harapan H, Rajamoorthy Y, Anwar S, Bustamam A, Radiansyah A, Angraini P,et al., Knowledge, attitude, and practice regarding dengue virus infection among inhabitants of Aceh, Indonesia: a cross-sectional study. BMC Infectious Disease. 2018;18(1):96.
12. Udayanga L, Gunathilaka N, Iqbal MCM, Pahalagedara K, Amarasinghe US, Abeyewickreme W. Socio-economic, knowledge attitude practices (KAP), household related and demographic based appearance of non-dengue infected individuals in high dengue risk areas of Kandy District, Sri Lanka. BMC Infectious Diseases. 2018;18:88.