Community Product Supply Chain Management to Enhance Competitive Advantage for Dessert Entrepreneurs in Phetchaburi

Authors

  • Pimpavee Maneewong Rajamangala University of Technology Rattanakosin
  • Supawadi Maneewong Rajamangala University of Technology Rattanakosin

Keywords:

Community product supply chain, Competitive advantage, Dessert entrepreneur

Abstract

The purpose of this research was to study 1) Supply chain management model for dessert community products in Phetchaburi, and 2) Factors affecting the enhancement of the competitive advantage of dessert entrepreneurs in Phetchaburi. This research is a mixed methods research. Tools used to collect data include: Interview and questionnaire by data were collected from 12 informants who were dessert entrepreneurs in Phetchaburi. and, Consumers 219 people. By Purposive sampling, The data were analyzed by content analysis, mean and standard deviation.

The results of the study showed that 1) Product supply chain management for the Phetchaburi dessert community consists of 6 groups: raw material seller, entrepreneurs/ community enterprises, processor or purchaser for production, middleman, Retailer and consumers. Guidelines for developing new value chains consist of 2 activities (1) main activities include production (reduce costs) and product processing. and (2) supporting activities, including after-sales service and creating consumer satisfaction. and 2) Factors affecting the enhancement of competitive advantage include: Customer relations (M=4.29), production management efficiency (M=4.29) and efficiency of financial and accounting management (M=4.20) is important at the high level in every aspect, and all 3 factors above affect Overall consumer satisfaction was at the highest level (M=4.50).

The findings from this research create a new supply chain management model for community product. Dessert entrepreneurs and community enterprises can use the research results as guidelines for developing chains of other community products.

References

กัลยา สมมาตย์. (2560, สิงหาคม). การรับรู้ในนวัตกรรมของส่วนประสมทางการตลาดขนมหวานในจังหวัดเพชรบุรี. [Paper presentation]. การประชุมนําเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 13 บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต, ปทุมธานี, ประเทศไทย.

กาญจนา สุระ. (2562). การพัฒนาศักยภาพเพื่อต่อยอดภาคการเกษตรให้เกิดประโยชน์เชิงพาณิชย์และสาธารณะ กรณีศึกษา ชุมชนเกษตรของจังหวัดเชียงใหม่. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 1(1), 1-11.

กำธร แจ่มจำรัส และ ญาณิศา เผื่อนเพาะ. (2567). การพัฒนาและยกระดับผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวสูงวัยในเมืองมรดกโลกสำหรับนักท่องเที่ยวสูงวัย. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 30(1), 31-47.

กุลภา กุลดิลก, อัจฉรา ปทุมนากุล, รวิสสาข์ สุชาโต, ณัฐพล พจนาประเสริฐ, กาญจนรี พงษ์ฉวี, และรัฐภัทร ประดิษฐ์สรรพ. (2563). การวิเคราะห์โซ่อุปทานของปลาช่อนในประเทศไทย (รายงานผลการวิจัย). สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (สวก.).

ชมัยพร ชูงาน. (2561). การศึกษาห่วงโซ่คุณค่าเพื่อพัฒนาคลัสเตอร์กุ้ง กรณีศึกษา : สหกรณ์ผู้เลี้ยงกุ้งลุ่มน้ำสามร้อยยอด-ปราณบุรี จำกัด. กองนโยบายและยุทธศาสตร์พัฒนาการประมงกรมประมง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

ชัญญพัชร์ จารุวัชรเศรษฐ์ และ กรรณิการ์ มิ่งเมือง. (2566). การจัดการห่วงโซ่อุปทานหนูพุกเชิงพาณิชย์ในจังหวัดอุทัยธานี. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 5(1), 1-12.

พิมพ์ปวีณ์ มะณีวงค์. (2563). การตัดสินใจยอมรับระบบบัญชีต้นทุนประกอบอาชีพกับการยกระดับศักยภาพของเกษตรกรผู้ปลูกมะพร้าวในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 26(4), 69-79.

พิมพ์ปวีณ์ มะณีวงค์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจในการใช้โปรแกรมระบบ EXPRESS ของนักบัญชีในระดับอุดมศึกษา. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(1), 447-464.

ภาวินีย์ ธนาอนวัช. (2563). การบริหารตันทุนการผลิตและการวางแผนกำไรผลิตภัณฑ์ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ตำบลบางนางร้า อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อยกระดับเศรษฐกิจชุมชน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 9(1), 47-56.

ยุทธ ไกยวรรณ์. (2559). การวางแผนการทดลองสำหรับการวิจัย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วรรณี ชลนภาสถิตย์. (2552). ความยั่งยืนในการดำเนินธุรกิจเอสเอ็มอี: กรณีศึกษาธุรกิจขนมหวานจังหวัดเพชรบุรี. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 7(2), 53-68.

ศศิพิมพ์มาศ หงส์สมบัติ. (2565). การจัดการห่วงโซ่อุปทานอ้อยเพื่อเพิ่มขีดความสามารถทางด้านการแข่งขันในอำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 11(1), 53-68.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565, 1 พฤศจิกายน). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). https://www.nesdc.go.th/

อภิลักษณ์ ธรรมวิมุตติ และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2560). ทุนมนุษย์เชิงนวัตกรรมและสร้างสรรค์ของวิสาหกิจชุมชนผู้ประกอบการ. Veridian E-Journal มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(1), 1572-1589.

อวัสดา ปกมนตรี และ สุดาวรรณ สมใจ. (2561). การเพิ่มมูลค่า การพัฒนาขีดความสามารถ และปัจจัยอื่น ๆ ที่ส่งผลต่อการตลาดอย่างยั่งยืนของสินค้าพรีเมียมโอทอปจากผักตบชวา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 7(2), 68-80.

อารยา องค์เอี่ยม และ พงศ์ธารา วิจิตรเวชไพศาล. (2561). การตรวจสอบคุณภาพเครื่องวิจัย. วิสัญญีสาร, 4(1), 36-42.

Aaker, D. A., V. kumar & G.S. Day. (2001). Marketing research. John Wiley and Sons.

Ajzen, I. (1985). From intentions to actions: A theory of planned behavior. In J. Kuhl & J. Beckmann (Eds.), Action control: From cognition to behavior Heidelberg, Springer.

Michael E. Porter. (1986). Changing patterns of international competition. California Management Review, 28(2), 9-40.

Downloads

Published

2024-12-13