การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อเคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บวิกฤตฉุกเฉินในโรงพยาบาล กลุ่มงานการพยาบาลผู้ป่วยอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา
คำสำคัญ:
แนวปฏิบัติการพยาบาล, การเคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บวิกฤตฉุกเฉินในโรงพยาบาลบทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อเคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บที่มีอาการวิกฤตฉุกเฉินในโรงพยาบาลและ 2) ศึกษาผลการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลฯ ต่อผลลัพธ์การดูแลผู้ป่วยในกลุ่มงานการพยาบาลผู้ป่วยอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา เก็บข้อมูลเดือนสิงหาคม 2561 - มีนาคม 2563 ตัวอย่างเป็นผู้บาดเจ็บที่มีอาการวิกฤตฉุกเฉิน 182 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แบบบันทึกแนวปฏิบัติการพยาบาล 2) แบบสังเกตพฤติกรรม 3) แบบประเมินเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์และระยะเวลาในการเคลื่อนย้าย และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจ ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .88, .88, 1.00 และ 1.00 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Fisher's Exact Test t-test แบบ Independent และวิเคราะห์เนื้อหา กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า
- แนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อเคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บที่มีอาการวิกฤตฉุกเฉินในโรงพยาบาล ประกอบด้วย 3ระยะ คือ 1) ระยะก่อนเคลื่อนย้าย เน้นการเตรียมความพร้อมของผู้ป่วย อุปกรณ์ และบุคลากร 2) ระยะระหว่างเคลื่อนย้าย เน้นการเฝ้าระวังอาการนำก่อนเข้าสู่ภาวะวิกฤตของผู้ป่วย และ 3) ระยะยุติการเคลื่อนย้าย เน้นการบันทึกและการสื่อสารทางการพยาบาลด้วยเทคนิค SBAR
- ประเมินผลลัพธ์เชิงกระบวนการ พบว่า พยาบาลห้องฉุกเฉินปฏิบัติตามแนวทางปฏิบัติได้ร้อยละ 96.12 และมีความพึงพอใจต่อการใช้แนวปฏิบัติร้อยละ 94.82
- การประเมินผลลัพธ์ทางคลินิก พบว่า 1) การเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จากท่อช่วยหายใจเลื่อน/หลุด ความดันโลหิตต่ำ ไม่ได้รับสารน้ำตามที่กำหนด ขาดอุปกรณ์เฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลง และการระบุตัวผู้ป่วยผิดพลาดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) ระยะเวลาเฉลี่ยในการเคลื่อนย้ายลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
สรุป ผลการวิจัยนี้สะท้อนให้เห็นว่าแนวปฏิบัติการพยาบาลฯที่พัฒนาขึ้น ช่วยพัฒนาความรู้ สมรรถนะของบุคคล นวัตกรรม และการปฏิบัติการพยาบาลในการดูแลผู้บาดเจ็บที่มีอาการวิกฤตฉุกเฉินให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น จึงเหมาะสมต่อการนำไปปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Bergman, L. M., Pettersson, M. E., Chaboyer, W. P., Carlstrom, E. D., & Ringdal, M. L. (2017). Safety hazards during intrahospital transport: A prospective observational study. Critical Care Medicine, 45(10), 1043–1049.
Despoina, A. (2014). Intrahospital transport policies: The contribution of the nurse. Health Science Journal, 8(2), 166-178.
Emergency Care Institute New South Wales. (2016). Improving quality and safety in the ED. Retrieved from https://www.aci.health.nsw.gov.au
Holly, C., & Eileen, B. P. (2014). A systematic review on the transfer of information during nurse transitions in care. Journal of Clinical Nursing, 23(17), 2387–2395.
Jarden, R. J., & Quirke, S. (2010). Improving safety and documentation in intrahospital transport: Development of an intrahospital transport tool for critically ill patients. Intensive and Critical Care Nursing, 26(2), 101–107.
Jones, H. M., Zychowicz, M. E., Champagne, M., & Thornlow, D. K. (2016). Intrahospital transport of the critically ill adult: A standardized evaluation plan. Dimensions of Critical Care Nursing: DCCN, 35(3), 133–146.
Kaewmee, J., (2017). Efficiency improvement of patients’ transportation at the super tertiary hospital in southern thailand. Nursing Journal of the Ministry of Public Health, 27(special), 104-120.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (2000). Participatory action research. In K. N. Denzin & S. Y. Lincoln (Eds.), Handbook of qualitative research (2nd ed.) (pp. 567–605). Thousand Oaks, CA: Sage.
Krongyuth, S. (2015). Managing of delirium in ICU patients. Journal of Faculty of Nursing Burapha University, 23(4), 1-15.
Maharat Nakhon Ratchasima Hospital. (2018). Statistical records. Maharat Nakhon Ratchasima Hospital, Nakhon Ratchasima.
Melnyk, B. M., & Fineout-Overholt, E. (2005). Evidence-based practice in nursing and healthcare:
A guide to best practice. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins.
Ringdal, M., Chaboyer, W., & Warrén Stomberg, M. (2016). Intrahospital transports of critically ill patients: Critical care nurses’ perceptions. Nursing in Critical Care, 21(3), 178–184.
Shagana, J. A., Dhanraj, M., & Jain, A. R. (2018). Hypovolemic shock - a review. Drug Invention Today, 10(7), 4.
Soukup, S. M. (2000). The center for advanced nursing practice evidence-based practice model: Promoting the scholarship of practice. The Nursing Clinics of North America, 35(2), 301-309.
Wongnaikot, P., & Saensom, D. (2017). Development of an intrahospital transfer clinical nursing practice guideline for critically ill trauma patients. The National and International Graduate Research Conference 2016, Khon Kaen University, Khon Kaen.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ผลงานที่ได้ตีพิมพ์แล้วจะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลตำรวจ
