ผลของการใช้รูปแบบการจัดการสภาพแวดล้อมการจำลองแบบเสมือนจริงเพื่อส่งเสริมสมรรถนะทางการพยาบาลและความสามารถในตนเองของนักศึกษาพยาบาล
คำสำคัญ:
รูปแบบการจำลองแบบเสมือนจริง, การจัดการสภาพแวดล้อม, สมรรถนะทางการพยาบาล, ความสามารถในตนเองบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้รูปแบบการจัดการสภาพแวดล้อมการจำลองแบบเสมือนจริงเพื่อส่งเสริมสมรรถนะทางการพยาบาลและความสามารถในตนเองของนักศึกษาพยาบาล ตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาล จำนวน 60 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน คัดเลือกด้วยการสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ รูปแบบการจัดการสภาพแวดล้อมการจำลองแบบเสมือนจริง แบบทดสอบด้านความรู้ มีค่า KR-20 เท่ากับ .77 และแบบวัดทักษะปฏิบัติการทำคลอด ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .80 และแบบสอบถามความสามารถในตนเองของ ศุภรัตน์ แจ่มแจ้ง (Jamghang, 2018) ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .82 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที
ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยคะแนนด้านความรู้ของกลุ่มทดลองต่ำกว่ากลุ่มควบคุม แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p=.157) ค่าเฉลี่ยคะแนนด้านทักษะปฏิบัติการทำคลอดของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=.000) และ ค่าเฉลี่ยคะแนนความสามารถในตนเองของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p=.054)
ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่ารูปแบบการจัดการสภาพแวดล้อมการจำลองแบบเสมือนจริงสามารถส่งเสริมสมรรถนะทางการพยาบาลด้านทักษะปฏิบัติทางการพยาบาลได้
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Bamodu, O., & Ye, X. M. (2013). Virtual reality and virtual reality system components. Advanced Materials Research, 7(5), 1169-1172.
Bandura, A. (1997). Social learning theory. New York, NY: General Learning Press.
Binstadt, E. S., Walls, R. M., White, B. A., Nadel, E. S., & Takayesu, J. K. (2007). A comprehensive medical simulation education curriculum for emergency medicine residents. Annals of Emergency Medicine, 49(4), 495-504.
Chaemchang, S., Yomdit W., & Phetphit, B. (2018). The effect of preparedness for nursing practice by using virtual simulations on perceived competency in nursing practice on the ward. Journal of Nursing Ministry of Public Health 27, 46-58.
Decker, S., Sportsman, S., Puetz, L., & Billings, L. (2008). The evaluation and its contribution to competency. Journal of Continuing Education in Nursing, 39(2), 90-96.
Gaba, D. M. (2004). The future vision of simulation in health care. National Library of Medicine, 13(1), 2-10. doi:10.1136/qhc.13.suppl_1.i2
Hallmark, B. F., Thomas, C. M., & Gantt, L. (2014). The educational practices construct of the NLN/Jeffries simulation framework: State of the science. Clinical Simulation in Nursing, 10(7), 345-352.
Jefferies, P. R. (2005). A framework for designing, implementing, and evaluating simulations used as teaching strategies in nursing. Nursing Education Perspectives, 26(2), 96-103.
Kerdruang, A. (2017). Promoting learning in the 21st century to support Thai society in the digital age. Journal of Lampang Rajabhat University, 6(1), 173-184.
Kingsawat, K. (2013). Integration of information literacy instruction at primary education level in a virtual learning environment (Doctor of philosophy program in information studies). Faculty of Humanities and Social Science Khon, Kaen University, Khon Kaen.
Rujkorakarn, D. (2014). Summary report of the educational management in nursing for the 21st century conference. 12 - 13 February 2014. Saraburi: Boromarajonani College of Nursing.
Sangboonraung, W. (2016). Synthesis of virtual learning environment models on the web based on constructivist theories for promoting critical thinking of undergraduate students. Nakhon Phanom University Journal, 6(1), 43-51.
Suwankiri, W., Chulamisi, O., & Tangkhawanwanit, T. (2016). Learning management by using simulation for nursing students. Journal of Nursing Chulalongkorn University, 28(2), 1-14.
World Health Organization (WHO). (2016). Nurse educator core competencies. Geneva: The WHO Document Production Services.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผลงานที่ได้ตีพิมพ์แล้วจะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลตำรวจ
